tag:blogger.com,1999:blog-8680236780791961902012-01-29T19:50:37.813+02:00Αυτο ειναι στο βαθος η ποιηση, η τεχνη να οδηγεισαι και να φτανεις προς αυτο που σε υπερβαινει. να γινεσαι ανεμος για τον χαρταετο και χαρταετος για τον ανεμο, ακομα κι οταν ουρανος δεν υπαρχει. Δεν παιζω με τα λογια. Μιλω για την κινηση που ανακαλυπτει κανεις να σημειωνεται μεσα στη 'στιγμη' οταν καταφερνει να την ανοιξει και να της δωσει διαρκεια. Οδ.Ελυτηςflashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.comBlogger2341100tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-36332528470212875352012-01-28T03:13:00.001+02:002012-01-28T03:15:21.098+02:00<div align="left"><br /><iframe height="360" src="http://www.youtube.com/embed/9T0RPRX48mA" frameborder="0" width="640"></iframe><br /><br /><br />- <span style="font-family:courier new;">Παρατεταμένη βαρυχειμωνιά αναμένεται να επικρατήσει στη χώρα μας την ερχόμενη εβδομάδα με κύρια χαρακτηριστικά τις εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, τον παγετό στα ηπειρωτικά, τις χιονοπτώσεις ακόμα και σε πεδινές περιοχές αλλά και τους θυελλώδεις βοριάδες στο Αιγαίο.<br /></span><br /><span style="font-family:courier new;">bla bla .. blablabla .. bla bla bla .. blabla .. bla .. </span></div><br /><div align="left"></div><br /><div align="center"><br />@#!$% &amp;$##@ _______@~&amp; #*%!~# ____ &amp;@ $$ </div><br /><br /><p align="center">@*#%# @^@!~! @#$@#$@#*&amp; </p><br /><p align="center">_____#@^**(*@(@^ #&amp;#^%* %^(! %&amp;^(*%)#()! $&amp;^(^(()(^$ </p><br /><p align="center">#!@^@&amp;*)(&amp;(^~##______ </p><br /><p align="center">________</p><br /><p align="center">___</p><br /><p align="center">.<br /></p><br /><div align="center">είναι αργά</div><br /><div align="center">κι οι συνειρμοί μου </div><br /><div align="center">νευρικά μωρά</div><br /><div align="center">νυσταγμένα κι άγρυπνα</div><br /><div align="center">από χρόνια κι ακόμα </div><br /><p><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pajl2CML0so/TyNI8gPwx7I/AAAAAAAABP4/KwgCV_qrw5I/s1600/mushi.JPG"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 306px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702481757466576818" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-pajl2CML0so/TyNI8gPwx7I/AAAAAAAABP4/KwgCV_qrw5I/s400/mushi.JPG" /></a><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3633252847021287535?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-14870090083331685142012-01-25T06:14:00.000+02:002012-01-25T06:19:03.845+02:00<div align="left"></div><br /><br /><div align="left">Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας<br /><br />Είμαι επισκέπτης<br /><br />Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά / κι έπειτα δεν μου ανήκει<br /><br />Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"<br /><br />Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία<br /><br />Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε / Ότι δεν έχω καν όνομα<br /><br />Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο / Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω<br /><br />Ξεχάστε με στη θάλασσα / Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία<br /><br /><br /></div><br /><br /><div align="right">Θ. Αγγελόπουλος, 1982</div><br /><br /><div align="left"><br /><br /><br />"Γιατί μητέρα, γιατί δεν ήρθε τίποτα όπως τα περιμέναμε; Γιατί;<br /><br />Γιατί πρέπει να σαπίζουμε αβοήθητοι ανάμεσα στον πόνο και στην επιθυμία;<br /><br />Γιατί έζησα την ζωή μου σε εξορία;<br /><br />Γιατί οι μόνες στιγμές που επέστρεφα ήταν όταν ακόμα μου δινόταν η χάρη να μιλήσω τη γλώσσα μου, τη δική μου γλώσσα, όταν ακόμα μπορούσα να ξαναβρίσκω χαμένες ή να ανασύρω ξεχασμένες λέξεις από τη σιωπή..<br />γιατί τότε μόνο ξανάκουγα την ηχώ των βημάτων μου στο σπίτι μου, γιατί;<br /><br />Πες μου μητέρα, γιατί δεν ξέραμε πώς ν’ αγαπήσουμε;"<br /><br /><br /></div><br /><br /><div align="right"><br />Αλέξανδρος, Μια Αιωνιότητα και Μια Μέρα,<br />του Θόδωρου Αγγελόπουλου </div><br /><br /><div align="right"><br /></div><br /><br /><div align="right"></div><br /><br /><div align="center"><br /><iframe height="360" src="http://www.youtube.com/embed/jdP7yYNt90U" frameborder="0" width="480"></iframe></div><br /><br /><div align="center"></div><br /><br /><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1487009008333168514?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-14485933079842229332012-01-23T09:40:00.003+02:002012-01-23T09:46:00.753+02:00<iframe width="640" height="480" src="http://www.youtube.com/embed/C3EawS-yEes" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br />Τρία χρόνια, τέσσερις μήνες και δέκα μέρες μετά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1448593307984222933?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-53780258106477751352012-01-16T18:26:00.001+02:002012-01-16T18:29:53.813+02:00<div align="left"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-jr8ciiY8Q44/TxRHRnbtu4I/AAAAAAAABPs/XRTyPdXmhUY/s1600/LAST%2BROSES.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 350px; DISPLAY: block; HEIGHT: 420px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5698257796499094402" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-jr8ciiY8Q44/TxRHRnbtu4I/AAAAAAAABPs/XRTyPdXmhUY/s400/LAST%2BROSES.jpg" /></a><br /><br />Του Κύκλου τα γυρίσματα που ανεβοκατεβαίνου<br />Και του τροχού που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνου<br /><br />Και των αρμάτω οι ταραχές, έχθρητες και τα βάρη,<br />Του Έρωτα η μπόρεση και της φιλιάς η χάρη,<br /><br />Ετούτα μ' εκινήσασι τη σήμερον ημέρα<br />ν' αναθιβαλω και να πω τα κάμαν και τα φέρα<br /><br />Τότες μια αγάπη μπιστική στον κόσμο έφανερώθη<br />Κ' εγράφτη μέσα στην καρδιά κι ουδέ ποτέ τση έλειώθη.<br /><br />Και με τιμή ήσαν δυό κορμιά στου πόθου το καμίνι<br />Και κάμωμα πολλά ακριβό σ' έτοιους καιρούς εγίνη<br /><br />Ήκουσες Αρετούσα μου τα θλιβερά μαντάτα,<br />Που ό κύρης σου μ' έξόρισε στης ξενιτιάς τη στράτα;<br /><br />Τέσσερεις μέρες μοναχά μου 'δωκε ν' ανιμένω<br />Κι από κει να ξενίτευτώ, πολλά μακρά να πηαίνω<br /><br />Και πως να σ' άποχωριστώ και πως να σου μακρύνω<br />Και πως να ζήσω δίχως σου στον ξορισμόν εκείνο;<br /><br />Κατέχω το κι ο κύρης σου γλήγορα σε παντρεύγει<br />Ρηγόπουλο, αφεντόπουλο, σαν είσ' έσύ γυρεύει<br /><br />Κι ο κύρης όντε βουληθεί και θε να με παντρέψη<br />Και δω πως γάμο κτάσσεται και το γαμπρό γυρέψη,<br /><br />Καλλιά θανάτους εκατό την ώρα θέλω πάρει,<br />Άλλος παρά ο Ρωτόκριτος γυναίκα να με πάρη.<br /><br />Παρακαλώ, θυμού καλά, ό,τι σου λέγω τώρα<br />Και γρήγορα μισεύγω σου, μακραίνω από τη χώρα<br /><br />Μα όπου κι αν πάγω, όπου βρεθώ και τον καιρό που ζήσω<br />Τάσσω σου άλλη να μη δω μηδέ ν' ανατρανίσω<br /><br />Καλλιά 'χω εσέ με θάνατο παρ' άλλη με ζωή μου,<br />Για σένα εγεννήθηκε στον κόσμο το κορμί μου.<br /><br />Τούτο εδώθη σ' ολους μας: ότι κι αν πεθυμούμε,<br />Μ' ολον οπού 'ναι δύσκολον, εύκολο το κρατούμε<br /><br />Κι εύκολα το πιστεύγομε κείνο που μας αρέσει<br />Και κάθα είς σ' τούτο μπορεί να σφάλει και να φταίση.<br /><br />Tα πάθη πια δεν κιλαδεί το πικραμένο αηδόνι,<br />αμέ πετά πασίχαρο, μ' άλλα πουλιά σιμώνει.<br /><br />Ετούτ' η αγάπη η μπιστική με τη χαρά ετελειώθη<br />Και πλερωμή στα βάσανα μεγάλη τως εδόθη.<br /><br />Για τούτο οπού 'ναι φρόνιμος , μηδέ χαθή στα πάθη<br />Το ρόδο κι όμορφος αθός γεννάται μες στ' αγκάθι.<br /><br />Και κάθα είς που εδιάβασεν εδά κι ας το κατέχη :<br />Μη χάνεται στον κίνδυνο, μα πάντα ελπίδα άς έχη.<br /><br />Στάλα τη στάλα το νερό το μάρμαρο τρυπάτο<br />Εκείνο που μισεί κανείς γυρίζει κι αγαπάτω.<br /><br />Απ' ο,τι κάλλη έχει ο άνθρωπος τα λόγια έχουν τη χάρη<br />Και κάνουσι κάθε καρδιά παρηγοριά να πάρει<br /><br />Τα μάτια δεν καλοθωρούν στο μάκρεμα του τόπου<br />Μα πιο καλά και πιο μακριά θωρεί η καρδιά του ανθρώπου.<br /><br />Για μένα όλα σφάλουσι και πάσιν άνω-κάτω<br />Για με Ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων.<br /><br />Για μένα όλα σφάλουσι και πάσιν άνω-κάτω<br />Για με Ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων.<br /><br /><br /><br /><iframe height="320" src="http://www.youtube.com/embed/IHc3fRKcV_Q" frameborder="0" width="540"></iframe><br /><br /><br /><div align="left"><br />Με αυτήν την ανάρτηση επιλέγω να σας αποχαιρετήσω...<br /><br />Οι στίχοι του Ερωτόκριτου μετριούνται περί τους 10012, <br />και νομίζω πως φτάνουν...<br /><br />Ευχαριστώ όλους σας<br />να είσαστε ευτυχισμένοι<br />και να τραγουδάτε, εντάξει ;)<br /><br />Την Αγάπη μου. </div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-5378025810647775135?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-6783432661176099882012-01-14T14:28:00.000+02:002012-01-14T14:29:09.466+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-NbGg8Ytd0cA/TxFwXBhhwMI/AAAAAAAABPg/tBW25hPIPI0/s1600/1345892221_3f507be5c2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 410px; height: 280px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-NbGg8Ytd0cA/TxFwXBhhwMI/AAAAAAAABPg/tBW25hPIPI0/s400/1345892221_3f507be5c2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697458544448749762" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">...ένα παραμύθι, λιγάκι ζαλισμένο </span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /></span></div><br />Είμαι ένα μικρό μικρό ανθρωπάκι μαζί με άλλα μικρά ανθρωπάκια με μένα όμοια… μόνο που έχουμε ξεχωριστή βούληση και κάνουμε διαφορετικές σκέψεις, αν και μερικές φορές μοιραζόμαστε τα ίδια συναισθήματα… όμως αυτό δεν έχει σημασία για τώρα.<br />Σημασία δεν έχει πώς είμαι, με ποιους είμαι, τι σκέφτομαι και τι φορώ και πώς βρέθηκα εδώ.<br />Σημασία έχει ότι είμαι ένα μικρό ανθρωπάκι.<br /><br />Είμαι ένα μικρό ανθρωπάκι λοιπόν μέσα σε ένα μικρό κουτάκι μέσα σε μια κούτα παιχνιδιών στην αγκαλιά ενός παιδιού – που αυτή την στιγμή με ταρακουνάει.<br /><br />Είμαι ένα μικρό ανθρωπάκι μέσα σε έναν κουτάκι μέσα σε μια κούτα παιχνιδιών στην αγκαλιά ενός παιδιού, στην ησυχία ενός δωματίου, στη θαλπωρή ενός σπιτιού, στην άκρη ενός έρημου δρόμου μιας όμορφης γειτονιάς μιας βουερής πόλης μιας ανάστατης χώρας μιας ηπείρου αχανούς…<br /><br />Λοιπόν έλεγα ότι είμαι ένα μικρό ανθρωπάκι μέσα σε ένα μικρό κουτάκι μέσα σε μια κούτα παιχνιδιών στην αγκαλιά ενός παιδιού – που αυτή την στιγμή με ταρακουνάει.<br />Είμαι ένα μικρό ανθρωπάκι μέσα σε έναν κουτάκι μέσα σε μια κούτα παιχνιδιών στην αγκαλιά ενός παιδιού, στην ησυχία ενός δωματίου, στη θαλπωρή ενός σπιτιού, στην άκρη ενός έρημου δρόμου μιας όμορφης γειτονιάς μιας βουερής πόλης μιας ανάστατης χώρας μιας ηπείρου αχανούς, σε έναν ασθμαίνοντα πλανήτη που μοιάζει με το τραπέζι του Θεού, φορτωμένο με πιατέλες με όλα τα χρώματα, τις υφές, τις μυρωδιές, τα σχήματα και τις γεύσεις…<br /><br /><br />Εγώ, με βλέπω, είμαι ένας κόκκος πιπεριού μια σούπας ιδιαίτερα πικάντικης, φτιαγμένη από φουσκωτούς κόκκους ρυζιού και ένα πλήθος από χυμούς, με αναρίθμητα μυρωδικά να κολυμπούν πλάι μου… προσπαθώ να διαλέξω ένα και να γαντζωθώ αλλά κάποιο προλαβαίνει και με διαλέγει και το βλέπω που έρχεται προς το μέρος μου….<br /><br />Έλεγα.. πως είμαι ένας κόκκος πιπεριού μια σούπας ιδιαίτερα πικάντικης, φτιαγμένης από φουσκωτούς κόκκους ρυζιού και ένα πλήθος από χυμούς, με αναρίθμητα μυρωδικά να κολυμπούν πλάι μου…<br />βρίσκομαι σε ένα κοίλο σκεύος, που είναι τοποθετημένο στο κέντρο μιας πιατέλας και γύρω του διασπαρμένα τα μέλη ενός σώματος που κάποτε είχε ουρά ψαριού, σώμα πάπιας και κεφάλι γουρουνιού… τώρα κείτεται ωραία ωραία σε μερίδες και επιτέλους επιτελεί το νόημα της πολυδιάστατης φύσης του που το ωθούσε από την πρώτη του αναπνοή…<br /><br />Είμαι που λέτε ένας κόκκος πιπεριού θλιμμένος..<br />θλιμμένος γιατί η καλή μου είναι στην άλλη άκρη του τραπεζιού στο σιρόπι ενός γλυκού.. σταγόνα λεμονιού.<br />Είμαι ένας κόκκος πιπεριού που γεννήθηκε να συναντήσει μια σταγόνα λεμονιού που γεννήθηκε να συναντήσει έναν κόκκο πιπεριού.. το σχέδιο ήταν καλό, αν εξαιρέσεις το σιρόπι του γλυκού…<br /><br /><br />Μα δεν ξέρω αν προσέξατε νωρίτερα.. τι είμαι αν δεν θέλω να είμαι ο συγκεκριμένος κόκκος πιπεριού; Μετακινηθείτε τέσσερα καθίσματα μπροστά, τρία διαγωνίως αριστερά και αμέσως ένα πίσω…<br /><br />Βρισκόμαστε τώρα και πάλι στο πλει ρουμ του θεου, σαν πρώτα, σαν πάντα…<br /><br />Μοιάζει με εργαστήριο και είναι! Γεμάτο φιάλες φιαλίδια σωλήνες και σωληνάκια..<br />Και υγρά.. αναρίθμητα υγρά κάθε λογής χρώματος, όσων ακριβώς και οι ψυχές των ανθρώπων που άκουσαν ποτέ να τους διηγούνται ένα παραμύθι.. είναι αποστάγματα από δάκρυα που δεν χύθηκαν ακόμα και από αυτά φτιάχνονται τα όνειρα, νέκταρ και αμβροσία που ανατρέφουν τις ψυχές των παιδιών σαν κι εμένα.. και κάθε πλάσματος που γεννήθηκε ποτέ ή θα γεννηθεί..<br />Τα όνειρα αν δεν στα στείλει στον ύπνο σου ή κι αν στα στείλει κι εσύ τα ξεχάσεις έπειτα, τα στέλνει στα χείλη των γιαγιάδων και των παππούδων και στα ακροδάχτυλα της έμπνευσης των ονειροπόλων, όπως ονομάζονται επιστημονικά εδώ εκείνοι που αναλαμβάνουν να διηγηθούν την αλήθεια που δεν κάνει αλλιώς να ειπωθεί<br />Κι εκείνοι τα κάνουν παραμύθια...<br />Παραμύθια για παιδιά κάθε ηλικίας, σου λέει...<br />Κανείς δεν ενηλικιώνεται σύμφωνα με το σχέδιο αν δεν έχει ακούσει και πιστέψει έστω σε ένα παραμύθι.. αλλά και χωρίς να έχει δώσει χρώμα από την ψυχή του για να πλαστεί.<br /><br />Έτσι κι εγώ βρίσκομαι εδώ για να συμμετάσχω στην κατασκευή ενός παραμυθιού που θα ονομαστεί ο Κοκκοπιπερής και η Λεμονοσταγόνα μια μέρα,<br />και θα το διαβάσω στην Δευτέρα τάξη του σχολείου μόνος μου αφού θα το τραβήξω από ένα πακέτο από παραμύθια και θα το ξεχωρίσω.. ίσως θα είναι γιατί με τράβηξε σε αυτό το ίδιο μου το αίμα… ή ένα απαλό και ανεπαίσθητο άρωμα από λεμόνι που θα ξεχύνεται αγκαλιασμένο με την μυρωδιά του μελανιού και του χαρτιού…<br />Θα είμαι καθισμένος στην καρέκλα της κουζίνας ακριβώς δίπλα στην πόρτα που θα βλέπει στην αυλή, θα είναι μια φωτεινή ανοιξιάτικη Κυριακή και όλα τα λουλούδια του κήπου θα είναι ανθισμένα.<br /><br />Και θα βρεθώ για λίγη ώρα πάλι εδώ που βρίσκομαι τώρα,<br />στο ίδιο εργαστήριο, στο ίδιο μπουκαλάκι με το κόκκινο χρώμα, διάγοντας τον ίδιο ασήμαντο βίο που κανείς δεν θέλει να ξέρει περισσότερα από αυτόν παρά το χρώμα που θα αποδώσει σαν χυθεί βροχή ονείρου πάνω στα λουλούδια του κήπου που μια μέρα θα είναι ο δικός της κήπος με τριαντάφυλλα.. τριαντάφυλλα κατακόκκινα και το πιο κόκκινο όλων αυτό που σε λίγη ώρα θα χρωματίσω εγώ, εγώ κι εκείνη με το δικό μας αίμα.. το τριαντάφυλλο που σαν το αντικρίσει κι εκείνη θα θυμηθεί το πρώτο μας φιλί.<br /><br />Και θα βρεθεί για λίγη ώρα πάλι εδώ που βρισκόμαστε τώρα,<br />Τώρα που ζούμε τη στιγμή,<br />τη μοναδική στιγμή που γεννιέται η αγάπη που κρατά αιώνια<br />Τώρα που φτιάχνουμε αγκαλιασμένοι ένα παραμύθι<br />Τώρα που έχω δίπλα μου το άλλο μου μισό<br />Τώρα θέλω να σταματήσει ο χρόνος και να μην έχει σημασία τι είμαι, πού και για πόσο ούτε τι άλλο μπορεί να σημαίνει αυτό πέρα από ότι έχω δίπλα μου το άλλο μου μισό, στην αγκαλιά μου μέσα.. και στιγμή τη στιγμή σμίγουμε αδιαχώρητα<br />στην ίδια μοναδική κόκκινη σταγόνα..<br /><br />Και αν πάρουμε το αίνιγμα του κόσμου και του εφαρμόσουμε την μέθοδο της απαλοιφής τί μένει;<br />η καλή μου που την κοιτάζω να κοιμάται εδώ δίπλα μου μέσα στο κουτί.....<br /><br />Κί ύστερα..... ούτε αυτή ούτε κι εγώ<br /><br /><br />Είμαι.....<br /><br /><br />(είμαι;)<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7EX-fmGg8k4/TxFtwuXd6gI/AAAAAAAABO8/0O_-fYUClgE/s1600/Marc-Chagall-The-Lovers-5478.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 260px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-7EX-fmGg8k4/TxFtwuXd6gI/AAAAAAAABO8/0O_-fYUClgE/s400/Marc-Chagall-The-Lovers-5478.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697455687447996930" border="0" /></a><a a="" href="http://3.bp.blogspot.com/-CdNFUKOigSs/TxFtnxt0WHI/AAAAAAAABOw/rXQkDtlU9hw/s1600/marc-chagall-lovers-near-bridge.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 260px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-CdNFUKOigSs/TxFtnxt0WHI/AAAAAAAABOw/rXQkDtlU9hw/s400/marc-chagall-lovers-near-bridge.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697455533728225394" border="0" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-y0Rz5-FlCQU/TxFtexPA-YI/AAAAAAAABOk/BaGtS2ridpw/s1600/Chagall%2B-%2Bcouple%2Bof%2Blovers%2Bon%2Ba%2Bred%2Bbackround.bmp"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 260px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-y0Rz5-FlCQU/TxFtexPA-YI/AAAAAAAABOk/BaGtS2ridpw/s400/Chagall%2B-%2Bcouple%2Bof%2Blovers%2Bon%2Ba%2Bred%2Bbackround.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697455378980206978" border="0" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/-5uTZQ8ZSk4E/TxFueeR7ooI/AAAAAAAABPI/d0DKPwtBtNU/s1600/02_%252520Chagall%252C%252520Marc%252520-%252520Lovers.jpg"><img style="cursor:pointer; cursor:hand;width: 260px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-5uTZQ8ZSk4E/TxFueeR7ooI/AAAAAAAABPI/d0DKPwtBtNU/s400/02_%252520Chagall%252C%252520Marc%252520-%252520Lovers.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5697456473403794050" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:85%;">-τέσσερις πίνακες από το έργο του Marc Chagall</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-678343266117609988?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-82813730575776560472012-01-12T23:37:00.002+02:002012-01-13T20:02:10.236+02:00<iframe height="400" src="http://www.youtube.com/embed/QCQTr8ZYdhg" frameborder="0" width="640" allowfullscreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8281373057577656047?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-88106106741213985432012-01-09T20:54:00.003+02:002012-01-09T21:32:09.708+02:00<iframe height="360" src="http://www.youtube.com/embed/HfRGNeOAqG8" frameborder="0" width="640" allowfullscreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8810610674121398543?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-58804938879153230372012-01-08T14:49:00.000+02:002012-01-08T14:50:16.467+02:00Ξύπνησα με ζόρικη διάθεση σήμερα, καλή, νοσταλγική, ακόμα και πειραχτική, πάντως δική μου! Έφτιαξα ένα καφέ, έβαλα ένα cd να παίζει και ξεκίνησα να κανω δουλειές στο σπίτι, σιγοτραγουδώντας..<br />Το cd που έπιασα στα χέρια μου και έβαλα στο μηχάνημα, ξεκίνησε να μου μιλάει σαν άνθρωπος δικός μου, φωνή αγαπημένη. Πολλά πράγματα σχετικά με τη μουσική έχω αγαπήσει, δίσκους, δισκάκια, κασέττες, σταθμούς, εκπομπές, παραγωγούς, μουσικές, στιχάκια, τραγούδια, ταξίδια, αισθήσεις και στιγμές.. αυτό το δισκάκι όμως έχει μείνει στα χέρια μου εδώ και πάνω από δέκα χρόνια, όταν άλλα χαρίστηκαν, χάθηκαν σε δύσκολες συνθήκες, ξεχάστηκαν.. αυτό έχει μείνει εδώ να μου θυμίζει μια εποχή ολόδική μου, το τέλος της εφηβείας, τότε που διάβαζα με μανία, εκτός από βιβλία, ατέλειωτα περιοδικά και εφημερίδες.. τρελή μανία όμως, όλο το χαρτζιλίκι εξανεμιζόταν στο περίπτερο, άντε και σε κανένα σινεμά..<br />ένα από τα περιοδικά που δεν έχανα τεύχος λοιπόν, ίσως το πιο αγαπημένο μου, ήταν το περιοδικό Μετρό της πρώτης περιόδου.. στη συνέχεια άλλαξε η σύνταξη, άλλαξε και το ύφος, οι στήλες και οι συντάκτες που είχα γνωρίσει και αγαπήσει.. επέμεινα ακόμα για περίπου ένα χρόνο, αλλά μετά σταμάτησα να το διαβάζω.<br />Αυτό το cd λοιπόν το είχα βρει σε ένα τεύχος του περιοδικού Μετρό.<br />Εψαξα λιγάκι αλλά δεν βρήκα πληροφορίες για το τεύχος που συνοδευόταν από το "Με ποια τραγούδια να σε θυμάμαι" σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου με χορηγό τον ραδιοφωνικό σταθμό Μελωδία.. ίσως ήταν τέλη της δεκαετίας του 90, ίσως και στην ανατολή του αιώνα, σε επανέκδοση, δεν μπορώ να το θυμηθώ.. το δισκάκι πάντως, που σχολιάζει ο Οδυσσέας Ιωάννου στο εσώφυλλο, αναγράφει ως ημερομηνία παραγωγής του από την Minos EMI, το 1997.. και τελικά ίσως πράγματι το πολύτιμό μου απόκτημα να είναι τόσο παλιό!<br />Και απλώς σήμερα, ακούγοντας και σιγοτραγουδώντας μελωδία τη μελωδία, θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.. συνήθως δεν μπορώ να επιλέγω "αγαπημένα".. είναι πάντα πάρα πολλά αυτά που μας έχουν αγγίξει για να φτάνουν τα ανθρώπινα όρια και κριτήρια να τα ξεσκαρτάρουν.. όμως αυτό θα το πω αγαπημένο, τουλάχιστον ξέροντας πως δεν θα το μετανιώσω.. γιατί είναι ένα σύνολο που περιέχει τουλάχιστον 5-6 τραγούδια που αγαπάω και ίσως ένα δύο από τα πιο πιο πιο αγαπημένα μου!<br />Επειδή όμως είπα ήδη πάρα πολλά, να σας το παρουσιάσω...<br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">Μάνος Ελευθερίου - Με Ποια Τραγουδια Να Σε Θυμάμαι</span></span> (μετρό 26)<br /><br />1.Το παλληκάρι έχει καημό - Μανώλης Μητσιάς<br />2.Με ποια τραγούδια - Χάρις Αλεξίου<br />3.Το κομοδίνο - Δήμητρα Γαλάνη<br />4.Είν' αρρώστια τα τραγούδια - Γιάννης Πάριος<br />5.Έχεις μάτια το φεγγάρι - Γρηγόρης Μπιθικώτσης<br />6.Λες και κράταγες μαχαίρια - Ελένη Βιτάλη<br />7.Μέσα σε κήπο - Γρηγόρης Μπιθικώτσης<br />8.Σε βρήκα στη Μονεμβασιά - Μανώλης Μητσιάς<br />9.Τα γράμματα για σένα - Γιάννης Καλατζής<br />10.Μαλαματένια λόγια - Χαράλαμπος Γαργανουράκης/Λάκης Χαλκιάς<br />11.Η σούστα πηγαινε μπροστά - Δημήτρης Μητροπάνος<br />12.Άλλος για Χίο τράβηξε -Δημήτρης Μητροπάνος<br /><br />και φυσικά θα ακούσουμε κάποια από αυτά..<br />θέλω πολύ εγώ, εσείς; :)<br /><br />πες ναι!!!<br /><br />όμως όχι όλα τώρα γιατί βιάζομαι και να ανεβάσω!<br />θα σκούσουμε για την ώρα τα δύο τελευταία.. από μια ατελείωτη φωνή!<br />έτσι, για να είμαστε και επίκαιροι.. άλλωστε αυτή η 'επικαιρότητα'<br />μου έδωσε την καθοριστική σπρωξιά να τα ανεβάσω..<br />θα ξεκινήσουμε δειλά δειλά όμως.. να διαλέγω και τα βίντεο, εντάξει;<br />δεν είναι και τόσο εύκολο να βάλω εικόνα σε κάτι που ως τώρα<br />το έντυνε εικόνες μόνο ο νους..<br /><br />Πάμε! η μουσική του Δήμου Μούτση...<br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/rYPJ9IVP77Q" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /><br />ααχχχχχχχχ...<br /><br />Επίσης.. ακούστε άσμα ασμάτων...<br /><br />και θα ήθελα να μου πείτε, αν ο πίνακας είναι οι εικόνες που γεννά στο νου μας<br />οι στίχοι του Ελευθεριου και η μουσική του Μούτση το χέρι του καλλιτέχνη<br />αυτή η χροιά του Μητροπάνου τί είναι; το ίδιο το ταλέντο ίσως..<br />που σημαδεύει. αυτό το τραγούδι δεν ειναι ίδιο από άλλη φωνή..<br /><br />"Σε πανηγύρι και γιορτή<br />απ'την αγιά Μαρκέλλα<br />σ'αγόρασα χρυσή κλωστή<br />και κόκκινη κορδέλα..."<br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/2ce8OYTrWj8" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /><br />και πράγματι, μετά δώδεκα χρόνια, έτσι έχει γίνει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-5880493887915323037?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-3169670055109139052012-01-07T22:48:00.001+02:002012-01-07T22:49:54.461+02:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/pm7bF2pS-xQ" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-316967005510913905?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-86093110691972796092012-01-04T02:10:00.004+02:002012-01-04T02:38:02.209+02:00<iframe width="520" height="400" src="http://www.youtube.com/embed/wL9ixlV2TYw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8609311069197279609?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-82538092312357387872012-01-02T03:48:00.003+02:002012-01-02T03:58:30.734+02:00<div style="TEXT-ALIGN: center"><iframe height="380" src="http://www.youtube.com/embed/h-HFM0uuIkc" frameborder="0" width="640" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8253809231235738787?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-87927598617918302902012-01-01T17:25:00.006+02:002012-01-01T17:48:36.945+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/-zp3PKSvGacE/TwB5X0shohI/AAAAAAAABOA/x1eksFeL_Lc/s1600/200518-06x-christmas-boat%255B1%255D.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692683379185656338" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-zp3PKSvGacE/TwB5X0shohI/AAAAAAAABOA/x1eksFeL_Lc/s400/200518-06x-christmas-boat%255B1%255D.jpg" /></a><br /><br /><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="COLOR: rgb(51,102,255);font-size:130%;" >Αγαπημένα</span><span style="COLOR: rgb(51,102,255); FONT-WEIGHT: bold"><span style="font-size:180%;"> </span><a href="http://artsibourtzi.blogspot.com/2012/01/blog-post.html"><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">Κάλαντα</span></a><span style="font-size:180%;"> </span></span><span style="COLOR: rgb(51,102,255);font-size:130%;" >Πρωτοχρονιάς</span><span style="COLOR: rgb(51,102,255)"> </span><span style="COLOR: rgb(51,102,255);font-size:130%;" >από το </span><span style="font-size:130%;"><a style="COLOR: rgb(51,102,255)" href="http://www.blogger.com/profile/17859384563998604139">Ναύτη</a></span><br style="COLOR: rgb(51,102,255)"><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρώτο φιλι</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρωτόφιλο</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρώτη του χρόνου αγάπη</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">για δείτε πως</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">μεγάλωσε</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">κι απ τη ψυχη μου </span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">ετράφη</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρώτη αγκαλια</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρωτόπλαστη</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρώτη του χρόνου αλήθεια</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">για δείτε πως</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">ξεχώρισε</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">μέσα απ'τα</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">παραμύθια</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρώτη ματια</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρώτη φωτια</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρωτόχρονη λιακάδα</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">για δείτε πως </span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">φωτίστηκε</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">κι έλαμψε σαν</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">λαμπάδα</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρώτη μιλια</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρωτολαλιά</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">πρώτο του χρόνου βέλος</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">γι' αυτα τα πρώτα</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">τ'αγαπω</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">του χρόνου αυτου</span><br style="COLOR: rgb(51,204,255)"><span style="COLOR: rgb(51,204,255)">το τέλος</span><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><iframe height="360" src="http://www.youtube.com/embed/8i4nW4OevR0" frameborder="0" width="480" allowfullscreen=""></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8792759861791830290?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-10755371889558768402012-01-01T05:15:00.003+02:002012-01-01T17:02:08.548+02:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/us6ZLMCPv6s" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="640"></iframe><br /><br /><br /><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">...Νιώθω την αύρα της θάλασσας να χαϊδεύει όλο μου το σώμα,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">έχω στα χείλη μου τη γεύση των φιλιών της,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">οσμίζομαι την υγρή άμμο, την ένωση της θάλασσας με την γη,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">νιώθω άχρηστες και κουρασμένες σκέψεις μου να σκορπίζονται,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">σχεδόν τις βλέπω να πετάνε πέρα από τα σύννεφα και να χάνονται,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">τις ακούω να με αποχαιρετούν, χαμογελώ...</span><br style="font-style: italic;"><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">Ακούω την θάλασσα να με καλεί,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">είναι ώρα που με καλεί, με υπομονή και επιμονή,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">ο άνεμος που μου φέρνει μπρος στα μάτια τα μαλλιά,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">εκείνος που πήρε τις σκέψεις μου μακριά,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">που με πότισε τη γεύση της , τη μυρωδιά,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">ο ίδιος μου φανερώνει τη φωνή της...</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">"Έλα" με προστάζει, "Έλα κοντά μου, εξαγνισμένη πια"</span><br style="font-style: italic;"><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">Σαν μαγεμένη θα κάνω τα λίγα βήματα που μας χωρίζουν,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">σε λίγα βήματα θα περπατήσω ολόκληρο τον κόσμο,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">θα νιώσω και τον παραμικρό κόκκο της άμμου που πατώ</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">καθώς από τα πέλματά μου θα στέλνει αίμα καθαρό σε κάθε κύτταρό μου</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">και σαν πάρω το πρώτο υγρό φιλί της,</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">την καρδιά μου θα αφήσω στον αφρώδη βωμό...</span><br style="font-style: italic;"><span style="font-style: italic;">και παντοτινά θα χαθώ στην αγκαλιά του ονείρου...</span><br style="font-style: italic;"><br style="font-style: italic;"><br /><div style="text-align: right; font-style: italic;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;">στο Καλοκαίρι </span><span style="font-weight: bold;">μας<br />που θα ανατέλλει παντοτινά<br />κάθε στιγμή<br />σε κάθε αγκαλιά</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1075537188955876840?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-58449902829780717212011-12-31T09:25:00.002+02:002011-12-31T09:30:38.037+02:00<iframe width="640" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/fA0iEIA4ngo" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br />Αφιερωμένο στον χρόνο που φεύγει..<br /><br />Καλή Χρονιά με Υγεία και Αγάπη!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-5844990282978071721?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-7112593625749717632011-12-30T20:06:00.002+02:002011-12-30T20:10:30.342+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-pWoFP9l0KuY/Tv3w21dXFCI/AAAAAAAABN0/Xqlf0xJt8ow/s1600/santa_claus-2302.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-pWoFP9l0KuY/Tv3w21dXFCI/AAAAAAAABN0/Xqlf0xJt8ow/s400/santa_claus-2302.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691970328920003618" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-9XHmO5Aj5l4/Tv3tY9MleNI/AAAAAAAABM4/C3Gar-TKAsw/s1600/Christmas_dog_5B1_5D.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-9XHmO5Aj5l4/Tv3tY9MleNI/AAAAAAAABM4/C3Gar-TKAsw/s400/Christmas_dog_5B1_5D.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691966517066168530" border="0" /></a><br /></div><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >You Better Watch out!</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-YjctTEpHE7Q/Tv3tnSjZz-I/AAAAAAAABNE/qRGq81BlJys/s1600/__1_%257E3.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-YjctTEpHE7Q/Tv3tnSjZz-I/AAAAAAAABNE/qRGq81BlJys/s400/__1_%257E3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691966763317186530" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);font-size:180%;" >You Better Not Cry</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-NfzA9dyjNHA/Tv3tyIdiW0I/AAAAAAAABNQ/4hxk1hh2ZY0/s1600/merry_christmas_by_lilhyperbabe_sm.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-NfzA9dyjNHA/Tv3tyIdiW0I/AAAAAAAABNQ/4hxk1hh2ZY0/s400/merry_christmas_by_lilhyperbabe_sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691966949586787138" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-size:180%;"><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Better Not Pout...</span></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 204, 0);font-size:180%;" ><br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-zZm4gwr9-aU/Tv3t7ax4sUI/AAAAAAAABNc/GwrEdjme8Pw/s1600/merry-christmas-2007.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-zZm4gwr9-aU/Tv3t7ax4sUI/AAAAAAAABNc/GwrEdjme8Pw/s400/merry-christmas-2007.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691967109122797890" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;"><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;"></span><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">I'm Telling You Why..!</span></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/iSgEDKjmT5o" allowfullscreen="" frameborder="0" height="380" width="650"></iframe><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-711259362574971763?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-24243576306435930652011-12-29T10:45:00.001+02:002011-12-29T10:47:12.576+02:00<div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/it7DPV9SJyY" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/4AIbhkI5n2Q" allowfullscreen="" frameborder="0" height="180" width="400"></iframe><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2424357630643593065?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-50157535186803140142011-12-24T11:22:00.001+02:002011-12-24T11:26:00.726+02:00<div style="TEXT-ALIGN: center"><iframe height="360" src="http://www.youtube.com/embed/5nUpAJRpQrk" frameborder="0" width="640" allowfullscreen=""></iframe><br /></div><br /><br /><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="FONT-STYLE: italic; COLOR: rgb(51,51,255); FONT-WEIGHT: bold">Όλη κι όλη η μαγεία των Χριστουγέννων</span><br /><span style="FONT-STYLE: italic; COLOR: rgb(51,51,255); FONT-WEIGHT: bold">είναι οι στιγμές που επιστρέφουν σπίτι τους οι καρδιές..</span><br /><br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255)">-homeless-</span><br /><br /></div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-FrCGxnagKy0/TvWS9GYf28I/AAAAAAAABMs/SS44TgkeLu0/s1600/fatni-ton-eyxon-rarakos-kerkyra.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 260px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689615282635529154" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-FrCGxnagKy0/TvWS9GYf28I/AAAAAAAABMs/SS44TgkeLu0/s400/fatni-ton-eyxon-rarakos-kerkyra.jpg" /></a><br /><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="FONT-STYLE: italic; COLOR: rgb(255,102,0)">γιατί κάθε γιορτή ένας νόστος είναι</span><br /><span style="FONT-STYLE: italic; COLOR: rgb(255,102,0)">και κάθε νόστος μια γιορτή..</span><br /><br /><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255); FONT-WEIGHT: bold">Εύχομαι σε όλους σας </span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255); FONT-WEIGHT: bold">να είναι ζεστά και αγαπημένα</span><br /><span style="COLOR: rgb(51,51,255); FONT-WEIGHT: bold">..... "εκεί"</span><br /><br /><span style="FONT-STYLE: italic; COLOR: rgb(255,102,0)">γεμάτα από εκείνη τη σύνθεση των αισθήσεων<br /></span><span style="FONT-STYLE: italic; COLOR: rgb(255,102,0)">που δημιουργεί<br />την Άγια Θαλπωρή</span><span style="FONT-STYLE: italic; COLOR: rgb(255,102,0)">.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="COLOR: rgb(255,0,0); FONT-WEIGHT: bold">Καλά Χριστούγεννα!</span></span> </div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-5015753518680314014?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-28555046188639131482011-12-20T18:20:00.000+02:002011-12-20T18:20:52.154+02:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/awduT9-vVRo" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2855504618863913148?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-61845560747476694942011-12-16T10:06:00.003+02:002011-12-16T11:47:47.639+02:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/TNAbXzh8qx4" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><br />Uno, dos, tre, four.<br /><br />Μια τεράστια του χρόνου σπατάλη,<br />κάτι τ’ αδύνατο<br />Να εφεύρεις το όνειρο μιας ζωής σε μια μέρα,<br />μια σκηνή πέρα από τη σελήνη<br />Ένας όμορφος κόσμος που απέχει ένα βήμα,<br />μην ανάβεις το φως, τράβα απλά την κουρτίνα<br />Πεταλούδες γυρνούν στην Αθήνα,<br />πάρκα στο Κέντρο, καλοκαίρι μυρίζει<br />Μια μητέρα, μια ερωμένη, μία κόρη περιμένει,<br />αλλάζουν όλα, αλλάζω κι εγώ<br />Ένας μαγνήτης στο ψυγείο, ένα σημείωμα, ένα αστείο,<br />ένα σπίτι, ένα φιλί, ένα αντίο<br /><br />Φίλα με ακόμα, φίλα με ακόμα<br />Όλα τ’ άλλα ηχούν μακρινά,<br />ένα αστέρι που σκάει στ’ ουρανού την καρδιά<br />Φίλα με ακόμα, φίλα με ακόμα<br />Θέλω να’ μαι μαζί σου,<br />να κυνηγάω μαζί σου τα κύματα όλα της μοίρας<br /><br />Ένα κορίτσι χορεύει στον ουρανό, στο δωμάτιο,<br />το δρόμο, τη δουλειά, το σχολείο<br />Μια ψυχή, κι άλλη μία, και μια συνομιλία,<br />μόνο μάτια και λέξη καμία<br />Ένα τέλειο λάθος, μια καινούργια αρχή,<br />ένα δάκρυ που δε μπορεί να κρυφτεί<br />Μια ανάσα βαθιά για να μην τρελαθώ,<br />μια ιστορία αγάπης, τι πιο απλό<br />Και Θεός κι αμαρτία κι άλλη μια ευκαιρία<br />για όσους δεν βρήκαν το χρόνο να ψάξουν<br />Είναι μέσα σου η λύση που θα τιμωρήσει<br />όσους δεν έχουν φτερά να πετάξουν<br /><br />Φίλα με ακόμα, φίλα με ακόμα<br />Όλα τ’ άλλα ηχούν μακρινά,<br />ένα αστέρι που σκάει στ’ ουρανού την καρδιά<br />Φίλα με ακόμα, φίλα με ακόμα<br />Θέλω να ‘μαι μαζί σου,<br />να γεράσω μαζί σου το φεγγάρι να έχουμε στρώμα<br /><br />Και τυχαίο και γραφτό,<br />το μεγάλο μωρό που παίζει με τόξο και βέλη<br />που χτυπάει και φεύγει όλα τα ανατρέπει,<br />μα ο χάρτης τον δρόμο σου δείχνει<br />Του κρυμμένου θησαυρού το ταξίδι τελειώνει,<br />εκεί που είναι αδύνατο να ‘μαστε μόνοι<br />Σε κοιτάζω στα μάτια σαν καθρέφτες γυαλίζουν,<br />τον πιο ωραίο εαυτό μας αντικατοπτρίζουν<br /><br />Φίλα με ακόμα, φίλα με ακόμα<br />Όλα τ’ άλλα ηχούν μακρινά,<br />ένα αστέρι που σκάει στ’ ουρανού την καρδιά<br />Φίλα με ακόμα, φίλα με ακόμα…<br />Φίλα με ακόμα, φίλα με ακόμα…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6184556074747669494?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-60106118815731207922011-12-14T13:35:00.000+02:002011-12-14T13:36:05.116+02:00<div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/Oh6gppDgU0c" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="640"></iframe><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6010611881573120792?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-84306289309619013122011-12-14T12:41:00.004+02:002011-12-14T13:45:28.337+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-4gM3pdvW4QA/TuiMD12wN_I/AAAAAAAABMg/hQc023JA-8U/s1600/tumblr_l1gibrufqX1qa944oo1_500.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-4gM3pdvW4QA/TuiMD12wN_I/AAAAAAAABMg/hQc023JA-8U/s400/tumblr_l1gibrufqX1qa944oo1_500.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5685948527179479026" /></a><div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/vaRET0xvWLk" allowfullscreen="" frameborder="0" height="30" width="420"></iframe><br /></div><br /><br /><div style="text-align: right;">ANCORA VIVO!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8430628930961901312?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-19571588947915312642011-12-11T02:16:00.001+02:002011-12-11T02:17:19.045+02:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/QAe54xBPNcA" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1957158894791531264?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-5686486413628086382011-12-10T01:12:00.000+02:002011-12-10T01:13:06.003+02:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/a8VYYy0V5MY" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-568648641362808638?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-4442794099442696852011-12-08T23:54:00.001+02:002011-12-08T23:58:56.695+02:00<div style="TEXT-ALIGN: center"><iframe height="360" src="http://www.youtube.com/embed/gwFYUZn-g6Y" frameborder="0" width="480" allowfullscreen=""></iframe><br /></div><br /><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: left">Oh, you' re in my blood like Holy wine<br />You taste so bitter and it tastes so sweet<br />Oh I could drink <span style="font-size:+0;">a case of you</span><br />I could drink a case of you, darling<br />And still be on my feet<br />And still be on my feet...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-444279409944269685?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-10949385641701557122011-12-06T22:31:00.002+02:002011-12-06T22:35:45.233+02:00<span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Το πρόγραμμα απόψε είναι αφιερωμένο στο φίλο μου το Νικόλα!</span><br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">-Νικολή, μ΄αυτό κέρδισες και βραβείο κάποτε, θυμάσαι;)</span><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/J6Iz_vwhKgI" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">συνεχίζουμε στο ίδιο μοτίβο με ένα εξίσου αγαπημένο κομμάτι</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">-αλλά εδώ ανέβασε λιγάκι τον ήχο, εντάξει;)</span><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/06oJzMXnpzw" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">λόγια κλειδωμένα και.. παραπονεμένα;... </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">όχι, μόνο που από παιδί.......</span><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/Trf-9eCGJlM" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">κάτι λέγαμε και για καράβια όμως...</span><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/l-l6benrNsw" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">....ας γυρίσουμε στις live εκτελέσεις καλύτερα :))</span><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/6Q78dG1InSY" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">και για το τέλος, κερασμένο από εναν άλλο Νικόλα και από την πατρίδα σου..</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-style: italic;">πατρίδα είναι η γη, πατρίδα κι η ψυχή μας...</span><br /><br /><iframe src="http://www.youtube.com/embed/kUFVnnsKZh0" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Χρόνια σου Όμορφα</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Χρόνια που δεν σωπαίνουν </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">μήτε αράζουν, αλλά ταξιδεύουν...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Να σε χαιρόμαστε όσοι ευτυχήσαμε να σε 'συναντήσουμε'</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">και αδελφό σε είπαμε στην καρδιά και στη σκέψη...</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">Πολύχρονος Νικόλα!!! :-)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1094938564170155712?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-30631920787739555802011-12-06T11:01:00.001+02:002011-12-06T11:03:13.360+02:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/xJrzdykRVAw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />στατικό μεν το βιντεάκι<br />(εκείνο από τη live εμφάνιση δεν ήθελε να μου κάνει το χατίρι)<br />αλλά όχι και η καρδούλα, <br />που φτερουγίζει :)))<br />η δε ερμηνεία, τόσο γλυκιά και χαρούμενη, <br />στο ύψος της περίστασης...<br /><br />μια όμορφη μέρα σε όλους σας!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3063192078773955580?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-81127162374791544952011-12-04T14:05:00.003+02:002011-12-04T14:10:48.731+02:00<div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/q5pJyeiTKh8" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8112716237479154495?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-73098546761835524362011-12-04T02:02:00.003+02:002011-12-04T02:14:55.541+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SVoV7ZcLEvI/AAAAAAAAAUE/AfvBmEPLvsA/s1600-h/440263293_ad387e7787_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 260px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SVoV7ZcLEvI/AAAAAAAAAUE/AfvBmEPLvsA/s400/440263293_ad387e7787_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285561222858216178" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;font-family:arial;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >Bluebird</span><br /><br />there's a bluebird in my heart that<br />wants to get out<br />but I'm too tough for him,<br />I say, stay in there, I'm not going<br />to let anybody see<br />you.<br /><br />there's a bluebird in my heart that<br />wants to get out<br />but I pur whiskey on him and inhale<br />cigarette smoke<br />and the whores and the bartenders<br />and the grocery clerks<br />never know that<br />he's<br />in there.<br /><br />there's a bluebird in my heart that<br />wants to get out<br />but I'm too tough for him,<br />I say,<br />stay down, do you want to mess<br />me up?<br />you want to screw up the<br />works?<br />you want to blow my book sales in<br />Europe?<br /><br />there's a bluebird in my heart that<br />wants to get out<br />but I'm too clever, I only let him out<br />at night sometimes<br />when everybody's asleep.<br />I say, I know that you're there,<br />so don't be<br />sad.<br />then I put him back,<br />but he's singing a little<br />in there, I haven't quite let him<br />die<br />and we sleep together like<br />that<br />with our<br />secret pact<br />and it's nice enough to<br />make a man<br />weep, but I don't<br />weep, do<br />you?<br /><br /><br />by Charles Bukowski</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><div style="text-align: left;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/jsc3ItAKSLc" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><div style="text-align: left;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/HzcaTqopPGw" allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" width="480"></iframe><br /></div></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-7309854676183552436?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-45306811802027164842011-11-22T02:09:00.002+02:002011-11-22T02:15:38.536+02:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/OwfbTVzN-fc" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-4530681180202716484?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-10833576513105842662011-11-08T22:59:00.002+02:002011-11-08T23:17:22.977+02:00<iframe width="640" height="480" src="http://www.youtube.com/embed/wsIMwdScmGM" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1083357651310584266?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-90984287542326801322011-11-06T22:28:00.001+02:002011-11-06T22:36:43.806+02:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/DmMTlI6b4wo" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-9098428754232680132?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-26315349661094043812011-11-05T11:11:00.003+02:002011-11-05T11:20:01.920+02:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/KzReO1GObkg" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2631534966109404381?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-37112922991963072542011-11-03T11:31:00.003+02:002011-11-03T11:46:30.640+02:00<div align="center"><br /><p align="center"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5670695680302778226" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-X31_eiCdL6w/TrJbrTXKB3I/AAAAAAAABL8/rC67JFi1yew/s400/one%2Bdifferent%2Bpebble.jpg" border="0" /> </p><br /><p align="center"><br /><strong>ALONE</strong> by <em>Edgar Allan Poe</em><br /><br /><br /><strong><em>From childhood's hour I have not been<br />As others were---I have not seen<br />As others saw---I could not bring<br />My passions from a common spring.<br />From the same source I have not taken<br />My sorrow; I could not awaken<br />My heart to joy at the same tone;<br />And all I lov'd, I loved alone.<br />Then---in my childhood---in the dawn<br />Of a most stormy life---was drawn<br />From ev'ry depth of good and ill<br />The mystery which binds me still:<br />From the torrent, or the fountain,<br />From the red cliff of the mountain,<br />From the sun that 'round me roll'd<br />In its autumn tint of gold---<br />From the lightning in the sky<br />As it pass'd me flying by---<br />From the thunder and the storm,<br />And the cloud that took the form<br />(When the rest of Heaven was blue)<br />Of a demon in my view.<br /><br /><br /></em></strong></p><p align="center"><strong><em><span style="font-size:85%;">(αφιερωμένο)</span></em></strong></p><strong><em><br /></em></strong></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe src="http://www.youtube.com/embed/wcbj7v-umMM" allowfullscreen="" frameborder="0" height="200" width="420"></iframe><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3711292299196307254?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-20042291472450720642011-11-01T23:15:00.001+02:002011-11-02T00:26:41.910+02:00<div style="TEXT-ALIGN: center"><iframe height="360" src="http://www.youtube.com/embed/mzoV186ecRI" frameborder="0" width="480" allowfullscreen=""></iframe><br /></div><br /><br /><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /><div style="TEXT-ALIGN: center">Στο χαμόγελό σου πήραν φωτιά τα σύννεφα<br />μα σαν δάκρυσες<br />τ’ αστέρια διαλύθηκαν<br />σ’ ουράνιο τραγούδι<br /></div><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center">Η νύχτα το αντάλλασσε για ένα σου χορό<br />κι εσύ θέλησες<br />σ’ εμένα να το στείλεις<br />Και χόρεψες!<br /></div><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center">Και έσβηνε στα πόδια σου ο πόθος της Σελήνης<br />κι εγώ<br />-φεγγάρι Σου-<br />έγινα το τραγούδι<br /></div><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: center">στο βήμα σου να χάνομαι, να σβήνω, να ριγώ<br />και το βήμα σου<br />πάλι εγώ<br />πάλι εγώ να το γεννώ<br /><br />χωρίς να ορίζει κανείς μας ρυθμό<br />παρά από μια<br />ψυχής υπόκλιση<br />βαθιά,<br />όσο η Πίστη. </div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2004229147245072064?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-34639737211609282302011-10-30T20:55:00.000+02:002011-10-30T20:55:56.125+02:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/vIWA9dVmbGY" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3463973721160928230?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-38663189915651374802011-10-29T10:02:00.000+03:002011-10-29T10:02:49.590+03:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/Rv6-Jc5De_w" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3866318991565137480?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-82684472833560457282011-10-08T00:37:00.001+03:002011-10-08T02:40:20.058+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-E8vExsUO8Pk/To-N10LFhWI/AAAAAAAABKY/WyuzPwBrsAs/s1600/portagiatonourano.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-E8vExsUO8Pk/To-N10LFhWI/AAAAAAAABKY/WyuzPwBrsAs/s400/portagiatonourano.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5660899212305728866" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8268447283356045728?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-86179675032218785872011-10-07T10:59:00.006+03:002011-10-07T11:22:47.010+03:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/ABue6kt2Oqw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br />με αφορμή συζήτηση που είχα με καλή μου φίλη..<br />ψάχνω εναν πιο soft τρόπο να της πω τα ίδια πράγματα..<br />σε ένα δεύτερο επίπεδο, αναρωτιέμαι αν έχει νόημα να ψάχνω..<br />και σε ένα τρίτο, προσπαθώ να ορίσω την ένοια της φιλίας..<br />στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι άπειρα δυσκολότερο από ό,τι δείχνει<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8617967503221878587?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-21541251934837115192011-10-06T09:54:00.001+03:002011-10-06T10:00:49.845+03:00<iframe width="640" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/RQk3Zh71dGA" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2154125193483711519?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-7033844077065734532011-10-04T22:14:00.002+03:002011-10-04T22:15:08.241+03:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/DLr1oWjIC44" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-703384407706573453?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-12361206611818850982011-10-04T17:31:00.002+03:002011-10-04T22:17:11.284+03:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/sJmPzuRClPQ" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1236120661181885098?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-85618518665282007132011-09-18T22:06:00.000+03:002011-09-18T22:07:36.135+03:00<iframe width="480" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/5BDVvB7Xx1w" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8561851866528200713?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-12885885395446876152011-09-12T01:37:00.005+03:002011-09-12T01:49:55.118+03:00<iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/9DQUO6--gTg" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><br /><div style="text-align: right;"><b><br /></b></div><div style="text-align: right;"><b>"Ο ουρανός μου είναι βαθύς κι ανάλλαχτος</b></div><div style="text-align: right;"><b>Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα</b></div><div style="text-align: right;"><b>Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα"</b></div><div style="text-align: right;"><b><br /></b></div><div style="text-align: right;"><b><br /></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1288588539544687615?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-77462134342557739702011-09-12T00:15:00.003+03:002011-09-12T00:31:09.578+03:00<iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/9cK9YjvA6p4" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-7746213434255773970?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-13130037993679671732011-09-11T23:45:00.001+03:002011-09-12T00:00:12.849+03:00<iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/fGa5QWUxDf4" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1313003799367967173?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-88888954439459782962011-09-07T02:00:00.007+03:002011-09-07T02:44:22.265+03:00<iframe height="370" src="http://www.youtube.com/embed/BZXm3VgIkc0" frameborder="0" width="600" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><iframe height="370" src="http://www.youtube.com/embed/Mf4OwiUS_h8" frameborder="0" width="600" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: right"><b><span class="Apple-style-span">τελικά!</span></b></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: right"><strong></strong></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: right"><strong></strong></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: right"><strong></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8888895443945978296?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-26657200279323628572011-08-29T10:51:00.001+03:002011-08-29T10:53:41.132+03:00<div> <br /></div> <br /><div style="text-align: center;"><iframe width="640" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/oKaU936OCBE" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div> <br /> <br /><div> <br /><div style="text-align: center;"><b><i><span class="Apple-style-span" >~αφιερωμένο~</span></i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i> <br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i> <br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i> <br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i> <br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><b><i> <br /></i></b></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2665720027932362857?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-28059172564462733582011-08-28T23:10:00.001+03:002011-08-28T23:11:59.416+03:00 <br /><div style="text-align: center;"><iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/C-wrfdE3AKc" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div> <br /><div style="text-align: center;"><iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/3BoLN4OqVtA" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div> <br /><div style="text-align: center;"><iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/K8uIlD-gkx8" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2805917256446273358?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-12320104470273967512011-08-28T13:04:00.004+03:002011-08-28T13:20:00.440+03:00 <br /><div style="text-align: center;"><iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/fvCzVy2EoTA" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div> <br /> <br /><div> <br /> <br />Ο <b>Σέσαρ Βαλιέχο</b> (César Abraham Vallejo Mendoza, 16 Μαρτίου 1892 - 15 Απριλίου 1938) ήταν ένας περουβιανός ποιητής. Αν και κατά τη διάρκεια της σχετικά σύντομης ζωής του δημοσίευσε μόνο τρεις ποιητικές συλλογές, εν τούτοις θεωρείται ένας από τους μεγάλους ποιητικούς καινοτόμους του 20ού αιώνα. Πάντα ένα βήμα μπροστά απ' τα υπόλοιπα λογοτεχνικά ρεύματα, το καθένα απ' τα βιβλία του ήταν ξεχωριστό απ' τ' άλλα και, υπό μία έννοια, επαναστατικό. <br />Γεννήθηκε στο Σαντιάγο ντε Τσιούκο, ένα απομακρυσμένο χωριό στις περουβιανές Άνδεις. Σπούδασε λογοτεχνία στο Universidad de la Libertad στο Τρουχίλο του Περού. Η έλλειψη χρημάτων τον ανάγκασε να σταματήσει τις σπουδές του για ένα χρόνο και να εργαστεί σε μια φυτεία ζάχαρης, τη Χασιέντα Ρόμα, όπου είδε από πρώτο χέρι την εκμετάλλευση των αγροτών, μια εμπειρία που θα ασκούσε αργότερα σημαντική επίδραση στα πολιτικά του πιστεύω και στην ποιητική αισθητική του. Ο Βαλιέχο πήρε το πτυχίο του στην Ισπανική λογοτεχνία το 1915, την ίδια χρονιά που γνώρισε τη μποέμικη πλευρά του Τρουχίλο, ειδικότερα μέσω των συνιδρυτών του APRA , Αντενόρ Ορίγκο και Βιτόρ Ραούλ Χάγια ντε λα Τόρε. <br />Το 1916 μετακόμισε στη Λίμα, όπου σπούδασε, δούλεψε σαν δάσκαλος, ήρθε σε επαφή με την καλλιτεχνική και πολιτική πρωτοπορία της εποχής και άρχισε να γράφει τα ποιήματα που το 1919 θα εκδίδονταν στην ποιητική συλλογή Οι Μαύροι Μαντατοφόροι (Los Heraldos Negros). Ο Σ.Β. υπέστη διάφορες συμφορές στα επόμενα έτη: έχασε τη θέση διδασκαλίας του γιατί αρνήθηκε να παντρευτεί μια γυναίκα με την οποία είχε ερωτική σχέση, η μητέρα του πέθανε το 1920, και φυλακίστηκε για 120 ημέρες για την υποτιθέμενη υποκίνηση μιας εξέγερσης στο Σαντιάγο ντε Τσιούκο. Το 1922 δημοσίευσε τη δεύτερη ποιητική συλλογή Τρίλθε (Trilce). Στο Τρίλθε, που άρχισε να το γράφει στη φυλακή, εγκαταλείπει τους γνωστούς κανόνες της ποιητικής έκφρασης και καταργεί τη γραμματική διάρθρωση της ισπανικής γλώσσας. Τα ποιήματα εδώ διαπνέονται από έναν ανανεωτικό άνεμο, ενώ πολλά φαίνεται να είναι γραμμένα σε κατάσταση παραληρήματος. <br />Μετά τη δημοσίευση των βιβλίων με διηγήματα Μελογραφικές σκάλες (Escalas melografiadas) και Άγρια γλώσσα (Fabla salvaje) το 1923, ο ποιητής μετανάστευσε στην Ευρώπη κάτω από την απειλή της φυλάκισης, και παρέμεινε εκεί μέχρι το θάνατό του στο Παρίσι το 1938. Όλα αυτά τα χρόνια κύλησαν μέσα σε τρομερή φτώχεια στο Παρίσι, τρία ταξίδια στη Ρωσία και μερικά χρόνια στην Ισπανία στις αρχές της δεκαετίας του '30. Πέθανε στις 15 Απριλίου 1938, από μια άγνωστη ασθένεια που τώρα εικάζεται πως ήταν μια μορφή ελονοσίας. Τάφηκε στο Μοντρούζ, νεκροταφείο για τους φτωχούς. <br />Ο Βαλιέχο υπήρξε πρωτοπόρος γιατί έγραψε σουρεαλιστική ποίηση πριν από τους σουρεαλιστές, ασχολήθηκε με την αυτόματη γραφή πριν από τον Μπρετόν, έγραψε μοντέρνα ταυτόχρονα με τους μοντερνιστές και έγραψε ποίηση αποδομητική προτού ανακαλυφθεί ο όρος. Υπήρξε ένας κινηματίας της ποίησης πολύ προτού γεννηθούν τα ποιητικά ευρωπαϊκά κινήματα. Και για τον λόγο αυτόν η προσφορά του στο ποιητικό στερέωμα είναι μοναδική και ανεκτίμητη.<div> <br /> <br /><span class="Apple-style-span" ><i>Το ποίημά του 'Poema para ser leído y cantado' ('Ποίημα για να διαβαστεί και να τραγουδιστεί') αποτέλεσε την έμπνευση για το τραγούδι 'Διάφανος' του Θανάση Παπακωνσταντίνου από τον ομώνυμο δίσκο.</i> <br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><i> <br /></i></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><i> <br /></i></span></div><div><span class="Apple-style-span" ><i> <br /></i></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1232010447027396751?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-444598193375775642011-08-24T23:44:00.008+03:002011-08-25T00:06:00.752+03:00 <br /><iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/yDGECx1eSak" frameborder="0" allowfullscreen></iframe> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-44459819337577564?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-2967589436029017622011-08-22T23:26:00.007+03:002011-08-24T11:01:39.166+03:00<iframe width="560" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/byOvUEudk5Q" frameborder="0" allowfullscreen></iframe> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-296758943602901762?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-29024494523476970232011-08-20T17:51:00.000+03:002011-08-20T17:52:01.009+03:00<div style="text-align: right;"><i><b>..του πελάγου τα τελώνια</b></i></div><div style="text-align: right;"><i><b>μες στα σκοτεινά τα φύκια</b></i></div><div style="text-align: right;"><i><b>μες στα πράσινα χαλίκια</b></i></div><div style="text-align: right;"><i><b> <br /></b></i></div><div style="text-align: right;"><i><b>το φυτεύουνε και βγαίνει</b></i></div><div style="text-align: right;"><i><b>πριν ο ήλιος ανατείλει</b></i></div><div style="text-align: right;"><i><b>το μαγεύουνε και βγαίνει.....</b></i></div> <br /> <br /><div style="text-align: center;"> <br /></div><div style="text-align: center;"><iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/0YHA-TBtoaQ" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2902449452347697023?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-80067626968612132552011-08-18T17:03:00.000+03:002011-08-18T17:13:36.691+03:00 <br /><iframe width="420" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/Dr39Y0FQyDI" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe> <br /> <br /> <br /><iframe width="420" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/XPmDjvuKjjc" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe> <br /> <br /> <br /><iframe width="420" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/5jHWFCKvfcc" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe> <br /> <br /> <br /><iframe width="420" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/ickiVfLt4dY" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe> <br /> <br /> <br /><iframe width="420" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/xSSVo8S_ijs" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe> <br /> <br /> <br /><iframe width="420" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/q98TVaqGuFw" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe> <br /> <br /> <br /><iframe width="420" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/VbTFT5Wr4Yw" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe> <br /> <br /> <br /><iframe width="420" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/MKJZp-skZgc" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8006762696861213255?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-36854094036486216662011-08-15T04:40:00.002+03:002011-08-15T04:57:45.946+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/-uDK1aEjbuco/Tkh5lcuQRPI/AAAAAAAABHI/cDPFM-yfGjc/s1600/pigeon-desktop-wallpaper.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 280px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-uDK1aEjbuco/Tkh5lcuQRPI/AAAAAAAABHI/cDPFM-yfGjc/s400/pigeon-desktop-wallpaper.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5640892217553863922" /></a> <br /> <br /> <br />Είμαστε χαμένοι για χαμένοι <br />ούτε θυμάμαι πότε υπήρξα άνθρωπος για τελευταία φορά <br />ούτε πότε μέλος μιας κοινωνίας ανθρώπων <br />Νέα τάξη πραγμάτων εξέλιξη και κουραφέξαλα <br />Το ανθρώπινο είδος κινδυνεύει με εξαφάνιση <br />Κατρακυλώντας στον πάτο απλά έρμαιο στους νόμους της φύσης <br />σε μια διαδικασία μετάλλαξης καταδικασμένη ευτυχώς να αποτύχει <br />αυταπατάται <br />οικτρά <br />πως βιώνει <br />την επιβίωση <br />αυτό που βιώνεται είναι ο θάνατος <br />που δεν θα φέρει ανάσταση <br />αυτή τη φορά <br /> <br />το νόμισμα έχει δύο όψεις <br />-και γραμμένο τι θα φέρει όπου και να γύρει… <br /> <br />Γιορτάζω την ψευδαισθησιακή εναλλαγή των εποχών <br />τους κύκλους της σελήνης <br />την κάθε μέρα που ξυπνά <br />ενώ ουσιαστικά κολυμπάω σε ένα ατελείωτο βάλτο από σ..απίλα <br /> <br />Γιορτά-ζω το φθινόπωρο <br />όχι αυτό που έρχεται <br />αυτό που κάποτε ήρθε και δεν έκανα τίποτα για να φύγει <br />Γιορτά-ζω το παντοτινό φθινόπωρο <br />αυτό που μόνο έχω <br />και επιτέλους νιώθω αληθινή ξανά <br /> <br />πάνω από όλα δεν χρειάζεται να κρατάω το κεφάλι ψηλά <br />κρατάω ό,τι με αποσυνθέτει -αναγκαστικά <br />πετάω τα στερεότυπα -ανακουφιστικά <br />Δεν μου καίγεται καρφάκι τι θα γίνουν τα σκοινιά <br />Κι αν κοπούν κι αν αντέξουν <br />σχοινιά μαριονέτας θα ναι πάλι <br /> <br />Ζω αυτό που είναι <br />Την φθίνουσα φθορά <br /> <br />Με έλεγαν άνθρωπο <br />Και ήταν καλά <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3685409403648621666?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-89642991586844630932011-07-20T12:02:00.001+03:002011-07-20T12:04:05.766+03:00<div><br /><div style="text-align: center;"><iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/WBamXVMjEDA" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/jE9HjT5a-Pc" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div></div><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-xGBPSfxN5Lk/TiaYy7LGeKI/AAAAAAAABGY/kqVfEMlxv94/s1600/4502606906_a021b061a5.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-xGBPSfxN5Lk/TiaYy7LGeKI/AAAAAAAABGY/kqVfEMlxv94/s400/4502606906_a021b061a5.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631356384718518434" /></a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8964299158684463093?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-43244002201205706212011-07-19T18:31:00.001+03:002011-07-19T18:32:23.433+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/-QoyFVaL9uT8/TiWaTPeykuI/AAAAAAAABGI/sycrNHqaEoY/s1600/27527-deep_blue_sea_gr.jpg"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/-RFINSyvI06E/TiWSxrEftJI/AAAAAAAABFo/UriRtvAW38U/s1600/blue9.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 450px; height: 350px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-RFINSyvI06E/TiWSxrEftJI/AAAAAAAABFo/UriRtvAW38U/s400/blue9.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631068291169498258" /></a><br /><br /><div align="left"><span><strong>Θ' ΑΡΧΙΣΩ ΜΕ ΜΙΑΝ</strong> ήχηση που να φτάνει από το πιο σκληρό μέταλλο ως την πιο λεπτή χορδή, χωρίς ούτε οι απολαύσεις ν' αποκλείονται ούτε οι ενοχές να επιβάλλονται, αλλά η φύσις να παραμένει φύσις.<br />Υπάρχει ένας τρόπος να μπαινοβγαίνουμε στα καθημερινά γεγονότα, έτσι που το ρούχο μας να μην πιάνεται απ' τα κλαδιά που απλώνει γύρω μας το συμφέρον∙ αυτό το επίμονο βήμα σημειωτόν πάνω στο θυμικό μας∙ η αφαίρεση ενός μικροτάτου ευτυχισμού που ο άνθρωπος φυλάγει στα πιο ασφαλή θησαυροφυλάκια της ιδιωτικής του ζωής.<br />Και όμως. Διαφορετικός θα ήταν ο Μάιος αν αντί να πληρώνουμε και τέλη για την εισπνοή του οξυγόνου του, λαλούσαμε πέτρα και λαλούσαμε νερό με την ελπίδα ν’ αναφανεί μια μέρα ένα καινούριο άλσος, κατάλληλο να δεχτεί την ταφή μας.<br /></span><span>Έαρ χρειάζεται και ζωή πλήρης καθαρότητας, για ένα δώρο που κανείς άλλος δεν μπορεί να στο προσφέρει.<br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/-4KkRfxrbXP8/TiWayATssLI/AAAAAAAABGQ/QEHwfnly5jE/s1600/27527-deep_blue_sea_gr.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 450px; height: 350px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-4KkRfxrbXP8/TiWayATssLI/AAAAAAAABGQ/QEHwfnly5jE/s400/27527-deep_blue_sea_gr.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631077092963430578" /></a><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><b>ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΤΡΕΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ ΤΟΥ</b><span><div align="left"><span><br /><strong><br /></strong></span></div><div align="left"><span><strong>ΕΙΜΑΙ ΤΟΥ ΟΛΙΓΟΥ</strong> και του ακριβούς. Δεν υπήρξα ποτέ του τρίτου προσώπου. Τρέφομαι από το δ υ σ και το ε υ που κατά περίσταση προσφέρω. Αρνούμαι όμως τροφή στους χορτάτους που ζητούν ολοένα και άλλη, κι άλλη πείνα. Θα ‘τανε σαν να επεδίωκα να ιδιοποιηθώ τα ίδια μου τα υπάρχοντα. Κατά τ’ άλλα, συχνάζω εκεί όπου κάθε θολούρα, ως και ο καπνός του τσιγάρου μου ακόμη, εξουδετερώνεται απ’ το θαλασσάκι που φυλάγει καλού-κακού για χάρη μου στο βορειοδυτικό της ντουλαπάκι η Παναγία η Παντοχαρά.<br /><br />Όμως η εύνοια δεν είναι πάντοτε μια συγγενής που συμπίπτει να σε αγαπά. Και περνά πολύς καιρός έως ότου υπερεκχειλίσουν τα φρεάτια του νου σου∙ και το συμπίλημα που δημιουργείται απ’ όλων των λογιών τις κακοδαιμονίες αποξηρανθεί και το πάρει ο αέρας. Έτσι απλά∙ όπως ο ύπνος παίρνει ένα μικρό αγόρι πάνω στα σανά. Και με το τρίτο του αυτί τους παλμούς μιας άλλης, πιο δικής του γης, κρυφίως εγγράφει. Οπόταν, τι ωραία να τρέχει το χέρι σου πλάι σ’ ένα τοιχάκι γεμάτο λέξεις που προεξέχουν, έτσι που ν’ αρπάζεται της λαλιάς σου η αγράμπελη. Τα πάντα είναι ζήτημα μυελού οστέων της φαντασίας. Πώς; Το έτυπτον ύδωρ του Κάβο-Μαλιά να ‘ναι συνάμα και πέτρα πελεκητή του πατρός Πινδάρου. Κάτι τέτοιες στιγμές είναι σαν να μη μιλάς πλέον εσύ, αλλά τα συστατικά της πατρίδας σου, της ονομαζομένης γης. Και ο συνειρμών, συνειρμείτω.<br /><br />Επειδή και της Θαλάσσιας<br />Πέτρας εύσχημος ο τρόπος είναι να υποκρίνεται<br />Μια τρικυμία και το Γοργόνιον<br />Συναινεί των ιπποκάμπων τα τέθριππα όλα<br />Να κινούν πάνω στην άργιλο η το κόκκινο χώμα<br />Κάποιου νέου Ικαρίου πελάγους<br />Με πολλών σταγόνων άγρια –<br />Λούλουδα και μαργαρίτες ώστε<br />Κάθε να ‘ναι ζωή. Και οι οφιοειδής γραμμές των πίθων της Κνωσσού και οι ραβδωτές των κιονίσκων του Ιονίου, στο ίδιο σημείο να κατατείνουν:<br /><br />Εκεί που δείχνει νύχι ο αδάμαντας και το ατλάζι της νύχτας με άλματα γυρίζει δώθε τον ουρανό. Μια εύστροφη αντιστροφή που σου επιτρέπει να εντείνεις κατά βούλησιν το στιγμιαίο και το διαρκές. Και να! Τόσο πολύ από κίτρου πεντάσταγμα και βόρειον σέλας να γίνεται πιο Βέρμιον το Βέρμιον, όσο από άκουα μαρίνα και κίτρινο του χρυσού όλο πιο πράσινο το πράσινο μιας Ναξίας πλαγιάς γεμάτης από φλοιφλοισβιστά χορτάρια και όστρακα. Έχει κι η θάλασσα τις ανηφοριές της.<br /><br />Στην Ελλάδα τα βουνά, ως ένα σημείο τουλάχιστον, αποτελούν μέρος της θάλασσας, ακριβώς όπως οι χειμώνες μέρος του θέρους. Το ίδιο μπορεί να πει κανείς, σε μιαν άλλη κλίμακα, για την εορταστική ατμόσφαιρα∙ που αποτελεί μέρος της μελαγχολίας∙ και, ακόμα βαθύτερα, για την επαναστατική τέχνη, που εάν είναι υψηλής ποιότητας αποτελεί πρόπλασμα μιας μελλοντικής νομοθεσίας. Εδώ, στο σημείο αυτό εύκολα μπορεί να διακρίνει κανείς πόσο διφυής είναι πάντοτε, χωρίς εξαίρεση, η υπόσταση των υλικών και των πνευματικών φαινομένων. Με τον ίδιο τρόπο που ένα τμήμα της ύλης μετέχει κάποιου άλλου, έστω και αντιθέτου, ή που μια σκέψη μετέχει σ’ ένα γενικότερο σύστημα ιδεών που την περιβάλλει∙ έτσι και τα δύο αυτά μετέχουν εναλλάξ το ένα στο άλλο. Ας μην μας πτοεί ο παράγων της τύχης, όπου κι ένα φρέσκο φασολάκι μπορεί να εμπλακεί μέσα στην θεωρία των κβάντα. Είναι θέμα δικό μας, θέμα προσωπικού χειρισμού. Επειδή το τυχαίο δύο τρόπους έχεις να το αντιμετωπίζεις. Ή το δέχεσαι όπως είναι, όπως σου το φυσά ο αέρας, και του δίνεις μια θέση σταθερή και ακλόνητη μέσα στο γεωμετρημένο σύνολο των αντιλήψεών σου για τα επιστητά ∙ ή το αφήνεις ν’ αλλοιώνει την μοίρα σου και, με τις σχιζοειδείς μετατοπίσεις του, να σε μεταβάλλει σε αντίγραφο εξπρεσσιονιστικό της μορφής σου.<br /><br />Α να μπορούσα να σβήνω και να γράφω ανθρώπους όπως εγώ τους θέλω.<br /><br />Τι λόγος! Εδωπέρα, ο καθυστερημένος πίθηκος μέσα μου δοκιμάζει να συνδυάσει το ευφυές με το κενό και το βλακώδες με το απίθανο. Με ποιον τρόπο λειτουργεί ένας λωποδύτης του ιδίου του αγαθού; Η ερασμιότητα είναι κληρονομική; Πόσες φορές σαράντα είναι το σαράντα; Μια συνείδηση ξεφόρτωτη ξεκολλάει και ανεβαίνει στην επιφάνεια;<br /><br />Αν δώσει κανείς απάντηση, θα πρέπει να είναι ο μονογενής της μοίρας του. Στο αναμεταξύ, εμείς όλοι, που μπερδευόμαστε με τα χρωμοσώματα, καλύτερα να τ’ αφήσουμε και να ρίξουμε στο γατάκι μας που αδημονεί την κουβαρίστρα του. Μια και δυο και τρεις φορές. Μόνον έτσι, όταν επανέρχονται τα θέματα της τύχης και του παιχνιδιού γίνεται να πλαστεί, εάν όχι τίποτε άλλο, μια μικρή ευτυχία λέξεων. Όπως απ’ την δική του βύνη και τον δικό του λυκίσκο γίνεται του καθενός μας ο σπινθηρίζων ζύθος. Και φυσικά, με την προϋπόθεση να μην παρεισφρήσει ποτέ λαθροχειρία. Θα ‘τανε κι αστείο να βγάζει κανείς στο σφυρί την μοναδική του καλή πιθανότητα, για να ρίξει τις τιμές και να επωφεληθεί ο ίδιος. Η μια πεντάρα σε κάνει πλούσιο, οι πολλές ποτέ. Ανέκαθεν στον κόσμο αυτόν βασιλεύει μια κάποια όπως θα λέγαμε άνισος ισομετρία. Το ίδιο δυναμικό και για το καλό και για το κακό απαιτείται να καταβληθεί, αφού το φαρμάκι επενεργεί αρνητικά, όπως ακριβώς το αγαθόν θετικά, πάνω στους άλλους, που ξέρουν να κρατούν σωστά το κάτοπτρο της καθαρής αντίληψης στη σχέση τους με τους τρίτους. Είναι όμως διαφορετικό το μήκος των πεπρωμένων. Θεέ μου, πόσα πολλά πράγματα, και ν’ αντιστοιχούν μόνο σ’ ένα σκέτο σπίρτο, που το τραβάς επάνω τους ∙ και να!<br /><br />Μόνο μια λάμψη ο άνθρωπος∙ κι αν είδες, είδες.<br /><br />Όχι βέβαια τα της χρείας, που αχρείαστα να ‘ναι, αλλά τα χαϊδεμένα των αισθήσεων, που τα φυλάγει ο καθένας μας σε μια ζεστή γωνιά της καρδιάς του κι έχει τον λόγο του. Για κείνο το κάτι ξεχωριστό που το καθένα τους προσκομίζει στο ύφος της κοινής πατρίδας:<br /><br />Τιμή στην ελαία, για την εγνωσμένη της φρόνηση.<br />Στην λουίζα, για την ευγενή της καταγωγή και τους λεπτούς της τρόπους.<br />Στο μάρμαρο, για το ένα κάτι απόλυτο που αντιπροσωπεύει.<br />Στον πευκώνα, για το απτό και μη της παρουσίας του.<br />Στο νεράντζι, για τον τρόπο που επέτυχε δέκα αιώνες αργότερα να συμπυκνώσει την σκέψη των Ιώνων.<br />Στον θαλασσινό βράχο, για την μνήμη των Πατέρων Πάντων.<br />Στο απλώς κυανό, για το απείρως παρόμοιο.</span></div><div align="left"><span><div><div><div style="text-align: center;"><br /></div><br /><img src="http://3.bp.blogspot.com/-d9-JsHHpdZg/TiWUBooBX0I/AAAAAAAABGA/payV6MUaF8g/s400/Elytis%2Bkolaz.JPG" style="text-align: -webkit-left;display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; cursor: pointer; width: 450px; height: 350px; " border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5631069664902733634" /></div></div></span></div></span></div><div align="left"></div><br /></span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe width="250" height="200" src="http://www.youtube.com/embed/uzNJaC73Z7I" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-4324400220120570621?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-14834833986097258472011-06-21T11:30:00.005+03:002011-06-21T13:48:20.351+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-Vxtc3rxJRgY/TgB1X23bu7I/AAAAAAAABEw/AyqbOhOuY80/s1600/to_kyma_o_glaros.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 450px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Vxtc3rxJRgY/TgB1X23bu7I/AAAAAAAABEw/AyqbOhOuY80/s400/to_kyma_o_glaros.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620621387683838898" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/xvb7phHHGYc" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/CU1_fH27DKM" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/gHh4_3bzQoY" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: right;">Σε σένα, </div><div style="text-align: right;">που μου χάρισες πάλι τα φτερά μου</div><div style="text-align: right;">την ώρα που είχα φτάσει να πιστεύω</div><div style="text-align: right;"> πως δεν θα ξαναπετάξω...</div><div style="text-align: right;">...εκείνες τις στιγμές</div><div style="text-align: right;"> που δεν ήξερες αυτό που κάνεις, πόση σημασία είχε...</div><div style="text-align: right;">είναι γι αυτό που ένα ευχαριστώ φαντάζει τόσο λίγο</div><div style="text-align: right;">για την ακριβή φροντίδα σου </div><div style="text-align: right;">για την αγκαλιά σου...</div><div style="text-align: right;">είναι τόσο όμορφο να πετάω κοντά σου!</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div><br /></div><div><p></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-1483483398609725847?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-85836730266695448702011-06-18T10:31:00.002+03:002011-06-18T13:32:56.195+03:00<div style="TEXT-ALIGN: center"><iframe height="390" src="http://www.youtube.com/embed/foRMxacOGSY" frameborder="0" width="480" allowfullscreen=""></iframe></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><br /></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><br /></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: right"><b><i>.........</i></b></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: right"><b><i><br /></i></b></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: right"><b><i><br /></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8583673026669544870?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-20933115615110100752011-06-17T02:11:00.005+03:002011-06-17T03:37:49.383+03:00<div style="TEXT-ALIGN: center"><iframe height="390" src="http://www.youtube.com/embed/v0MyoBzJH7c" frameborder="0" width="480" allowfullscreen=""></iframe></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2093311561511010075?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-92154379512303943792011-06-13T12:20:00.001+03:002011-06-13T12:33:14.540+03:00<div style="text-align: center;"><iframe width="600" height="400" src="http://www.youtube.com/embed/aVIMwUH8WVk" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><br /><div style="text-align: right;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: left;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: left;"><b><i>χθες βράδυ ήμουν μισή και σε αμηχανία</i></b></div><div style="text-align: left;"><b><i>σήμερα κάποιο άλλο μισό, κάποιου, κάπου</i></b></div><div style="text-align: left;"><b><i>μου χάρισε τον ουρανό όλων εμάς των 'μισών'</i></b></div><div style="text-align: left;"><b><i>την 'αυτονομία' ...</i></b></div><div style="text-align: left;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: left;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: right;"><b><i>"η ανάρτηση"</i></b></div><div style="text-align: right;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: right;"><b><i><br /></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-9215437951230394379?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-21280059668550531082011-06-01T11:47:00.002+03:002011-06-01T11:56:24.308+03:00<div style="text-align: center;"><iframe width="640" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/uXBR7_pV65M" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κόμπο Κόμπο </div><div style="text-align: center;">σπάνε οι κλωστές</div><div style="text-align: center;">κι η καρδιά μου σαλτάρει </div><div style="text-align: center;">στο φεγγάρι</div><div style="text-align: center;">κάνει βουτιές</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κόμπο Κόμπο λύνω το σκοινί</div><div style="text-align: center;">για ν' αρχίσει το πάρτι</div><div style="text-align: center;">μες στους δρόμους </div><div style="text-align: center;">σ' όλη τη Γη</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Χορεύουν τα μπουκάλια στου πλανήτη τη πίστα</div><div style="text-align: center;">κι ετούτη η ορχήστρα πίνει χίλια ποτά</div><div style="text-align: center;">Χορεύουν τα ζευγάρια στου πλανήτη τη πίστα</div><div style="text-align: center;">ζευγάρια που θα κάνουν μαύρα κι άσπρα μωρά</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Δάκρυ δάκρυ </div><div style="text-align: center;">κύλισα μπροστά</div><div style="text-align: center;">στων ματιών σας την όψη</div><div style="text-align: center;">να με κόψει </div><div style="text-align: center;">σαν μαχαιριά</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κι όταν πάρω δρόμο κι από δω</div><div style="text-align: center;">σ' ένα κύμα του νότου</div><div style="text-align: center;">στον αφρό του</div><div style="text-align: center;">θα κοιμηθώ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center; ">Χορεύουν τα μπουκάλια στου πλανήτη τη πίστα</div><div style="text-align: center; ">κι ετούτη η ορχήστρα πίνει χίλια ποτά</div><div style="text-align: center; ">Χορεύουν τα ζευγάρια στου πλανήτη τη πίστα</div><div style="text-align: center; ">ζευγάρια που θα κάνουν μαύρα κι άσπρα μωρά</div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: right;">Ακούστε αυτό το υπέροχο τραγούδι</div><div style="text-align: right;">και δείτε το βίντεο ως το τέλος...</div><div style="text-align: right;">όσοι είστε μακριά -έστω νοητά- μεταφερθείτε! ;)</div><div style="text-align: center; "><br /></div><div style="text-align: right;">Καλό Μήνα σε όλους!!!</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: center; "><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2128005966855053108?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-66237106008263055082011-05-26T10:44:00.001+03:002011-05-26T11:48:10.100+03:00<div style="text-align: center;"><iframe width="600" height="380" src="http://www.youtube.com/embed/N-M60d5idFE" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div style="text-align: center;"><iframe width="500" height="400" src="http://www.youtube.com/embed/jFuE-dxqXUQ" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><br /><div><br /></div><div><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">Θέλουμε Ειρήνη, Ελευθερία, Πρόοδο, Δικαιοσύνη, Δημοκρατία<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">Χρειαζόμαστε ένα όπλο που συνθλίβει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">την διαφθορά, την ανισότητα, τον σκοταδισμό, την ανηθικότητα<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">διανύουμε μια εποχή που πριν και από το μέλλον και την επιβίωση<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">κρίνεται η συλλογική και ατομική μας <b>ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ</b><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">χτίζουμε αυτό το όπλο Τώρα, υψώνοντας το ανάστημά μας<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">ξεκινώντας από τις πλατείες<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">συγχρονίζοντας τον παλμό, τις ανάγκες και τα θέλω μας <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">με αυτά του διπλανού μας, <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">στην πόλη, στη χώρα, στην Ευρώπη, στον πλανήτη<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt">οι πλατείες ήταν πάντοτε ο φυσικός χώρος κάθε Δημοκρατίας<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span class="apple-style-span"><span style="font-size:14.0pt; font-family:Georgia">την Ιστορία την γράφουν οι λαοί!<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt"><o:p> </o:p></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia; font-size: 19px; ">έτσι θα γίνει και τώρα.</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt;font-family:Georgia"><o:p> </o:p></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia; font-size: 19px; ">γυρνάω σελίδα γιατί άλλο δεν με παίρνει!!!</span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt;font-family:Georgia"><o:p> </o:p></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia; font-size: 19px; "><b>ΔΕΝ ΚΟΙΜΑΜΑΙ - ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΩ</b></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-size:14.0pt;font-family:Georgia"><o:p> </o:p></span><b><span style="font-size:14.0pt;font-family:Georgia">Και δεν τους ξαναψηφίζω</span><span style="font-size:24.0pt;font-family:Georgia">.-</span></b></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><b><span style="font-size:14.0pt;font-family:Georgia"><o:p> </o:p></span><span style="font-size:14.0pt;font-family:Georgia">-</span><span lang="EN-US" style="font-size:14.0pt;font-family:Georgia;mso-ansi-language:EN-US">no way-</span></b></p></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6623710600826305508?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-53263892041909105712011-05-19T11:45:00.000+03:002011-05-19T12:19:58.526+03:00<iframe width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/qMrcTZUvt9s" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /><div><br /></div><div>ξημέρωσε φθινόπωρο σήμερα</div><div>και η μελαγχολία αγαπάει να φαλτσάρει</div><div>ένα φάλτσο δεν είναι και η ίδια άλλωστε; </div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-5326389204190910571?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-26692496629192135332011-05-17T17:11:00.004+03:002011-05-17T17:18:38.517+03:00<div style="text-align: center;"><iframe width="400" height="320" src="http://www.youtube.com/embed/L6DmXE3BKNM" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div style="text-align: right;"><br /></div><br /><br />έτσι μοιάζουν οι ξεχωριστές μέρες;<br />ναι έτσι<br />τί ξεχωριστό έχει η σημερινή μέρα;<br />ό,τι και η χθεσινή<br />που είναι;<br />που είναι ότι σ’ αγαπώ<br />δεν φτάνεις εδώ..<div>το ξέρω, όμως μέσα από εσένα φτάνω στο Θεό<br /><div style="text-align: right;">.....</div><div style="text-align: right;">πάμε μια βόλτα;</div><div style="text-align: right;">δεν μπορούμε</div><div style="text-align: right;">μπορούμε, θέλεις;</div><div style="text-align: right;">πού;</div><div style="text-align: right;">θα σου πω..</div><div style="text-align: right;">πες μου τώρα, που;</div><div style="text-align: right;">πάμε.. στο μαζί!</div><br /><div style="text-align: left;">είναι παράξενα εδώ</div><div style="text-align: left;">τι εννοείς;</div><div style="text-align: left;">είναι σαν το μέρος αυτό να μην υπάρχει</div><div style="text-align: left;">και πως γίνεται να είμαστε σε ένα μέρος που δεν υπάρχει;</div><div style="text-align: left;">μάλλον δεν γίνεται..</div><div style="text-align: left;">όχι βέβαια! και ξέρεις, τελικά.. ίσως μόνο αυτό να υπάρχει..</div><div style="text-align: left;">μου λες ότι οι δυο μας είμαστε οι μόνοι κάτοικοι της πραγματικότητας</div><div style="text-align: left;">της δικής μας.. ναι, οι μόνοι..</div><br /><div style="text-align: right;">δεν μπορείς να το αποδείξεις</div><div style="text-align: right;">δεν μπορώ γιατί δεν χρειάζεται</div><div style="text-align: right;">κι αν το χρειάζομαι εγώ;</div><div style="text-align: right;">θα σε φιλήσω</div><div style="text-align: right;">και τι με αυτό;</div><div style="text-align: right;">θα το νιώσεις</div><div style="text-align: right;">ούτε αυτό το μπορείς</div><div style="text-align: right;">θα προσπαθήσω</div><div style="text-align: right;">θα προσπαθήσεις να με φιλήσεις;</div><div style="text-align: right;">όχι, θα προσπαθήσω να το νιώσεις</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;">θα μετανιώσεις, θα μου κακιώσεις..</div><div style="text-align: left;">γίνεσαι παιδί</div><div style="text-align: left;">δεν είμαι παιδί</div><div style="text-align: left;">για μένα είσαι</div><div style="text-align: left;">δεν θέλω να είμαι για κανέναν παιδί</div><div style="text-align: left;">το θέλεις, σου αρέσει που σε αγαπάω σαν να ήσουν παιδί </div><div style="text-align: left;"> -και δεν γίνεται να κακιώσεις σ' ένα παιδί</div><div style="text-align: left;">με θυμώνεις</div><div style="text-align: left;">στο είπα :p</div><br /><div style="text-align: right;">εσύ δεν θυμώνεις;</div><div style="text-align: right;">θυμώνω.. μερικές φορές.. για λίγο.. για κάμποσο..</div><div style="text-align: right;">αλήθεια;</div><div style="text-align: right;">ναι</div><div style="text-align: right;">δεν σε έχω νιώσει ποτέ να θυμώνεις</div><div style="text-align: right;">και;</div><div style="text-align: right;">ήθελα..</div><div style="text-align: right;">γιατί;</div><div style="text-align: right;">θα ήταν κάτι…</div><div style="text-align: right;">κάτι... κάτι γλυκό και στυφό μαζί - θα πιείς;</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe width="560" height="410" src="http://www.youtube.com/embed/RiP5KjR6qPQ" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2669249662919213533?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-48919187168594804202011-05-16T13:33:00.007+03:002011-05-16T14:45:21.712+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-GPTVr9RqzKc/TdD-FzbXKFI/AAAAAAAABEM/NOzX6Udtf9U/s1600/mia%2Bmera%2Boneireftika.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 260px; height: 370px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-GPTVr9RqzKc/TdD-FzbXKFI/AAAAAAAABEM/NOzX6Udtf9U/s400/mia%2Bmera%2Boneireftika.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5607260911734040658" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: right;">Η Κική Δημουλά έχει γράψει στο ποίημα της Η Γη των Απουσιών..</div><div style="text-align: right;">«στην ψυχή σου δεν φτάνει κανείς ούτε δια ξηράς ούτε δια θαλάσσης»</div><div style="text-align: right;">-μου τα είπαν και μένα κάποτε..</div><div style="text-align: right;">κι εγώ με τη σειρά μου αλλού το είπα-</div><div style="text-align: right;">μα το έχω πάντοτε στο νου,</div><div style="text-align: right;">σαν κακό όνειρο που αληθινό δεν μπορεί να ναι..</div><div style="text-align: right;">σαν όνειρο από αυτά που σε ξυπνάν μέσα στη νύχτα και σε προκαλούν.. </div><div style="text-align: right;">να ανεβείς στο ουράνιο τόξο και να τρέξεις, </div><div style="text-align: right;">λαχανιασμένος την αλήθεια της Αγάπης να ψάξεις.. </div><div style="text-align: right;">να βρεις το δικό σου αστέρι και από την άλλη μεριά του να κοιτάξεις.. </div><div style="text-align: right;">αυτή που μένει παγωμένη και περιμένει ένα δικό σου χάδι.. </div><div style="text-align: right;">ένα χάδι στα μαλλιά Του,</div><div style="text-align: right;">που τη δική Σου σάρκα θα ανατριχιάσει…</div><div style="text-align: right;">ένα χάδι στο κέντρο της καρδιάς του κόσμου…</div><div style="text-align: right;">Μεγάλες οι προσδοκίες</div><div style="text-align: right;">και η χαρά – τον πόνο κυοφορούσα</div><div style="text-align: right;">άγρια </div><div style="text-align: right;">κι ανείπωτη.</div><div><br /></div><br />Αυτά με αφορμή το δώρο που πήρα από μια Φίλη σήμερα το πρωί..<br />Όπως είπα και σε εκείνη, τα ημερολόγια μένουν κρυφά μονάχα από το φόβο μήπως λάθος χέρια τα αγκαλιάσουν.. μα λάθος χέρια δεν υπάρχουν, μονάχα λάθος προθέσεις.. <div>και η δική της αγκαλιά με έκανε να θυμηθώ πως όλοι μας τον ρυθμό Μιας καρδιάς κρατάμε.. <br />πως ο πλανήτης μας ισορροπεί ακόμα </div><div>κρεμάμενος ανάμεσα στ’ αστέρια, </div><div>χάρη στο γέλιο και το δάκρυ μας.. </div><div>την αποδοχή και την προσφορά μας…<br /><b>Σ’ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου.</b></div><div><br /><br /><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span"><i>-Flash Light – από τη Νίνα!-</i></span></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;">Την ψυχή σου</div><div style="text-align: right;">κατάσαρκα</div><div style="text-align: right;">φορώ στην ψυχή μου</div><div style="text-align: right;">κι είναι σαν να κλέβω απ' τη φωνή σου</div><div style="text-align: right;">μια στάλα βίωμα</div><div style="text-align: right;">για να κεντώ μαξιλάρια</div><div style="text-align: right;">με ήχους και στιγμές</div><div style="text-align: right;">ίδια με το χρώμα των ματιών σου.</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;">Δεν ξέρω αν γυρνώ από ταξίδι ή αν ξυπνώ απ' όνειρο</div><div style="text-align: right;">πλάι στη μυρωδιά σου</div><div style="text-align: right;">αλλά καθώς συνέχεια ζωγραφίζω το σώμα σου</div><div style="text-align: right;">πέφτει απ’ τ' αστέρια</div><div style="text-align: right;">σαν πέτρα στον κήπο μου</div><div style="text-align: right;">κάθε νύχτα.</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;">Έτσι και η ανάγκη μου</div><div style="text-align: right;">σε κάθε πρώτο της μέρας φιλί</div><div style="text-align: right;">ξέπνοη μ’ αφήνει</div><div style="text-align: right;">κι είναι πάντα το Τώρα που αναγεννιέται..</div><div style="text-align: right;">κάθε μέρα</div><div style="text-align: right;">σε εκείνη την πέτρα</div><div style="text-align: right;">αδιαίρετη μορφή να δίνει</div><div style="text-align: right;">σαν τα ενωμένα χέρια μας</div><div style="text-align: right;">σαν την Αγάπη που σου χαρίζω…</div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div></div><br /><br /><a href="http://ninase-room.blogspot.com/2011/05/flash-light.html"></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/-P6RdODaMVXk/TdEAXWXm4sI/AAAAAAAABEU/uqKNgPVlJj4/s1600/holding-hands-love-passion-1%255B1%255D.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 260px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-P6RdODaMVXk/TdEAXWXm4sI/AAAAAAAABEU/uqKNgPVlJj4/s400/holding-hands-love-passion-1%255B1%255D.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5607263412194566850" /></a><br /><div style="text-align: center;"><iframe width="260" height="30" src="http://www.youtube.com/embed/dolY2lyyk4I" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-4891918716859480420?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-85472844983985855002011-05-11T15:36:00.001+03:002011-05-11T15:43:01.262+03:00<div><br /></div><div><br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/-8sng3kbjaLc/TcptJg42MII/AAAAAAAABD0/T1UW4PaZt6Q/s1600/6331_1021017546077_1844361650_41795_2649640_n.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 350px; height: 250px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-8sng3kbjaLc/TcptJg42MII/AAAAAAAABD0/T1UW4PaZt6Q/s400/6331_1021017546077_1844361650_41795_2649640_n.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5605412696430620802" /></a><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">την <i>ψυχή</i> σου φορώ</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><b>κατάσαρκα</b> </span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span">στην <i>ψυχή</i> μου</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><iframe width="250" height="200" src="http://www.youtube.com/embed/gwFYUZn-g6Y" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><div style="text-align: right;"><i>Χθες βράδυ έκλεψα απ' τη φωνή σου</i></div><div style="text-align: right;"><i>-μια στάλα <b>βίωμα</b></i></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>Σήμερα λέω να κεντήσω ένα μαξιλάρι</i></div><div style="text-align: left;"><i>έχω<b> ήχους</b> και στιγμές</i></div><div style="text-align: left;"><i>θέλω να έχει το χρώμα των ματιών σου<b>,</b></i></div><div style="text-align: left;"><i>θα προσπαθήσω.</i></div><div><br /><div><div style="text-align: right;"><i>Απόγευμα.</i></div><div style="text-align: right;"><i>Τελικά τα κατάφερα.</i></div><div style="text-align: right;"><i>Πόσο<b> σε </b>θέλω!</i></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>δεν ξέρω αν γύρισα από ταξίδι ή αν ξύπνησα απ' όνειρο</i></div><div style="text-align: left;"><i>πλάι μου</i></div><div style="text-align: left;"><i>η <b>μυρωδιά</b> σου</i></div></div><div><br /><div style="text-align: right;"><i>-Όλο το πρωί <b>ζωγραφίζω</b> το σώμα σου-</i></div><div style="text-align: right;"><i>Βρήκα και μια πέτρα στον κήπο</i></div><div style="text-align: right;"><i>σα να ‘πεσε απ’ τ' αστέρια μοιάζει..</i></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>Κάθε νύχτα η <b>ανάγκη</b> μου μ’ αφήνει ξέπνοη</i></div><div style="text-align: left;"><i>Σ’ ευχαριστώ για κάθε πρώτο της μέρας φιλί</i></div></div><div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: right;"><i>Κάθε πρωί είναι.. καινούριο,</i></div><div style="text-align: right;"><i>πρώτο το κάθε φιλί..</i></div><div style="text-align: right;"><i>Κάθε τέλος.. <b>αρχή</b>!</i></div><div style="text-align: right;"><i>κι είναι Τώρα μόλις, που όλα γεννήθηκαν..</i></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i>Από μέρες σκαλίζω εκείνη την πέτρα</i></div><div style="text-align: left;"><i>-<b>αδιαίρετη</b> παίρνει μορφή..</i></div><div style="text-align: left;"><i>θα της πηγαίνουν τα δυο χέρια μας..</i></div><div style="text-align: left;"><i>σαν θα σου τη χαρίζω..</i></div></div></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: right;"><i>Αγάπη μου,</i></div><div style="text-align: right;"><i>άγιο μου γλυκό</i></div><div style="text-align: right;"><i><b>κρασί</b>.-</i></div><div style="text-align: right;"><i><br /></i></div><div style="text-align: right;"><i><br /></i></div><div style="text-align: right;"><i> </i></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8547284498398585500?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-28321350837338342612011-05-03T20:20:00.001+03:002011-05-03T20:22:19.152+03:00<div style="text-align: center;"><iframe width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/w3ZtHl2g7Yw" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><br /><br />Εντάξει, το ξέρω οτι είπαμε καλό μήνα, χαρήκαμε με τα χρώματα, ζαλιστήκαμε από τα αρώματα... αλλά να χαρούμε και λίγο ακόμα, πειράζει;<br />Μόλις το άκουσα και έλιωσα.. ακούστε την παιδική φωνούλα στην αρχή!<br />Φυσικά αφιερωμένο :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2832135083733834261?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-67283753948815844102011-04-30T21:14:00.012+03:002011-04-30T22:14:18.322+03:00<div><br /></div><div><br /></div><br /><div style="text-align: right;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-F4xLuwkgYJw/TbnFahF2_TI/AAAAAAAABDc/R3PQ-tmlj3c/s400/4435473173_bbfe13d071.jpg" style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 280px; height: 320px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5600724670962138418" /><br /></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" ><b>ΓΕΝΕΣΗ</b></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >Αὐτὸ τὸ γαρύφαλλο, ποὺ κρατώντας το</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >ἀνάμεσα στὰ τρία μου δάχτυλα</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >τὸ σηκώνω στὸ φῶς, μοῦ μίλησε καὶ</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >παρὰ τὸν κοινὸ νοῦ μου τὸ κατανόησα.</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >Μι᾿ ἁλυσίδα ἀπὸ ἀτέλειωτους γαλαξίες</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >συνεργάστηκαν,</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >διασταύρωσαν κάτω στὴ γῆ φωταψίες</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >- τὸ σύμπαν ὁλόκληρο πῆρε μέρος στὴ</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >γέννηση</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >αὐτοῦ τοῦ γαρύφαλλου.</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >Κι᾿ αὐτὸ ποὺ ἀκούω εἶναι οἱ φωνὲς</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >τῶν μαστόρων του μέσα του.</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div><br /></div><div><img src="http://2.bp.blogspot.com/-zacu128FLRQ/Tbm7Mgic7NI/AAAAAAAABDM/Lf3kG6tFQM4/s400/Spring_1.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5600713435179183314" /></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span><div><b><span class="Apple-style-span" >ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ</span></b></div><div><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span">Ἂν μὲ βλέπουν νὰ στέκομαι<br />ὄρθιος, ἀκίνητος, μὲς<br />στὰ λουλούδια μου, ὅπωςαὐτὴ τὴ στιγμή,<br />θὰ νόμιζαν πὼς τὰ διδάσκω. Ἐνῷ<br />εἶμαι ἐγὼ ποὺ ἀκούω<br />κι αὐτὰ ποὺ μιλοῦν.<br />Ἔχοντας μὲ στὸ μέσο<br />μοῦ διδάσκουν τὸ φῶς</span><span class="Apple-style-span">.</span></span><br /></span><br /></span></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div style="text-align: right;"><b><span class="Apple-style-span" >ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΙ</span></b></div><div style="text-align: right;"><b><span class="Apple-style-span" >ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ</span></b></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div style="text-align: right;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-okm5j2ZnXbk/Tbm84Y-TU3I/AAAAAAAABDU/or0iBpN8Hpg/s400/spring.jpg" style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 330px; height: 320px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5600715288574382962" /></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >Ἀναδύθηκε δάσος ζοφερὸ</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >ἀπ᾿ τὸ πνεῦμα μας</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >κι ἐκάλυψε τὸν ὁρίζοντα.</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >Μόνο ἀτραποὶ τρυπώνουν</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >καὶ χάνονται μέσα στὸ φόβο.</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >Μέλλον δὲν φαίνεται.</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" ><br /></span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >Τρέχουν, χορεύουν ἀνύποπτα</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >γιὰ ὅ,τι γίνεται πάνω τους</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >τὰ παιδιά, ἐνῷ γέρνοντας γύρω</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >καὶ κάτω ἀπ᾿ τὰ πόδια τους, (ὡς</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >ν᾿ ἀκοῦν τὴ βοὴ καὶ νὰ βλέπουν</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >τὸ σύννεφο) σὰν ἕνα ἀπέραντο</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >ὑπαίθριο ἐκκλησίασμα</span></div><div style="text-align: right;"><span class="Apple-style-span" >τὰ λουλούδια προσεύχονται.</span></div></div></div><div><span class="Apple-style-span"><br /></span></div><div><br /><br /><br /><br /></div><div><br /></div><div style="text-align: right;"><i><span class="Apple-style-span"><b><br /></b></span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span class="Apple-style-span" >Φιλοσοφία των Λουλουδιών</span></i></div><div style="text-align: center;"><i><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" >- Νικηφόρος Βρεττάκος -</span></span></i></div><div style="text-align: center;"><b><i><br /></i></b></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span"><b><span class="Apple-style-span"><br /></span></b></span></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe width="300" height="30" src="http://www.youtube.com/embed/-mvxL4m6gcE" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 0, 0); font-size: x-large; "><b>Καλή Πρωτομαγιά!!!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 0, 0); font-size: x-large; "><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 0, 0); font-size: x-large; "><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 0, 0); font-size: x-large; "><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6728375394881584410?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-63599826218918131142011-04-28T02:09:00.003+03:002011-04-28T03:29:45.213+03:00<div><br /></div><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/-54tjbogicfw/TbiTS_sKIGI/AAAAAAAABDE/m72XolqpB-k/s1600/opr173FX.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 280px; DISPLAY: block; HEIGHT: 160px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5600388091178786914" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-54tjbogicfw/TbiTS_sKIGI/AAAAAAAABDE/m72XolqpB-k/s200/opr173FX.jpg" /></a><br /><br /><br /><div>Είναι φορές που κάνεις πράγματα ασυναίσθητα, χωρίς να έχεις προλάβει να τα σκεφτείς, να τα συνειδητοποιήσεις, να τα αποφασίσεις.<br />Εκεί που κάθεσαι ας πούμε απελπισμένος, παραιτημένος και αμέριμνα μιζεριασμένος, κάνει μια έτσι το χέρι σου, παίρνει το τηλέφωνο και σχηματίζει έναν αριθμό, ούτε καν τον αριθμό που θα καλούσες σε κανονικές συνθήκες, μα έναν αριθμό που σχεδόν πίστευες πως τον έχεις ξεχάσει..<br />περιμένεις εκείνες τις ελάχιστες στιγμές που πραγματοποιείται η κλήση σου να μην απαντηθεί, ή να ακούσεις μιαν αδιάφορη, ακόμα και μια άγνωστη φωνή και όλα να λήξουν χωρίς νόημα όπως ξεκίνησαν.. όμως χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις ακούς την πιο αγαπημένη φωνή, όπως την θες, όπως την αγαπάς, όπως την θυμάσαι, όπως τόσο ανόητα νόμισες πως.. , όπως δεν τόλμησες να προσευχηθείς, να λέει μόνο μία λέξη..<br />μία μόνο λέξη, μικρή, διάσπαρτη από οικείους ήχους, νότες παλλόμενες θαρείς στο ρυθμό που δίνει σκοπό στη ζωή σου, που λιώνουν και λύνουν το κορμί σου, σαν νύχτα έρωτα, σαν αυγουστιάτικο κολύμπι, μια τόση δα λεξούλα αγκαλιασμένη στοργικά από μαξιλαράκια λατρεμένων αναπνοών..<br />μια λέξη από τρία γράμματα, πώς είναι δυνατόν; Πώς είναι δυνατόν να σε ανασταίνει, να σε σκοτώνει και να σε γεννά μέσα σε μία μόνο στιγμή, πώς;<br />τόση δύναμη συγκεντρωμένη σε μια ουδέτερη λέξη, απλά και μόνο γιατί την είπε μια μοναδική σε ολόκληρο τον κόσμο φωνή..<br />που από αυτήν και για αυτήν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο..<br />έτσι απλά και όμορφα, όπως το κάνει εκείνη κάθε φορά στην ψυχή σου.</div></div><br /><br /><div><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe title="YouTube video player" width="320" height="28" src="http://www.youtube.com/embed/Ktmlziusiv8" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6359982621891813114?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-66898042586915793802011-04-21T12:23:00.000+03:002011-04-21T13:07:48.112+03:00<iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/S5ryVEqCp18" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/xju4JJM6x6k" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/aVEc0lYRKfw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/rm1R0prSh0I" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><br />Σήμερα κρεμάται επάνω στο ξύλο Εκείνος <br />που κρέμασε τη γη<br />πάνω στα ύδατα.<br />Στεφάνι από αγκάθια φοράει στο κεφάλι Εκείνος <br />που είναι <br />ο βασιλιάς των Αγγέλων.<br />Ντύνεται με ψεύτικη πορφύρα, <br />αυτός που περιβάλλει τον ουρανό<br />με σύννεφα.<br />Δέχτηκε ράπισμα, Εκείνος <br />που στον Ιορδάνη<br />ελευθέρωσε τον Αδάμ.<br />Με καρφιά καρφώθηκε ο Νυμφίος της Εκκλησίας<br />Με λόγχη κεντήθηκε ο Υιός Της Παρθένου<br />Προσκυνούμε τα Πάθη σου Χριστέ<br />Δείξε σε μας και την ένδοξή σου Ανάσταση.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6689804258691579380?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-55150101282797426212011-04-20T23:38:00.000+03:002011-04-20T23:40:19.832+03:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/bIIL5p7_WKk" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><font style="font-weight:bold;" color="#CC6600"><div style="text-align: center; ">JE SUIS MALADE</div></font><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je ne rêve plus je ne fume plus</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je n'ai même plus d'histoire</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis sale sans toi je suis laid sans toi</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis comme un orphelin dans un dortoir</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je n'ai plus envie de vivre ma vie</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Ma vie cesse quand tu pars</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je n'ai plus de vie et même mon lit</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Se transforme en quai de gare</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Quand tu t'en vas</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis malade complètement malade</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Comme quand ma mère sortait le soir</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Et qu'elle me laissait seul avec mon désespoir</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis malade parfaitement malade</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">T'arrives on ne sait jamais quand</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Tu repars on ne sait jamais où</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Et ça va faire bientôt deux ans</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Que tu t'en fous</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Comme à un rocher comme à un péché</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis accroché à toi</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis fatigué je suis épuisé</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">De faire semblant d'être heureux quand ils sont là</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je bois toutes les nuits mais tous les whiskies</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Pour moi ont le même goût</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Et tous les bateaux portent ton drapeau</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je ne sais plus où aller tu es partout</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis malade complètement malade</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je verse mon sang dans ton corps</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Et je suis comme un oiseau mort quand toi tu dors</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis malade parfaitement malade</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Tu m'as privé de tous mes chants</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Tu m'as vidé de tous mes mots</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Pourtant moi j'avais du talent avant ta peau</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Cet amour me tue et si ça continue</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je crèverai seul avec moi</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Près de ma radio comme un gosse idiot</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Écoutant ma propre voix qui chantera</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis malade complètement malade</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Comme quand ma mère sortait le soir</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Et qu'elle me laissait seul avec mon désespoir</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Je suis malade c'est ça je suis malade</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Tu m'as privé de tous mes chants</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Tu m'as vidé de tous mes mots</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Et j'ai le cour complètement malade</font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC6600">Cerné de barricades t'entends je suis malade</font></div><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font><div><font class="Apple-style-span" color="#CC6600"><br /></font><br /></div><div><br /></div><div><font class="Apple-style-span" color="#CC0000"><br /></font></div><div style="text-align: center;"><font class="Apple-style-span" color="#CC0000" size="5"><i><b>Καλή Ανάσταση!!!</b></i></font></div><div><br /><br /></div><div><img src="http://4.bp.blogspot.com/-hxA-47YSmdM/Ta88Kz6reNI/AAAAAAAABC8/6jgtd5P5B8I/s200/%2525CC%2525E1%2525F1%2525DF%2525E1%252520%2525CA%2525EF%2525F5%2525F4%2525E1%2525EB%2525DC_IMG_0712-copy-3%255B1%255D.jpg" style="text-align: left;display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; cursor: pointer; width: 400px; height: 280px; " border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5597759018277501138"><div style="text-align: left;"><br /></div><font style="font-weight:bold;"><div style="text-align: center;"><br /></div></font><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-5515010128279742621?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-73596721068501252122011-04-01T20:07:00.002+03:002011-04-01T20:38:39.984+03:00<iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/PaftN3-EM9Y" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><br />υ.γ. θα απαντήσω στα σχόλια της προηγούμενης ανάρτησης, όπως δείχνουν τα πράγματα, σε άλλη ημερομηνία.. έως τότε θα απολαμβάνω την παρέα (και την αγκαλιά) της πιο γλυκιάς φατσούλας του κόσμου!!!<br /><br />υ.γ. 2: άσχετο μα.. έχει κανείς σας ιδέα γιατί δεν μπορώ να μπω στη 'Σύνθεση' στις αναρτήσεις μου εδώ και καιρό, παρά μόνο στην 'Επεξεργασία'; <br />όποτε πατάω Σύνθεση, μου βγάζει σφάλμα και κάνει επαναφορά της σελίδας.. σπαστικόοο!<br /><br />υ.γ. 3: Φιλάκια!!! <br /><br />υ.γ. 4: επ! και Καλό Μήνα! :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-7359672106850125212?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-42717397234224742842011-03-31T23:00:00.002+03:002011-03-31T23:29:57.932+03:00<iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/xZbRvMzh3TE" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><br /><br />HAY AMORES<br /><br />Ay! mi bien, que no haría yo por ti<br />Por tenerte un segundo, alejados del mundo<br />Y cerquita de mí<br />Ay! mi bien, como el río Magdalena<br />Que se funde en la arena del mar,<br />Quiero fundirme yo en ti.<br /><br />Hay amores que se vuelven resistentes a los daños,<br />Como el vino que mejora con los años,<br />Asi crece lo que siento yo por ti.<br /><br />Hay amores que se esperan al invierno y florecen<br />Y en las noches del otoño reverdecen<br />Tal como el amor que siento yo por ti.<br /><br />Ay! mi bien, no te olvides del mar<br />Que en las noches me ha visto llorar<br />Tantos recuerdos de ti<br />Ay! mi bien, no te olvides del día<br />Que separó en tu vida,<br />De la pobre vida que me tocó vivir<br /><br />Hay amores que se vuelven resistentes a los daños<br />Como el vino que mejora con los años<br />Así crece lo que siento yo por ti<br /><br />Hay amores que parece que se acaban y florecen<br />Y en las noches del otoño reverdecen<br />Tal como el amor que siento yo por ti<br /><br />Yo por ti...por ti...como el amor que siento yo por ti.<br /><br /><br /><br />In other words...<br /><br />"How long would you wait for the one you love?"<br /><br />How long?<br /><br />Λοιπόν,<br />έχεις μία ώρα για ν'αλλάξει η μέρα! <br />ο χρόνος μετράει από.. τώρα!!! <br /><br />για στάσου,<br />τελικά μετράει;<br />μπερδεύτηκα :)<br /><br />αλλά από την άλλη,<br />δεν αισθάνομαι καθόλου μπερδεμένη<br />...<br /><br />Απίστευτο,<br />κι όμως Αληθινό!<br /><br /><br />:)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-4271739723422474284?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-76765136038936635692011-03-25T12:22:00.007+02:002011-03-25T12:49:59.789+02:00<iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/MqdH3LNHvb0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br />Ποίηση Οδυσσέα Ελύτη (από το Άξιον Εστί - 1959)<br />Μελοποίηση Μίκη Θεοδωράκη<br />Πρώτη εκτέλεση: Γρ. Μπιθικώτσης<br />Μεταγενέστερες: Γ. Νταλάρας, Γ. Κότσιρας κ.α.<br /><br /><br />Χρόνια Πολλά και Λεύτερα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-7676513603893663569?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-43577968567154628972011-03-23T11:37:00.007+02:002011-03-23T13:13:27.425+02:00<iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/fDm8HONrUCw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><br />Εκειό του Παππού της!<br /><br />μουσική: Σηφογιωργάκης :p<br />στίχοι: του έρωτα και της φωτιάς!!<br />ερμηνεία: η νεράιδα και το παληκάρι!!!<br /><br />:)<br /><br />μου λείψατε...<br /><br /><br /><br />υ.γ. στα σοβαρά τώρα.. πρόκειται για την πασίγνωστη Μαντινάδα από την ταινία 'Η Νεράιδα και το Παλικάρι' (1969) σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη.<br />Οι στίχοι είναι του Ντίνου Δημόπουλου και η μουσική του Νίκου Μαμαγκάκη.<br />Η ερμηνεία.. ως ανωτέρω!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-4357796856715462897?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-27141504193829546792011-03-14T20:50:00.000+02:002011-03-14T21:06:47.562+02:00<iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/LCQ8ECp3AQk" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Ναι, Μανώλη<br />θα το θυμόμαστε..<br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/AuloJ7XRPFo" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />τώρα που οι γλάροι πέταξαν μακριά..<br />'Αντέστε' όλοι μαζί..<br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/FIV1-D1roXE" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />ο Ρασούλης υπήρξε ένας από τους τελευταίους πρακτικούς τ'ονείρου<br />όσο ζούσε η ψυχή του Θυμόταν<br />όσο ζούμε θα τον θυμάται η δική μας..<br /><br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/AoGqdbw8mq8" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/7z0zph2mvW0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/L1b7MLL8gz8" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br />Τίποτα δεν πάει χαμένο...<br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="640" height="510" src="http://www.youtube.com/embed/ZGs0FKz9f-o" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br />Σ'ευχαριστούμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2714150419382954679?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-76503717685225614902011-03-08T12:40:00.002+02:002011-03-08T12:43:30.800+02:00<iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/NprdvTNY2RU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><br /><br />Καλημέρα Μας!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-7650371768522561490?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-68718808128729325782011-03-01T22:41:00.006+02:002011-03-02T00:34:09.262+02:00<img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 401px; DISPLAY: block; HEIGHT: 325px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579163413209396610" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-SZYorDdAp6A/TW0rkIwztYI/AAAAAAAABCU/m0uSR_E4wTc/s200/monet%2B1.jpg" /> <p align="center"><span style="font-size:85%;color:#ff6600;"><strong>Impression: Soleil Levant</strong> ( 1872, Μουσείο Μαρμοτάν, Παρίσι)<br />Ο πίνακας του Claude Monet που έδωσε το όνομά του στο κίνημα των Ιμπρεσιονιστών</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Η γέννηση του κινήματος των Ιμπρεσιονιστών:<br /><br />Επιρροές, συνθήκες, τεχνοτροπία</strong><br /></span><br />Ο Ιμπρεσιονισμός αναπτύχθηκε στη Γαλλία και ειδικότερα στην περίοδο της αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα Γ', σε μια εποχή που η Ακαδημία Καλών Τεχνών καθόριζε με τρόπο απόλυτο τα όρια της τέχνης. Συγκεκριμένα, η Ακαδημία υπαγόρευε όχι μόνο τη θεματολογία (κυρίως ιστορικά, θρησκευτικά θέματα και πορτραίτα) αλλά και τις τεχνικές που όφειλαν να ακολουθούν οι ζωγράφοι της εποχής (συντηρητικά χρώματα, αφανείς πινελιές), με απώτερο στόχο με την προσθήκη και άλλων ζωγράφων όπως την απομόνωση του θέματος από την ιδιαίτερη προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία του δημιουργού.<br /><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="font-size:180%;">"</span><em>The effect of sincerity is to give one's work the </em></span><span style="color:#6666cc;"><span style="color:#6633ff;"><em>character of a protest. The painter, being concerned only with conveying his imression, simply seeks to be himself and no one else</em>.<span style="font-size:180%;">"</span></span><br /></p></span><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 307px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579162435326065426" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-VeL7zdg41yc/TW0qrN3QOxI/AAAAAAAABCE/7eVSO1cxNI4/s200/imagesCAHZVSV9.jpg" /> <p align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#339999;"><strong>Η κίσσα</strong> (1869)<br />Στον πίνακα κυριαρχεί ένα από τα αγαπημένα θέματα του Μονέ: το παιχνίδισμα του ψυχρού χειμωνιάτικου φωτός πάνω στο χιόνι. Από τεχνική άποψη, πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον έργο εξαιτίας της παρουσίας των έντονων κάθετων γραμμών που κατευθύνουν το βλέμμα του παρατηρητή προς την κίσσα.</span><br /></span><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">Πριν: Οι τοπιογράφοι και η ζωγραφική στην ύπαιθρο.</span><br /></strong><br />Από τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα, οι καλλιτέχνες είχαν αρχίσει να αμφισβητούν τους καθιερωμένους παραδοσιακούς τρόπους προσέγγισης του τοπίου και προσπάθησαν να απεικονίσουν τις αέναα μεταβαλλόμενες εικόνες του φωτός και της ατμόσφαιρας. Ο Κόνσταμπλ (Άγγλος τοπιογράφος που τα έργα του λατρευτηκαν από το Σαλόνι του Παρισιού και επηρέασαν ζωγράφους όπως ο Ντελακρουά και ο Ζερικό, όμως η αξία τους αποτιμήθηκε κυρίως και πλήρως αργότερα, από το κίνημα των Ιμπρεσιονιστών) έλεγε ότι "ούτε δύο μέρες δεν είναι ίδιες, ούτε καν δύο ώρες". Την άποψη αυτή συμμεριζόταν και η Σχολή της Μπαρμπιζόν, μια ομάδα Γάλλων τοπιογράφων, που είχε δημιουργηθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1840.<br />Οι τοπιογράφοι από τον Κόνσταμπλ και μετά (όπως ο Καμίγ Κορό που επίσης αποτέλεσε πρότυπο των ιμπρεσιονιστών) υιοθέτησαν την συνήθεια να σχεδιάζουν σπουδές στην ύπαιθρο, τις οποίες μετά χρησιμοποιούσαν για να ολοκληρώσουν το έργο στο καλλιτεχνικό τους εργαστήριο.<br /><br /></p><p align="center"></p><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 273px; DISPLAY: block; HEIGHT: 227px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579161905431378226" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-KRfnDuD3ELA/TW0qMX2g-TI/AAAAAAAABB8/P6ebuB2YKQg/s200/monet%2B-%2Bcap%2Bde%2BAntibes%2B-%2B%25CE%25B4%25CE%25B5%25CE%25BD%25CF%2584%25CF%2581%25CE%25BF%2B%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B7%25CE%25BD%2B%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25B9%25CE%25B1%2B%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%2B%25CE%2591%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25AF%25CE%25BC%25CF%2580%2B-%2B1888.jpg" /> <p align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#33cc00;"><strong>Δέντρο στην παραλία της Αντίμπ</strong> (1888)<br />Πρόκειται για έναν μεγαλειώδη συνδυασμό πράσινου και μπλε: το χρωματικό παιχνίδισμα της θάλασσας, το πράσινο των φύλλων και το κόκκινο με το μπλε των μακρινών βουνών διαλύονται και αναμειγνύονται μεταξύ τους σε έναν από τους διασημότερους πίνακες του Μονέ, ο οποίος συχνά εμπνεόταν από τα τοπία της νότιας Γαλλιάς.<br /></span></span></p><p align="center"><br />Αντιθέτως ο Ευγένιος Μπουντέν (1824-98) δούλευε σχεδόν αποκλειστικά σε εξωτερικούς χώρους και τα στοιχεία που ουσιαστικά προσπάθησε να αιχμαλωτίσει στα έργα του ήταν οι επιδράσεις του φωτός και των ατμοσφαιρικών συνθηκών. Ο Μπουντέν όπως και ο Κονσταμπλ χρησιμοποιούσε μια σχεδόν <strong>επιστημονική προσέγγιση</strong>, σημειώνοντας λεπτομέρειες όπως η κατεύθυνση του ανέμου.<br />Ήταν λοιπόν αυτός, ο ζωγράφος από τη Χάβρη, που μύησε τον Μονέ(1840-1926) στη ζωγραφική "<em><strong>en plein air</strong></em>" (στην ύπαιθρο) , όταν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1860, οι δυο τους μαζί με τον Γιόχαν Μπάρτολντ Γιόγκιντ (1819-91), ξεκίνησαν να δημιουργούν ολοκληρωμένα έργα στην ύπαιθρο (αρχή του κινήματος του υπαιθρισμού), δουλεύοντας όλοι μαζί στις ακτές της Νορμανδίας. Ο Μονέ επηρεάστηκε βαθιά από αυτή την επαφή με τους μεγαλύτερούς του συναδέλφους, έγραψε κάποτε στον Μπουντέν: "<em>Εσύ ήσουν ο πρώτος που με δίδαξε να βλέπω και να αντιλαμβάνομαι.</em>" </p><div align="center"><br /></div><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 355px; DISPLAY: block; HEIGHT: 222px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579161428671787922" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/-0j6Wnhp-r-E/TW0pwnyK85I/AAAAAAAABB0/e_T6-fAl0hs/s200/monet%2B-%2Bwheatstacks%2B-%2B%25CE%25B8%25CE%25B7%25CE%25BC%25CF%2589%25CE%25BD%25CE%25B9%25CE%25AD%25CF%2582%2B%25CE%25AE%2B%25CF%2584%25CE%25BF%2B%25CF%2584%25CE%25AD%25CE%25BB%25CE%25BF%25CF%2582%2B%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2585%2B%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BB%25CE%25BF%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%258D%2B-%2B1891.jpg" /> <p align="center"><span style="color:#ffcc33;"><strong>Wheatstacks</strong> (Θημωνιές ή Το τέλος του καλοκαιριού, 1891)<br />O Μονέ δούλεψε με επιμονή το θέμα αυτό, αποδίδωντάς το σε πολλά έργα, σε διάφορες ώρες της ημέρας και εποχές του χρόνου, καθώς επιχείρησε να αποδώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το αποτέλεσμα των εναλλαγών του φωτός πάνω στις θημωνιές, στην εξοχή κοντά στο Ζιβερνί, και αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες στην προσπάθειά του να αποτυπώσει τα αμέτρητα και φευγαλέα χρώματα.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Η γέννηση του κινήματος του ιμπρεσιονισμού</strong></span><br /><br />Όταν ο Μονέ επέστρεψε στο Παρίσι το 1863, έγινε δεκτός στο στούντιο του Σαρλ Γκλέιρ και έπεισε τρεις από τους συμφοιτητές του - τον Πιέρ Ογκίστ Ρενουάρ(1841-1919), τον Αλφρέ Σισλέ(1839-99) και τον Φρεντερίκ Μπαζίλ(1841-70)- να ζωγραφίσουν μαζί του στην ύπαιθρο, στο δάσος του Φονταινεμπλό. Οι τέσσερις αυτοί νεαροί καλλιτέχνες αποτέλεσαν τον πυρήνα μιας ομάδας ζωγράφων που συμπεριέλαβε και τρεις φίλους από την Ελβετική Ακαδημία, τον Καμίλ Πισαρό(1830-1903), τον Πολ Σεζάν(1839-1906) και τον Αρμάν Γκιγιομέν(1841-1927). Αργότερα, γνωρίστηκαν με τον Εντουάρ Μανέ(1832-83) και τον Εντγκέρ Ντεγκά(1834-1917). Όλα τα μέλη της παρέας γνωρίστηκαν στο Cafe Guerbois, όπου σύχναζαν κυρίως καλλιτέχνες. Οι ιμπρεσιονιστές δεν είχαν σχηματίσει μία κλειστή ομάδα, επρόκειτο για ιδιαίτερα εξωστρεφή άτομα, που τους άρεσε να βρίσκονται όλοι μαζί, να συζητούν για την τέχνη και να διοργανώνουν εκθέσεις.<br /><br />Η ομάδα εξέθεσε τα έργα της το 1874, ως η "Ανώνυμη Εταιρεία καλλιτεχνών, ζωγράφων, γλυπτών και χαρακτών", αλλά η έκθεση αντιμετώπισε την γενική εχθρότητα. Ένας κριτικός, ο Λουί Λερουά, τους αποκάλεσε περιφρονητικά "ιμπρεσιονιστές"(δηλαδή εντυπωσιοθήρες), ορμώμενος από τον τίτλο του έργου του Μονέ, Εντύπωση: Ανατολή. Αν και η προσωνυμία απέβλεπε στη χλεύη, είχε, ωστόσο, βρει το κλειδί της κατανόησης για το καλλιτεχνικό τους έργο.<br /><br /><br /><span style="color:#33cc00;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:180%;">"</span></span><span style="font-size:100%;"><em>For me, a landscape does not exist in its own right, since its appearance changes at every moment; but the surrounding atmosphere brings it to life - the light and the air which vary continually. For me, it is only the surrounding atmosphere which gives subjects their true value</em>.</span><span style="font-size:180%;">"</span> </span><br /><br /></p><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 333px; DISPLAY: block; HEIGHT: 246px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579160073578842578" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-jE3v01CIg4s/TW0ohvq1idI/AAAAAAAABBs/xnATrgB1ZnA/s200/red_poppies%2B%25CE%25BF%25CE%25B9%2B%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25BF%25CF%2585%25CE%25BD%25CE%25B5%25CF%2582%2B-%2B1873.jpg" /><br /><p align="center"><span style="font-size:85%;color:#990000;"><span style="color:#ff6600;"><strong>Οι παπαρούνες</strong> (1873): ο πίνακας, που παρουσιάστηκε στο κοινό στην πρώτη έκθεση των ιμπρεσιονιστών, απεικονίζει την Καμίλ, πρώτη σύζυγο του Μονέ, και τον γιό τους Ζαν, στα χωράφια κοντά στο σπίτι τους στο Αρζαντειγ. Ο Μονέ ζωγράφισε τον πίνακα "στην ύπαιθρο" πάνω σε ένα μικρό φορητό καβαλέτο, όμως παρά την αμεσότητα και φυσικότητά του, ο πίνακας δουλεύτηκε με μεγάλη προσοχή. Τα μοντέλα ποζάρουν δύο φορές, ως το ζευγάρι του πρώτου πλάνου αλλά και ένα ακόμα στην κορυφή του λοφίσκου ώστε τα δυο ζευγάρια να ενώνει ένα μονοπάτι κρυμμένο μέσα στο χορτάρι, που σε συνδυασμό με τα έντονα χρώματα και τους νοητούς διαγώνιους σχηματισμούς, προσδίδουν στο έργο έντονη κίνηση και ζωντάνια.<br /></span></span><br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:130%;">Τεχνοτροπία</span></strong><br /><br />Οι ιμπρεσιονιστές έδιναν λίγη προσοχή στα σταθερά στοιχεία της σύνθεσής τους και έριχναν το βάρος στις μεταβαλλόμενες ατμοσφαιρικές συνθήκες, όπως το παιχνίδι του φωτός στο νερό, την κίνηση των δέντρων από τον άνεμο ή το παιχνίδι των σκιών από ένα κτίριο, πράγμα που σημαίνει οτι όφειλαν να εργάζονται με ταχύτητα, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να πετύχουν το άψογο αποτέλεσμα που ήταν βασική προϋπόθεση για το Σαλόνι του Παρισιού. Για να επιτύχουν ένα αποτέλεσμα που να δίνει την αίσθηση του παλλόμενου, κάποιοι ιμπρεσιονιστές, ανάμεσά τους και ο Μονέ, υιοθέτησαν την τεχνική της οπτικής μείξης. Χρησιμοποίησαν επίσης τα συμπληρωματικά χρώματα, ιδιαίτερα για τις αντιθέσεις φωτός και σκιάς, και σχεδίαζαν τα περιγράμματα με σπαστές γραμμές ή ξεχωριστές πινελιές. <em>Πάνω από όλα, ζωγράφιζαν ό,τι έβλεπαν και όχι ό,τι ήξεραν πως υπήρχε μπροστά τους.<br /></em><br />Η δράση αυτής της γενιάς καλλιτεχνών συνέπεσε επίσης με την διάδοση της φωτογραφίας, μια μορφή τέχνης που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους ιμπρεσιονιστές, όπως είχε αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο στο παρελθόν για τους τοπιογράφους. (Η επιρροή της φωτογραφίας καταδεικνύεται έντονα στο έργο του Ντεγκά)<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>*****<br /></strong></span><br /><strong>Ο χρωματικός δίσκος </strong>(γνωστός και ως δίσκος του Νεύτωνα). Τα χρώματα που είναι αντιδιαμετρικά στο δίσκο των χρωμάτων είναι γνωστά ως συμπληρωματικά χρώματα.<br /><br /></p><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 283px; DISPLAY: block; HEIGHT: 266px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579176104758550946" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-FGDTMk0heDA/TW03G4d7IaI/AAAAAAAABCc/e3otdM_UDJ0/s200/colorwheel.gif" /> <p align="center">Τα τρία κύρια ζεύγη είναι το κόκκινο με το πράσινο, το μπλε με το πορτοκαλί και το μοβ με το κίτρινο. Όταν αναμειγνύονται σε ίσες ποσότητες, τα συμπληρωματικά χρώματα δίνουν ένα ουδέτερο γκρι. Όταν τοποθετούνται δίπλα δίπλα, δημιουργούν ένα πολύ ζωντανό αποτέλεσμα.<br /><br /><strong>Οπτική μείξη</strong>: Η εκ πρώτης όψεως μείξη αντιπαρατιθέμενων καθαρών χρωμάτων: όταν είναι μαζί, ερμηνεύονται από το μυαλό ως ένα μόνο (ή συνεχόμενο) χρώμα. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση του "παλλόμενου", πολύ πιο έντονη από τη μείξη χρωμάτων σε μια παλέτα και μοιάζει πολύ με την έγχρωμη φωτογραφία. Ο Σερά ήταν ο κύριος θιασώτης της τεχνικής αυτής.<br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>***** </strong><br /></span><br /><span style="color:#3333ff;"><span style="font-size:180%;">"</span><em>When you go out to paint, try to forget what objects you have before you, a tree, a house, a field or whatever... merely think here is a little square of blue, here an oblong of pink, here a streak of yellow, and paint it just as it looks to you, the exact color and shape, until it gives you your own naive impression of the scene before you</em><span style="font-size:180%;">." </span><br /></span></p><p><span style="color:#3333ff;"></span></p><br /><br /><p align="center"></p><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 263px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579159248792294098" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/-H-JOUz2_dcA/TW0nxvGZktI/AAAAAAAABBk/iF-locMvek8/s200/monet%2B-%2B%25CE%25B7%2B%25CE%25BF%25CE%25B4%25CF%258C%25CF%2582%2B%25CE%259C%25CE%25BF%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25BF%25CF%2581%25CE%25B3%25CE%25BA%25CE%25B5%25CE%25AF%25CE%25B3%2B%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%2B%25CE%25A0%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25AF%25CF%2583%25CE%25B9%2B%25CF%2583%25CE%25B7%25CE%25BC%25CE%25B1%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25BF%25CE%25BB%25CE%25B9%25CF%2583%25CE%25BC%25CE%25AD%25CE%25BD%25CE%25B7-%2B1878.jpg" /><br /><p align="center"><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;"><strong>Η οδός Μοντοργκεϊγ στο Παρίσι σημαιοστολισμένη</strong> (1878)<br />Μια έκρηξη κόκκινου και μπλε. Με τον τρόπο αυτό ο Μονέ αποθανάτισε με μοναδικότητα την εικόνα των γαλλικών σημαιών όπως αυτές κυμάτιζαν μια μέρα με δυνατό άνεμο.</span><br /></span><br /><br />Παρόλο που οι αρχές αυτές βρίσκονται στην καρδιά του ιμπρεσιονισμού, μόνο ο Μονέ τις τήρησε σε όλη του την καριέρα. Έφτασε, μάλιστα, στα άκρα, παίρνοντας συγκεκριμένα αντικείμενα -θημωνιές, σειρές από λεύκες, την πρόσοψη του Καθεδρικού της Ρουέν- και βάσισε μια ολόκληρη σειρά από πίνακες σε καθένα από αυτά, ζωγραφίζοντας το κάθε αντικείμενο σε διαφορετικές στιγμές της ημέρας και σε διαφορετικές εποχές του χρόνου. Τελικά το ενδιαφέρον του Γάλλου καλλιτέχνη συγκεντρωνόταν στο ίδιο το <span style="font-size:180%;"><strong>φως</strong></span>.<br /><br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>"</strong></span><em>We're having marvelous weather and I wish I could send you a little of the sunshine. I am slaving away on six paintings a day. I'm giving myself a hard time over it as I haven't yet managed to capture the colour of this landscape, there are moments when I'm appalled at the colours I'm having to use, I'm afraid what I'm doing is just dreadful and yet I really am understating it; the light is simply terrifying</em><strong>.<span style="font-size:180%;">"</span><br /></strong><br /><br />Όταν επιχειρούσε να εξηγήσει τα έργα του αυτά ο Μονέ υποστήριζε ότι η φύση είναι μία δύναμη ιδιότροπη αλλά αιώνια, και ότι με αυτά τα έργα προσπαθούσε να αποτυπώσει κάτι που, παραδόξως, ακριβώς εξαιτίας της φύσης του, δεν μπορεί να αιχμαλωτιστεί! </p><br /><p align="center"><br /><strong><span style="color:#ff6666;"><span style="font-size:180%;">"</span><span style="font-size:130%;">Colour is my day-long obsession, joy and torment</span><span style="font-size:180%;">"</span></span></strong></p><p><br /></p><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-AGPvsf4KW2c/TW1SmSUgC4I/AAAAAAAABCs/j3xWu-wu-dE/s1600/monet_giverny.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 264px; DISPLAY: block; HEIGHT: 235px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579206331088243586" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-AGPvsf4KW2c/TW1SmSUgC4I/AAAAAAAABCs/j3xWu-wu-dE/s200/monet_giverny.jpg" /></a> <span style="font-size:85%;color:#6600cc;"><strong>Ο κήπος του καλλιτέχνη στο Ζιβερνί</strong> (1907)</span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;color:#6600cc;">Απεικονίζει αυτό που, τα τελευταία χρόνια της ζωής του, έγινε η μεγάλη αδυναμία του Μονέ: τον κήπο του, μια απασχόληση που τον γέμιζε απέραντη χαρά και υπήρξε ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας.<br /></span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;color:#cc66cc;"></p></span><div align="center"><br /><br />Σε όλη του τη ζωή, ο Μονέ χαιρόταν να ζωγραφίζει λουλούδια. Το 1871 μετακόμισε με την οικογένειά του στο Αρζαντέιγ, ένα χωριουδάκι στις όχθες του Σηκουάνα κοντά στο Παρίσι, όπου αγόρασε το πρώτο του σπίτι με κήπο. Το πάθος της ζωής του όμως ήταν ο άλλος του κήπος στο Ζιβερνί, ένα χωριό 65 χλμ από το Παρίσι στις όχθες του ποταμού Επτ, όπου μετακόμισε με τα παιδιά του 4 χρόνια μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του, το 1883, και έζησε τα τελευταία 43 χρόνια της ζωής του. Για τον κήπο του ο ίδιος σχολίαζε: "Σαράντα χρόνια πριν, όταν εγκαταστάθηκα εκεί, δεν υπήρχε τίποτα εκτός από ένα εργαστήριο και ένα μίζερο περιβόλι.. εγώ όμως έσκαψα, φύτεψα και ξερίζωσα με τα ίδια μου τα χέρια..."</div><div align="center">Πραγματικά ο Μονέ εργάστηκε μεθοδικά για την υλοποίηση ενός φανταστικού κήπου στο Ζιβερνί, ο οποίος αναδείχθηκε αργότερα σε αξιοθέατο, σπάνιο και μοναδικό έργο τέχνης. Επέλεξε ο ίδιος τα είδη των λουλουδιών, για να έχει ευχάριστους συνδυασμούς και χρωματικές αντιθέσεις στις διάφορες εποχές του χρόνου, ενώ φύτεψε και πολλά ασυνήθιστα φυτά, καθώς αγαπούσε τα εξωτικά φυτά (και τα νούφαρα), ορμώμενος από τα ντελικάτα λουλούδια των ιαπωνικών χαρακτικών που τόσο θαύμαζε.<br /><br /></div><div align="center"><br /> </div><p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-wrxTuolO_Hc/TW05o4HmgEI/AAAAAAAABCk/Gpqx1sF7yag/s1600/monet146.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 417px; DISPLAY: block; HEIGHT: 343px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5579178887803732034" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-wrxTuolO_Hc/TW05o4HmgEI/AAAAAAAABCk/Gpqx1sF7yag/s200/monet146.jpg" /></a><strong> </strong><span style="font-size:85%;"><span style="color:#cc33cc;"><strong>Water Lilies</strong> (1916, The National Museum of Western Art, Tokio)</span></span></p><p align="center"><span style="font-size:85%;color:#cc33cc;">Εκτυφλωτικό από αισθητική άποψη, τολμηρό όσον αφορά το μέτρο και τη δομή της σύνθεσης. Πρόκειται για το συναρπαστικότερο από τους εξήντα καμβάδες με νούφαρα που ζωγράφισε ο Μονέ στον κήπο του μεταξύ 1914 και 1917. Σε σχέση μετ ις εκδοχές που ζωφράφισε μεταξύ 1903 και 1908, αυτό το επιβλητικό έργο των δύο τετραγωνικών μέτρων είναι ζωγραφισμένο σε πιο ελέυθερο ύφος. Η απόδοση των νούφαρων απομακρύνεται από την ένοια της ζωγραφικής ως "περιγραφής" της φύσης και προσεγγίζει την αφηρημένη τέχνη. Στο εκπληκτικό αυτό έργο, ομάδες στρογγυλών νούφαρων, κυρίως σε ροζ και κίτρινο χρώμα, κατανέμονται με απόλυτη φυσικότητα σε μια υδάτινη μπλε, πράσινη και βιολετί επιφάνεια. Ο Μονέ, εγακαταλείποντας τις παραδοσιακές αρχές σύνθεσης, αποποιείται τους κλασικούς τρόπους προσδιορισμού του χώρου, για παράδειγμα τον ορίζοντα, και ζωντανεύει με μοναδικό τρόπο ένα μεμονωμένο τμήμα του νερού σκεπασμένο με νούφαρα. Η εικόνα με τα νούφαρα να επιπλέουν στο νερό διακόπτεται στις άκρες του καμβά και το στοιχείο αυτό δίνει την εντύπωση οτι ο πίνακας αποτελεί τμήμα ενός μεγαλύτερου έργου.<br /></span><br /><br />Από το 1905 και έπειτα, ο Μονέ ζωγράφιζε με προσήλωση και επιμονή τα νούφαρα του κήπου του. Οι πίνακες αυτοί, στους οποίους οι κάλυκες των λουλουδιών αναδύονται μέσα από ένα υδάτινο φόντο χωρίς ορίζοντα και προφανώς χωρίς όρια, αντιπροσωπεύουν μιαν αδιάκοπη αναζήτηση στο θέμα της μεταβλητότητας του χρώματος και του φωτός. Πρόκειται για μια καταπληκτική σειρά έργων που χαρακτηρίζεται από πνευματικότητα, η οποία μπορεί να ερμηνευτεί μόνο από τον παρακάτω ορισμό: πρόκειται για το έργο ενός ποιητή που συντονίστηκε απόλυτα με τη φύση και την εξέφρασε τέλεια μέσω της ζωγραφικής.<br /><br /><br /><br /><iframe title="YouTube video player" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/r9O1c6Not6U" frameborder="0" width="480"></iframe><br /><br /></p><p align="left"></p><p align="left"></p><p align="left"><br /><br /><span style="font-size:85%;"><strong>πηγές</strong>:<br />Grant Larousse, Ελληνικά γράμματα<br />Art Gallery, DeAgostini Hellas<br />Google</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6871880812872932578?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-21558413084241776872011-02-17T23:05:00.002+02:002011-02-17T23:08:47.664+02:00<iframe title="YouTube video player" width="480" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/kB_fHd8lFB8" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2155841308424177687?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-82151310353802960502011-02-15T12:43:00.003+02:002011-02-15T12:48:55.720+02:00<iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/u1ojwAWnF4c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/sWnt2ZIZpUg" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><iframe title="YouTube video player" width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/Vt-U3tdEQl0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /><br /><br /><br />διασκεδά-ζοντας τις εντυπώσεις..<br />για το παρεάκι μου! ;)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8215131035380296050?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-5709593925546323972011-02-14T22:08:00.001+02:002011-02-15T04:05:11.189+02:00<div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EJKLMp0MR6g/TVmKOIjq78I/AAAAAAAAA_U/hxUZ1JwV-pM/s1600/eros-and-psyche.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 155px; DISPLAY: block; HEIGHT: 213px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573637989267599298" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-EJKLMp0MR6g/TVmKOIjq78I/AAAAAAAAA_U/hxUZ1JwV-pM/s200/eros-and-psyche.jpg" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong>Σάρκινος λόγος<br /><br /></strong></span><br />Τι όμορφη που είσαι. Με τρομάζει η ομορφιά σου. Σε πεινάω. Σε διψάω.<br />Σου δέομαι: Κρύψου, γίνε αόρατη για όλους, ορατή μόνο σ’ εμένα.<br />Καλυμμένη απ’ τα μαλλιά ως τα νύχια των ποδιών με σκοτεινό διάφανο πέπλο<br />διάστικτο απ’ τους ασημένιους στεναγμούς εαρινών φεγγαριών.<br />Οι πόροι σου εκπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα ιμερόεντα.<br />Αρθρώνονται απόρρητες λέξεις. Τριανταφυλλιές εκρήξεις από τη πράξη του έρωτα.<br />Το πέπλο σου ογκώνεται, λάμπει πάνω απ’ τη νυχτωμένη πόλη με τα ημίφωτα μπαρ,<br />τα ναυτικά οινομαγειρεία.<br />Πράσινοι προβολείς φωτίζουνε το διανυκτερεύον φαρμακείο.<br />Μια γυάλινη σφαίρα περιστρέφεται γρήγορα δείχνοντας τοπία της υδρογείου.<br />Ο μεθυσμένος τρεκλίζει σε μία τρικυμία φυσημένη απ’ την αναπνοή του σώματός σου.<br />Μη φεύγεις. Μη φεύγεις. Τόσο υλική, τόσο άπιαστη.<br />Ένας πέτρινος ταύρος πηδάει απ’ το αέτωμα στα ξερά χόρτα.<br />Μια γυμνή γυναίκα ανεβαίνει τη ξύλινη σκάλα κρατώντας μια λεκάνη με ζεστό νερό.<br />Ο ατμός της κρύβει το πρόσωπο.<br />Ψηλά στον αέρα ένα ανιχνευτικό ελικόπτερο βομβίζει σε αόριστα σημεία.<br />Φυλάξου. Εσένα ζητούν. Κρύψου βαθύτερα στα χέρια μου.<br />Τo τρίχωμα της κόκκινης κουβέρτας που μας σκέπει, διαρκώς μεγαλώνει.<br />Γίνεται μία έγκυος αρκούδα η κουβέρτα.<br />Κάτω απ’ τη κόκκινη αρκούδα ερωτευόμαστε απέραντα,<br />πέρα απ’ το χρόνο κι απ’ το θάνατο πέρα, σε μια μοναχική παγκόσμιαν ένωση.<br />Τι όμορφη που είσαι. Η ομορφιά σου με τρομάζει.<br />Και σε πεινάω. Και σε διψάω. Και σου δέομαι: Κρύψου.<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">-Γιάννης Ρίτσος-<br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/-D8thSTA54qc/TVmKTV1dilI/AAAAAAAAA_c/A76Rtw-wkvY/s1600/psyche_et_lamour_327x567.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 173px; DISPLAY: block; HEIGHT: 238px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573638078731225682" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-D8thSTA54qc/TVmKTV1dilI/AAAAAAAAA_c/A76Rtw-wkvY/s200/psyche_et_lamour_327x567.jpg" /></a><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">Σε περιμένω παντού</span></strong><br /><br /><br />Κι αν έρθει κάποτε η στιγμή να χωριστούμε, αγάπη μου,<br />μη χάσεις το θάρρος σου.<br />Η πιο μεγάλη αρετή του ανθρώπου, είναι να ‘χει καρδιά.<br />Μα η πιο μεγάλη ακόμα, είναι όταν χρειάζεται<br />να παραμερίσει την καρδιά του.<br />Την αγάπη μας αύριο, θα τη διαβάζουν τα παιδιά στα σχολικά βιβλία, πλάι στα ονόματα των άστρων και τα καθήκοντα των συντρόφων.<br />Αν μου χάριζαν όλη την αιωνιότητα χωρίς εσένα ,<br />θα προτιμούσα μια μικρή στιγμή πλάι σου.<br />Θα θυμάμαι πάντα τα μάτια σου, φλογερά και μεγάλα,<br />σα δυο νύχτες έρωτα, μες στον εμφύλιο πόλεμο.<br />Α! ναι, ξέχασα να σου πω, πως τα στάχυα είναι χρυσά κι απέραντα, γιατί σ’ αγαπώ.<br />Κλείσε το σπίτι. Δώσε σε μια γειτόνισσα το κλειδί και προχώρα. Εκεί που οι φαμίλιες μοιράζονται ένα ψωμί στα οκτώ, εκεί που κατρακυλάει ο μεγάλος ίσκιος των ντουφεκισμένων.<br />Σ’ όποιο μέρος της γης, σ’ όποια ώρα,<br />εκεί που πολεμάνε και πεθαίνουν οι άνθρωποι για ένα καινούργιο κόσμο… εκεί θα σε περιμένω, αγάπη μου!<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">-Τάσος Λειβαδίτης-</span> </div><p><br /> </p><p><br /><br /> </p><a href="http://1.bp.blogspot.com/-f77Z8LPFp7s/TVmNZi2PmOI/AAAAAAAAA_k/SepvOgqr4JE/s1600/_1_1_%257E1.GIF"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 165px; DISPLAY: block; HEIGHT: 228px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573641483838265570" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/-f77Z8LPFp7s/TVmNZi2PmOI/AAAAAAAAA_k/SepvOgqr4JE/s200/_1_1_%257E1.GIF" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-570959392554632397?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-38806935270933655682011-02-14T21:02:00.003+02:002011-02-14T22:28:49.839+02:00<div align="center"><span style="font-size:85%;"></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/-M3kR6C-nbgU/TVlm9j1AqqI/AAAAAAAAA-c/68TI_TQ5BHo/s1600/ceadcf81cf89cf82.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 161px; DISPLAY: block; HEIGHT: 232px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573599221623335586" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/-M3kR6C-nbgU/TVlm9j1AqqI/AAAAAAAAA-c/68TI_TQ5BHo/s200/ceadcf81cf89cf82.jpg" /></a><br /><br /><span style="font-size:85%;">BENVOLIO</span><br /><br /></div><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;"></span></div><br /><div align="center"><em>Alas, that Love, so gentle in his view,</em></div><br /><div align="center"><em>Should be so tyrannous and rough in proof.</em></div><br /><div align="center"><br /><br /></div><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;">ROMEO</span><br /><br /></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"><em>Alas, that Love, whose view is muffled still,</em></div><br /><div align="center"><em>Should without eyes see pathways to his will.</em> </div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">Romeo and Juliet, William Shakespeare</span><br /><br /><br /><br /><br /><iframe title="YouTube video player" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/CCOafzKxfpA" frameborder="0" width="480"></iframe><br /><br /><br /><iframe title="YouTube video player" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/qqbBSxX228I" frameborder="0" width="480"></iframe><br /><br /><br /><br /><br /></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3880693527093365568?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-76811060436904198122011-02-01T21:04:00.000+02:002011-02-01T21:04:46.551+02:00<div align="center"><br /><br /><iframe class="youtube-player" title="YouTube video player" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/kSvSnzrUzhg" frameborder="0" width="480" type="text/html"></iframe><br /></div><br /><br /><div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-7681106043690419812?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-70271149192507057152011-01-21T13:14:00.001+02:002011-01-21T14:12:08.529+02:00<div align="center"><br /><iframe class="youtube-player" title="YouTube video player" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/jBloKDRFxAc" frameborder="0" width="640" type="text/html"></iframe><br /><br /><br /><iframe class="youtube-player" title="YouTube video player" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/KESHaHmgoRQ" frameborder="0" width="480" type="text/html"></iframe><br /><br /><br /><br />καλή η ομοιοπαθητική,</div><div align="center">αλλά να μην ξεχαστώ...<br /><br /><br /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TTgWpOwdy-I/AAAAAAAAA9U/D-YCn8wotb0/s1600/no-smoking-sign-blue-sky.jpg"><img style="WIDTH: 407px; HEIGHT: 256px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5564222237208071138" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TTgWpOwdy-I/AAAAAAAAA9U/D-YCn8wotb0/s200/no-smoking-sign-blue-sky.jpg" /></a><br /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"><br /><br /><br />Χθες αποφάσισα να κόψω το κάπνισμα.. με φαλτσέτα :)</div><div align="center">δηλαδή προχθές το αποφάσισα και χθες έβαλα το σχέδιο σε λειτουργία</div><div align="center">επομένως είμαι στη δεύτερη μέρα και κάπου στην 30ή ώρα..</div><div align="center">μπορεί να μου κακοφάνηκε ο πρωινός καφές σκέτος</div><div align="center">όπως και ο χθεσινός φυσικά, και το μεσημεριανό, και το διάλειμμα στη δουλειά </div><div align="center">και η ώρα μπροστά στον υπολογιστή</div><div align="center">αλλά είμαι αποφασισμένη</div><div align="center">τα μόνα τσιγάρα που δικαιούμε στο εξής θα είναι ψηφιακά</div><div align="center">και θα τα μοιραζόμαστε :))</div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="left"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-7027114919250705715?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-64522475434896550212011-01-11T21:37:00.001+02:002011-01-11T21:42:06.645+02:00<p align="center"><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/g-2xCr0NNOI?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/g-2xCr0NNOI?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/dWmEovIhmTc?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/dWmEovIhmTc?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ycXZHY8h1ec?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/ycXZHY8h1ec?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6452247543489655021?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-47993391943693015092011-01-08T03:14:00.006+02:002011-01-13T21:26:48.463+02:00<p align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShVgG9IwkI/AAAAAAAAAzk/zX8UvZT0j3E/s1600/tree-lightning.jpg"><img style="WIDTH: 150px; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559787750100091458" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShVgG9IwkI/AAAAAAAAAzk/zX8UvZT0j3E/s200/tree-lightning.jpg" /></a></p><br /><br /><p align="left">Θά πενθώ πάντα -- μ’ακούς; -- γιά σένα,<br />μόνος,στόν Παράδεισο<br /><br /><br />Θά γυρίσει αλλού τίς χαρακιές<br />Τής παλάμης,η Μοίρα,σάν κλειδούχος<br />Μιά στιγμή θά συγκατατεθεί ο Καιρός<br />Πώς αλλιώς,αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι<br /><br />Θά παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας<br />Καί θά χτυπήσει τόν κόσμο η αθωότητα<br />Μέ τό δριμύ του μαύρου του θανάτου. </p><p align="left"><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TSg-3e__6cI/AAAAAAAAAxs/mLwOelWCc2E/s1600/strofi_3.jpg"><img style="WIDTH: 156px; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559762862924097986" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TSg-3e__6cI/AAAAAAAAAxs/mLwOelWCc2E/s200/strofi_3.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TSePu5uloNI/AAAAAAAAAxU/NgPUDA9xG28/s1600/minenine.jpg"></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TS9RqkXF-uI/AAAAAAAAA54/7vhPCX3Cjjk/s1600/minenine.jpg"><img style="WIDTH: 167px; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5561753856582744802" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TS9RqkXF-uI/AAAAAAAAA54/7vhPCX3Cjjk/s200/minenine.jpg" /></a><br /><br />II.<br /><br />Πενθώ τόν ήλιο καί πενθώ τά χρόνια που έρχονται<br />Χωρίς εμάς καί τραγουδώ τ’άλλα πού πέρασαν<br />Εάν είναι αλήθεια<br /><br />Μιλημένα τά σώματα καί οί βάρκες πού έκρουσαν γλυκά<br />Οί κιθάρες πού αναβόσβησαν κάτω από τα νερά<br />Τά "πίστεψέ με" και τα "μή"<br />Μιά στόν αέρα , μιά στή μουσική<br /><br />Τα δυό μικρά ζώα,τά χέρια μας<br />Πού γύρευαν ν’ανέβουνε κρυφά τό ένα στό άλλο<br />Η γλάστρα μέ τό δροσαχί στίς ανοιχτές αυλόπορτες<br />Καί τά κομμάτια οί θάλασσες πού ερχόντουσαν μαζί<br />Πάνω απ’τίς ξερολιθιές,πίσω άπ’τούς φράχτες<br />Τήν ανεμώνα πού κάθισε στό χέρι σού<br />Κι έτρεμες τρείς φορές τό μώβ τρείς μέρες πάνω από<br />τούς καταρράχτες<br /><br />Εάν αυτά είναι αλήθεια τραγουδώ<br />Τό ξύλινο δοκάρι καί τό τετράγωνο φαντό<br />Στόν τοίχο , τή Γοργόνα μέ τά ξέπλεκα μαλλιά<br />Τή γάτα πού μάς κοίταξε μέσα στά σκοτεινά<br /><br />Παιδί μέ τό λιβάνι καί μέ τόν κόκκινο σταυρό<br />Τήν ώρα πού βραδιάζει στών βράχων τό απλησίαστο<br />Πενθώ τό ρούχο πού άγγιξα καί μού ήρθε ο κόσμος.<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TSccE5HjfZI/AAAAAAAAAvk/r_UjNK7Xi7A/s1600/22847-%2525C3%2525A5%2525C3%2525B1%2525C3%2525B9%2525C3%2525B4%2525C3%2525A9%2525C3%2525AA%2525C3%2525BC.jpg"><img style="WIDTH: 144px; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559443135389728146" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TSccE5HjfZI/AAAAAAAAAvk/r_UjNK7Xi7A/s200/22847-%2525C3%2525A5%2525C3%2525B1%2525C3%2525B9%2525C3%2525B4%2525C3%2525A9%2525C3%2525AA%2525C3%2525BC.jpg" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TScc4fUsimI/AAAAAAAAAvs/FxEXKjdi-i8/s1600/9842-24.JPG"><img style="WIDTH: 151px; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559444021818722914" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TScc4fUsimI/AAAAAAAAAvs/FxEXKjdi-i8/s200/9842-24.JPG" /></a><br /><br />ΙΙΙ.<br /><br />Έτσι μιλώ γιά σένα καί γιά μένα<br /><br />Επειδή σ’αγαπώ καί στήν αγάπη ξέρω<br />Νά μπαίνω σάν Πανσέληνος<br />Από παντού,γιά τό μικρό τό πόδι σού μές στ’αχανή σεντόνια<br />Νά μαδάω γιασεμιά --κι έχω τή δύναμη<br />Αποκοιμισμένη,νά φυσώ νά σέ πηγαίνω<br />Μές από φεγγαρά περάσματα καί κρυφές τής θάλασσας στοές<br />Υπνωτισμένα δέντρα μέ αράχνες πού ασημίζουμε<br /><br />Ακουστά σ’έχουν τά κύματα<br />Πώς χαιδεύεις,πώς φιλάς<br />Πώς λές ψιθυριστά τό "τί" καί τό "έ"<br />Τριγύρω στό λαιμό στόν όρμο<br />Πάντα εμείς τό φώς κι η σκιά<br /><br />Πάντα εσύ τ’αστεράκι καί πάντα εγώ τό σκοτεινό πλεούμενο<br />Πάντα εσύ τό λιμάνι κι εγώ τό φανάρι τό δεξιά<br />Τό βρεγμένο μουράγιο καί η λάμψη επάνω στά κουπιά<br />Ψηλά στό σπίτι μέ τίς κληματίδες<br />Τά δετά τριαντάφυλλα,καί τό νερό πού κρυώνει<br />Πάντα εσύ τό πέτρινο άγαλμα καί πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει<br />Τό γερτό παντζούρι εσύ,ο αέρας πού τό ανοίγει εγώ<br />Επειδή σ’αγαπώ καί σ’αγαπώ<br />Πάντα εσύ τό νόμισμα καί εγώ η λατρεία πού τό εξαργυρώνει:<br /><br />Τόσο η νύχτα,τόσο η βοή στόν άνεμο<br />Τόσο η στάλα στόν αέρα,τόσο η σιγαλιά<br />Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική<br />Καμάρα τ’ουρανού με τ’άστρα<br />Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή<br /><br />Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο<br />Μές στούς τέσσερις τοίχους,τό ταβάνι,τό πάτωμα<br />Νά φωνάζω από σένα καί νά μέ χτυπά η φωνή μου<br />Νά μυρίζω από σένα καί ν’αγριεύουν οί άνθρωποι<br />Επειδή τό αδοκίμαστο καί τό απ’αλλού φερμένο<br />Δέν τ’αντέχουν οί άνθρωποι κι είναι νωρίς,μ’ακούς<br />Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου<br /><br />Να μιλώ γιά σένα καί γιά μένα.<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShB6Pxp23I/AAAAAAAAAx0/MYXL2Sxi6zU/s1600/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B19.jpg"><img style="WIDTH: 228px; HEIGHT: 148px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559766208911891314" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShB6Pxp23I/AAAAAAAAAx0/MYXL2Sxi6zU/s200/%25CE%2595%25CE%25B9%25CE%25BA%25CF%258C%25CE%25BD%25CE%25B19.jpg" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShG12os2dI/AAAAAAAAAyU/SRvpTX5I_24/s1600/sleeping_beauty_2.jpg"><img style="WIDTH: 227px; HEIGHT: 163px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559771631002114514" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShG12os2dI/AAAAAAAAAyU/SRvpTX5I_24/s200/sleeping_beauty_2.jpg" /></a><br /><br />ΙV.<br /><br />Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν,μ’ακούς<br />Δέν έχουν εξημερωθεί τά τέρατα, μ’ακούς<br />Τό χαμένο μου τό αίμα καί τό μυτερό,μ’ακούς<br />Μαχαίρι<br />Σάν κριάρι πού τρέχει μές στούς ουρανούς<br />Καί τών άστρων τούς κλώνους τσακίζει,μ’ακούς<br />Είμ’εγώ,μ’ακούς<br />Σ’αγαπώ,μ’ακούς<br />Σέ κρατώ καί σέ πάω καί σού φορώ<br />Τό λευκό νυφικό τής Οφηλίας,μ’ακούς<br />Πού μ’αφήνεις,πού πάς καί ποιός,μ’ακούς<br /><br />Σού κρατεί τό χέρι πάνω απ’τούς κατακλυσμούς<br /><br />Οί πελώριες λιάνες καί τών ηφαιστείων οί λάβες<br />Θά’ρθει μέρα,μ’ακούς<br />Νά μάς θάψουν , κι οί χιλιάδες ύστερα χρόνοι<br />Λαμπερά θά μάς κάνουν περώματα,μ’ακούς<br />Νά γυαλίσει επάνω τούς η απονιά,μ’ακούς<br />Τών ανθρώπων<br />Καί χιλιάδες κομμάτια νά μάς ρίξει<br /><br />Στά νερά ένα ένα , μ’ακούς<br />Τά πικρά μου βότσαλα μετρώ,μ’ακούς<br />Κι είναι ο χρόνος μιά μεγάλη εκκλησία,μ’ακούς<br />Όπου κάποτε οί φιγούρες<br />Τών Αγίων<br />Βγάζουν δάκρυ αληθινό,μ’ακούς<br />Οί καμπάνες ανοίγουν αψηλά,μ’ακούς<br />Ένα πέρασμα βαθύ νά περάσω<br />Περιμένουν οί άγγελοι μέ κεριά καί νεκρώσιμους ψαλμούς<br />Πουθενά δέν πάω ,μ’ακους<br />Ή κανείς ή κι οί δύο μαζί,μ’ακούς<br /><br />Τό λουλούδι αυτό τής καταιγίδας καί μ’ακούς<br />Τής αγάπης<br />Μιά γιά πάντα τό κόψαμε<br />Καί δέν γίνεται ν’ανθίσει αλλιώς,μ’ακούς<br />Σ’άλλη γή,σ’άλλο αστέρι,μ’ακούς<br />Δέν υπάρχει τό χώμα , δέν υπάρχει ο αέρας<br />Πού αγγίξαμε,ο ίδιος,μ’ακούς<br /><br />Καί κανείς κηπουρός δέν ευτύχησε σ’άλλους καιρούς<br /><br />Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες,μ’ακούς<br />Νά τινάξει λουλούδι,μόνο εμείς,μ’ακούς<br />Μές στή μέση τής θάλασσας<br />Από τό μόνο θέλημα τής αγάπης,μ’ακούς<br />Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί,μ’ακούς<br />Μέ σπηλιές καί μέ κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς<br />Άκου,άκου<br />Ποιός μιλεί στά νερά καί ποιός κλαίει -- ακούς;<br />Είμ’εγώ πού φωνάζω κι είμ’εγώ πού κλαίω,μ’ακούς<br />Σ’αγαπώ,σ’αγαπώ,μ’ακούς.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TScguHMR9bI/AAAAAAAAAwM/T3tAzcfI2P8/s1600/tides-of-eternity.jpg"><img style="WIDTH: 183px; HEIGHT: 148px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559448241588794802" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TScguHMR9bI/AAAAAAAAAwM/T3tAzcfI2P8/s200/tides-of-eternity.jpg" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShFKb0_cHI/AAAAAAAAAyM/OnPKBQxk-Q8/s1600/45647561632624925a9e864ae683f880.jpg"></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShJdAg1kdI/AAAAAAAAAyc/574CPWqIUyY/s1600/loversss7qf2.jpg"><img style="WIDTH: 185px; HEIGHT: 220px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559774502691639762" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShJdAg1kdI/AAAAAAAAAyc/574CPWqIUyY/s200/loversss7qf2.jpg" /></a><br /><br />V.<br /><br />Γιά σένα έχω μιλήσει σέ καιρούς παλιούς<br />Μέ σοφές παραμάνες καί μ’αντάρτες απόμαχους<br />Από τί νά’ναι πού έχεις τή θλίψη του αγριμιού<br />Τήν ανταύγεια στό μέτωπο του νερού του τρεμάμενου<br />Καί γιατί,λέει,νά μέλει κοντά σου νά’ρθω<br />Πού δέν θέλω αγάπη αλλά θέλω τόν άνεμο<br />Αλλά θέλω της ξέσκεπης όρθιας θάλασσας τόν καλπασμό<br /><br />Καί γιά σένα κανείς δέν είχε ακούσει<br />Γιά σένα ούτε τό δίκταμο ούτε τό μανιτάρι<br />Στά μέρη τ’αψηλά της Κρήτης τίποτα<br />Γιά σένα μόνο δέχτηκε ο Θεός νά μου οδηγεί τό χέρι<br /><br />Πιό δω,πιό κεί,προσεχτικά σ’όλα τό γύρο<br />Του γιαλού του προσώπου,τούς κόλπους,τά μαλλιά<br />Στό λόφο κυματίζοντας αριστερά<br /><br />Τό σώμα σου στή στάση του πεύκου του μοναχικού<br />Μάτια της περηφάνειας καί του διάφανου<br />Βυθού,μέσα στό σπίτι μέ τό σκρίνιο τό παλιό<br />Τίς κίτρινες νταντέλες καί τό κυπαρισσόξυλο<br />Μόνος νά περιμένω που θά πρωτοφανείς<br />Ψηλά στό δώμα ή πίσω στίς πλάκες της αυλής<br />Μέ τ’άλογο του Αγίου καί τό αυγό της Ανάστασης<br /><br />Σάν από μιά τοιχογραφία καταστραμμένη<br />Μεγάλη όσο σέ θέλησε η μικρή ζωή<br />Νά χωράς στό κεράκι τή στεντόρεια λάμψη τήν ηφαιστειακή<br /><br />Πού κανείς νά μήν έχει δεί καί ακούσει<br />Τίποτα μές στίς ερημιές τά ερειπωμένα σπίτια<br />Ούτε ο θαμμένος πρόγονος άκρη άκρη στόν αυλόγυρο<br />Γιά σένα,ούτε η γερόντισσα μ’όλα της τά βοτάνια<br /><br />Γιά σένα μόνο εγώ,μπορεί,καί η μουσική<br />Πού διώχνω μέσα μου αλλ’αυτή γυρίζει δυνατότερη<br />Γιά σένα τό ασχημάτιστο στήθος των δώδεκα χρονώ<br />Τό στραμμένο στό μέλλον με τόν κρατήρα κόκκινο<br />Γιά σένα σάν καρφίτσα η μυρωδιά η πικρή<br />Πού βρίσκει μές στό σώμα καί πού τρυπάει τή θύμηση<br />Καί νά τό χώμα,νά τά περιστέρια,νά η αρχαία μας γή.<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShESWDs7_I/AAAAAAAAAyE/036QqjiQWT8/s1600/2170280732_d7255fe9cf_m.jpg"><img style="WIDTH: 200px; HEIGHT: 200px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559768821938319346" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShESWDs7_I/AAAAAAAAAyE/036QqjiQWT8/s200/2170280732_d7255fe9cf_m.jpg" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShDWtTA5oI/AAAAAAAAAx8/DChwm4fxLLA/s1600/imagesCAMAAPPO.jpg"><img style="WIDTH: 197px; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559767797384406658" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShDWtTA5oI/AAAAAAAAAx8/DChwm4fxLLA/s200/imagesCAMAAPPO.jpg" /></a><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShLOzQlCZI/AAAAAAAAAyk/bycdj9cRDtw/s1600/treby-moondance.jpg"><img style="WIDTH: 200px; HEIGHT: 182px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559776457638873490" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShLOzQlCZI/AAAAAAAAAyk/bycdj9cRDtw/s200/treby-moondance.jpg" /></a><br /><br />VI.<br /><br />Έχω δεί πολλά καί η γή μές’απ’τό νού μου φαίνεται ωραιότερη<br />Ώραιότερη μές στούς χρυσούς ατμούς<br />Η πέτρα η κοφτερή,ωραιότερα<br />Τά μπλάβα των ισθμών καί οί στέγες μές στά κύματα<br />Ωραιότερες οί αχτίδες όπου δίχως να πατείς περνάς<br />Αήττητη όπως η Θεά της Σαμοθράκης πάνω από τά βουνά<br />τής θάλασσας<br /><br />Έτσι σ’έχω κοιτάξει πού μου αρκεί<br />Νά’χει ο χρόνος όλος αθωωθεί<br />Μές στό αυλάκι που τό πέρασμα σου αφήνει<br />Σάν δελφίνι πρωτόπειρο ν’ακολουθεί<br /><br />Καί νά παίζει μέ τ’άσπρο καί τό κυανό η ψυχή μου !<br /><br />Νίκη,νίκη όπου έχω νικηθεί<br />Πρίν από τήν αγάπη καί μαζί<br />Γιά τή ρολογιά καί τό γκιούλ-μπιρσίμι<br />Πήγαινε,πήγαινε καί ας έχω εγώ χαθεί<br /><br />Μόνος καί άς είναι ο ήλιος που κρατείς ένα παιδί<br />νεογέννητο<br />Μόνος,καί ας είμ’εγώ η πατρίδα που πενθεί<br />Ας είναι ο λόγος που έστειλα νά σου κρατεί δαφνόφυλλο<br />Μόνος,ο αέρας δυνατός καί μόνος τ’ολοστρόγγυλο<br />Βότσαλο στό βλεφάρισμα του σκοτεινού βυθού<br />Ο ψαράς που ανέβασε κι έριξε πάλι πίσω στούς καιρούς τόν Παράδεισο !<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShOyg7k_rI/AAAAAAAAAy8/U7W9U840CvQ/s1600/101.jpg"><img style="WIDTH: 181px; HEIGHT: 207px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559780369729126066" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShOyg7k_rI/AAAAAAAAAy8/U7W9U840CvQ/s200/101.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShS3q39TOI/AAAAAAAAAzU/u8a8mBAefAs/s1600/imagesCAO9U0TL.jpg"><img style="WIDTH: 174px; HEIGHT: 206px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559784856344153314" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShS3q39TOI/AAAAAAAAAzU/u8a8mBAefAs/s200/imagesCAO9U0TL.jpg" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShQ4KZn0NI/AAAAAAAAAzM/F8UnrK-rYik/s1600/travel-aigina3.jpg"><img style="WIDTH: 181px; HEIGHT: 199px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559782665783595218" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShQ4KZn0NI/AAAAAAAAAzM/F8UnrK-rYik/s200/travel-aigina3.jpg" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TScgRQgofEI/AAAAAAAAAwE/rJQFTV2aXVA/s1600/3996253244_9da9e28110.jpg"><img style="WIDTH: 175px; HEIGHT: 199px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559447745873869890" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TScgRQgofEI/AAAAAAAAAwE/rJQFTV2aXVA/s200/3996253244_9da9e28110.jpg" /></a><br /><br />VII.<br /><br />Στόν Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί<br />Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στή θάλασσα<br /><br />Μέ κρεβάτι μεγάλο καί πόρτα μικρή<br />Έχω ρίξει μές στ’άπατα μιάν ηχώ<br />Νά κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ<br /><br />Νά σέ βλέπω μισή να περνάς στό νερό<br />και μισή να σε κλαίω μές στόν Παράδεισο.<br /><br /><br /><br /></p><p align="left"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShL_wJR3yI/AAAAAAAAAys/Ip3w4_qZiuc/s1600/imagesCAZUDFTB.jpg"><img style="WIDTH: 251px; HEIGHT: 196px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559777298616540962" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShL_wJR3yI/AAAAAAAAAys/Ip3w4_qZiuc/s200/imagesCAZUDFTB.jpg" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShgjPLfJ0I/AAAAAAAAAz8/dbKHrTqFpyE/s1600/Otto%2BGreiner%2B%2528German%252C%2B1869-1916%2529%2B3-.jpg"><img style="WIDTH: 149px; HEIGHT: 196px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559799898475276098" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShgjPLfJ0I/AAAAAAAAAz8/dbKHrTqFpyE/s200/Otto%2BGreiner%2B%2528German%252C%2B1869-1916%2529%2B3-.jpg" /></a></p><br /><p align="left"><br /></p><br /><p align="left"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShWyKiU7BI/AAAAAAAAAzs/iZ11nUdjJEM/s1600/show_image_in_imgtagCAF2K145.jpg"></a></p><br /><p align="left"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShW5ea63UI/AAAAAAAAAz0/c-wNiq-GJ7g/s1600/show_image_in_imgtagCATTFRFR.jpg"><img style="WIDTH: 111px; HEIGHT: 129px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559789285407382850" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShW5ea63UI/AAAAAAAAAz0/c-wNiq-GJ7g/s200/show_image_in_imgtagCATTFRFR.jpg" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShWyKiU7BI/AAAAAAAAAzs/iZ11nUdjJEM/s1600/show_image_in_imgtagCAF2K145.jpg"><img style="WIDTH: 113px; HEIGHT: 129px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559789159810657298" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShWyKiU7BI/AAAAAAAAAzs/iZ11nUdjJEM/s200/show_image_in_imgtagCAF2K145.jpg" /></a></p><br /><p align="left"></p><br /><p align="left"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShU3HnE3YI/AAAAAAAAAzc/kKcaO3-qkTo/s1600/imagesCANUBJ51.jpg"><img style="WIDTH: 241px; HEIGHT: 147px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5559787045901360514" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShU3HnE3YI/AAAAAAAAAzc/kKcaO3-qkTo/s200/imagesCANUBJ51.jpg" /></a></p><br /><br /><p align="right"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TShU3HnE3YI/AAAAAAAAAzc/kKcaO3-qkTo/s1600/imagesCANUBJ51.jpg"></a></p><br /><p align="center"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-4799339194369301509?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-69931995448718175742011-01-01T20:15:00.001+02:002011-01-01T20:16:43.957+02:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gziYEO3P50Q?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/gziYEO3P50Q?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6993199544871817574?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-46199159056653984962010-12-26T05:28:00.007+02:002011-01-13T20:15:37.996+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TS9BLjiwyMI/AAAAAAAAA4U/d370f5YhyM4/s1600/portagiatonourano.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; DISPLAY: block; HEIGHT: 150px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5561735731601262786" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TS9BLjiwyMI/AAAAAAAAA4U/d370f5YhyM4/s200/portagiatonourano.jpg" /></a><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TRcdpXxdLOI/AAAAAAAAAu0/actJZNZWPfc/s1600/portagiatonourano.jpg"></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-4619915905665398496?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-37633141759248682322010-12-25T10:24:00.002+02:002010-12-29T16:20:48.334+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SzEySjwI8FI/AAAAAAAAAfQ/lM5Lc7X1p-g/s1600-h/merry-christmas-2007.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418167121119604818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 302px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SzEySjwI8FI/AAAAAAAAAfQ/lM5Lc7X1p-g/s400/merry-christmas-2007.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br />Μια φορά κι έναν καιρό, πριν πολλά πολλά χρόνια, μια γιορτινή ημέρα, γεννήθηκε ένα πνευματάκι. Το πνευματάκι αυτό γεννήθηκε με όλα του Χριστού τα δώρα, είχε μέσα στην καρδιά του ελπίδα, κατανόηση, γαλήνη και αγάπη αλλά σαν μικρό πνευματάκι που ήταν, ήταν πολύ άτακτο και ζωηρό.<br />Κάθε χρόνο όταν πλησίαζαν τα γενέθλιά του, το έπιανε μια διαθεση να τα ανακατέψει όλα. Προσπαθούσε να τραβήξει την προσοχή γιατί κανένας δεν του έδινε σημασία και πάντα την ημέρα των γενεθλίων του όλοι ειχαν στραμμένη την προσοχή τους στα αγαπημένα τους πρόσωπα και στα δώρα… και ούτε ένα δεν ήταν γι αυτό!<br />Κι όμως αυτό το ήξερε πως ήταν πολύ καλό και θα έπρεπε να το αγαπούν όπως και αυτό αγαπούσε με όλη του την δύναμη και φρόντιζε και νοιαζόταν μια ολόκληρη χρονιά για όλους και για όλα… ζητούσε μόνο να έχει μια δική του μέρα, μια μέρα που οι άλλοι θα το φρόντιζαν και θα το αγαπούσαν όπως τους αγαπούσε και αυτό. Και το έπιανε το παράπονο, και ήθελε να τους φωνάξει ότι τί κι αν στόλιζαν και έτρεχαν να ψωνίσουν δώρα, στην πραγματικότητα δεν ήξεραν να αγαπούν, αφού ξεχνούσαν εκείνο που τόσο τους αγαπούσε, την μοναδική μέρα που τους χρειαζόταν.<br /><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SzEx_SFExtI/AAAAAAAAAfI/oPv2OBv_aMU/s1600-h/merry_christmas_by_lilhyperbabe_sm.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418166789958059730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SzEx_SFExtI/AAAAAAAAAfI/oPv2OBv_aMU/s400/merry_christmas_by_lilhyperbabe_sm.jpg" border="0" /></a> </div><br /><br /><div><br />Όμως το πνευματάκι δεν ήξερε να μιλάει, να σταθεί μπροστά στα πρόσωπα των ανθρώπων και να κάνει γνωστά τα αιτήματά του, κι έτσι πήγαινε πεισματωμένο και καθόταν πάνω στα κεφάλια τους και τους έκανε να αισθάνονται όπως και αυτό. Kαι όπως αυτό αγχωνόταν έτσι και οι άνθρωποι άρχιζαν να αγχώνονται και να τρέχουν να τα προλάβουν όλα, οι άντρες αγωνιούσαν αν θα φτάσουν τα χρήματα για να περάσει χαρούμενα τις γιορτές η οικογένεια, οι γυναίκες αγχώνονταν να κάνουν τα ψώνια, τις ετοιμασίες, να ψήσουν όλα τα γλυκά και να είναι και νόστιμα για να ευχαριστήσουν τις οικογένειές τους και να μην λείψει τίποτα από το γιορτινό τραπέζι, και το μικρό πνευματάκι περνούσε τον καιρό του μέσα σε κουζίνες με μεθυστικές μυρωδιές και κάθε λογής λιχουδιές και λαχταρούσε να βουτήξει μέσα στην άχνη και να κάνει τσουλήθρα στο μέλι αλλά κανείς δεν το προσκαλούσε, κανένας δεν το κερνούσε, κανείς δεν του έδινε σημασία, λες και δεν ήταν εκεί. Το πνευματάκι ήταν ευγενικό και δεν ήθελε να επέμβει και να ζητήσει και έτσι το έπιανε πάλι το παράπονο και βυθιζόταν στη θλίψη.<br /><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SzExjNMZ6_I/AAAAAAAAAfA/PvYjbsYXYJg/s1600-h/Καλα+χριστουγεννα.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418166307610291186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SzExjNMZ6_I/AAAAAAAAAfA/PvYjbsYXYJg/s400/%CE%9A%CE%B1%CE%BB%CE%B1%2B%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B1.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br />Έφευγε τότε από τα κεφάλια των νοικοκυρών και πήγαινε σε ανθρώπους που δε ασχολούνταν καθόλου με όλα αυτά για να ξεχαστεί. Όμως η θλίψη του δεν περνούσε, ίσα ίσα που γινόταν μεγαλύτερη τώρα που όλες εκείνες οι όμορφες εικόνες του έλειπαν από γύρω. Γιατί οι άνθρωποι αυτοί ήταν μόνοι, δεν είχαν κανέναν για τον οποίο να τρέξουν για να τον φροντίσουν, κι έτσι το πνευματάκι βούλιαζε σε αυτήν την ακινησία και κατέληγε να νιώθει μια ανείπωτη θλίψη και μελαγχολία. </div><div>Αυτό πόσο μπορούσε να κρατήσει; Το πνευματάκι είχε γεννηθεί χαρούμενο, είχε έρθει στον κόσμο να σκορπίσει την χαρά κι έτσι αργά ή γρήγορα κατάφερνε να συνέλθει και να δει ότι ο κόσμος ολόγυρα ήταν τόσο πολύ όμορφος και δεν τους καταλάβαινε αυτούς τους ανθρώπους που δεν έτρεχαν να τον νιώσουν, να τον αγγίξουν, να τον μυρίσουν, να τον ζήσουν… και τότε τους ψιθύριζε πλάι στο αυτί τους όλα αυτά με την μαγική δύναμη που είχε κι εκείνοι άρχιζαν πάλι να σηκώνουν το κεφάλι στον ουρανό και να αφουγκράζονται αφού δεν ήξεραν από πού μπορεί να ερχόταν αυτή η μελωδία που σιγά σιγά γέμιζε τις καρδιές τους ελπίδα ξανά… ούτε που φαντάζονταν το μικρό πνευματάκι… τους άφηνε λοιπόν και αυτό στα όνειρά τους, είχε κάνει το καθήκον του!<br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SzExUBThRGI/AAAAAAAAAe4/vMnsp-DgKXk/s1600-h/Christmas_dog_5B1_5D.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418166046720869474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SzExUBThRGI/AAAAAAAAAe4/vMnsp-DgKXk/s400/Christmas_dog_5B1_5D.jpg" border="0" /></a> </div><br /><br /><br /><div>Αλλά τα γενέθλιά του είχαν φτάσει και κανένας δεν του είχε δώσει σημασία ως τώρα… τελικά ήταν και αυτό ένα μονάχο πνευματάκι… θα έκανε αυτό που του έδινε πιο πολύ χαρά από όλα, θα έκανε τον κόσμο να ελπίζει και να ονειρεύεται. Δεν πείραζε, αυτό του αρκούσε για να είναι ευτυχισμένο. Έπρεπε πια να ωριμάσει και να καταλάβει για ποιον σκοπό είχε έρθει στη γη να περάσει την ζωή του ανάμεσα στους ανθρώπους. Αν εκείνοι ήταν εγωιστές και λιγάκι αχάριστοι, εκείνο που τους αγαπούσε θα τους δεχόταν γι αυτό που πραγματικά ήταν… κι αν δεν είχαν ούτε μια μέρα για αυτό, δεν πειράζει, αυτό ήταν χαρούμενο κι έτσι… Εξάλλου είχε ήδη ξημερώσει η πιο ωραία μέρα του χρόνου! «Χρόνια πολλά πνευματάκι!» είπε το πνευματάκι στον εαυτό του και ήταν σαν να ευχόταν Χρόνια Πολλά σε όλον τον κόσμο, σε κάθε πλάσμα πάνω στην γη που είχε στις περιπλανήσεις του συναντήσει και είχε καθίσει πάνω στο κεφάλι του και είχε συνομιλήσει με τις πιο μύχιες του σκέψεις και τα πιο βαθιά συναισθήματα, γιατί ό,τι συνάντησε και ό,τι άγγιξε το είχε βαθιά αγαπήσει!<br /><br /><br /></div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418165349278112146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/SzEwrbINWZI/AAAAAAAAAew/XEm-em-xcbk/s400/222.jpg" border="0" /></div><div><br /><br /><br />Αργότερα, καθώς το πνευματάκι προχωρούσε στο δρόμο και χάζευε τους ανθρώπους που ακόμα έτρεχαν τυλιγμένοι στα χοντρά πανωφόρια τους, το πνευματάκι είχε εντελώς συνειδητοποιήσει πια πόσο πολύ τους αγαπούσε και οτι αυτό δεν μπορούσε να αλλάξει και ένιωθε τουλάχιστον έτσι μια πληρότητα να γεμίζει την ψυχούλα του γιατί αυτό ήταν που του έδινε την χαρά, το γεγονός πως μπορούσε και αγαπούσε. </div><div>Και κάποια στιγμή που περνούσε πλάι από μια παρέα παιδιών άκουσε την κουβέντα που είχαν, κάποια χροιά ευτυχίας στις φωνές τους του τράβηξε την προσοχή και στάθηκε να ακούσει για τί πράγμα μιλούσαν. Κι εκείνα μιλούσαν για εκείνο! Για εκείνο μιλούσαν, ήξερε καλά πως τα λόγια που άκουγε δεν μπορεί παρά να ήταν για εκείνο! Μιλούσαν όπως μόνο τα παιδιά ξέρουν να μιλούν για την αγάπη! Και τα άκουσε να λένε πόσο πολύ το αγαπούσαν και πόσα του χρωστούσαν και οτι σήμερα ήταν η μέρα του και γι αυτό όλοι οι άνθρωποι κόπιαζαν τόσες μέρες για να είναι όλα σήμερα όπως έπρεπε για να γιορτάσουν την παρουσία εκείνου στις ζωές τους, για να του πουν ευχαριστώ για τα όνειρα που τους χάριζε και τις ελπίδες, για να του πουν πόσο πολύ το αγαπούσαν! </div><div>Το πνευματάκι ένιωσε συγκίνηση να πλημμυρίζει την καρδιά του και από τα μάτια του ανάβλυσαν δάκρυα χαράς και τότε άρχισε να χιονίζει και τα παιδιά σταμάτησαν την κουβέντα τους και άρχισαν ευτυχισμένα να κυνηγούν τις νιφάδες του χιονιού και τα γέλια τους έστειλαν την πιο γλυκιά ψαλμωδία στους ουρανούς και έγιναν Χρυσό, Λιβάνι και Σμύρνα για άλλη μια φορά στα πόδια του Χριστού, ταπεινά δώρα ανταπόδοσης για το Θαύμα Του, για την Αγάπη που έστειλε στη Γη να φροντίζει τις Ελπίδες μας.</div><br /><div><br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/02sAvABiVXE&amp;hl=" width="480" height="385" type="application/x-shockwave-flash" fs="1&amp;rel=" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed><br /><br /><br /><br /><strong>Ας νιώσουμε την αγάπη που κρύβεται στις ψυχές μας!<br />Ας την αφήσουμε να μας κυριεύσει, </strong></div><div><strong>να αισθανθούμε τον κόσμο σαν να ήταν αυτή η έκτη αίσθησή μας!<br />Να ακούσουμε τις καρδιές μας<br />και να μπορέσουμε να τις εκφράσουμε,<br />να ξεχυθεί η μαγεία Της στην πλάση!<br />Ίσως τότε να μπορέσουμε να πούμε τί είναι ευτυχία<br />αν και κανείς δεν θα το ρωτάει... :)<br /></strong><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong><span style="font-size:180%;">Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!!!</span> </strong></span></div><div><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"></span></div></div></div><br /><br /><br />Υ.Γ. Έστω καθυστερημένα, έστω σε επανάληψη, ειπα κι εγώ να αφήσω ένα δώρο κάτω από το δεντράκι σας :) Εμένα πάντως τα παραμύθια ήταν τα αγαπημένα μου! :)<br />Λοιπόν, αυτό είναι υστερόγραφο και δεν κάνει να πω πολλά :p<br />Τις ευχές μου από καρδιάς,<br />για Χρόνια Πολλά, γεμάτα Υγεία, Ελπίδα, Αγάπη!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3763314175924868232?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-67520427044127124632010-12-23T12:16:00.004+02:002010-12-29T16:22:29.959+02:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/H6UlSxrBO3Y?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/H6UlSxrBO3Y?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-6752042704412712463?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-26742876439747553952010-12-22T16:43:00.001+02:002010-12-22T18:15:52.880+02:00<p align="left"></p><br /><p align="left"><em></em><a href="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TRH0_3BpbWI/AAAAAAAAAuQ/lUnyvXe37VA/s1600/path.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5553489193464327522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 283px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TRH0_3BpbWI/AAAAAAAAAuQ/lUnyvXe37VA/s400/path.jpg" border="0" /></a></p><br /><p align="center"><br /><strong><em><span style="color:#cc0000;"><span style="font-size:130%;">Ερωτικό προαίσθημα</span> </span></em></strong></p><strong><em><span style="color:#cc0000;"></span></em></strong><p align="left"><br /><em>Ούτε κι αν νιώθω τόσο δικό μου αυτό το φωτεινό, σα γιορτή, μέτωπό σου<br />ούτε κι αν συνηθίσω το κορμί σου, ακόμα μυστηριακό και σιωπηλό, ακόμα κοριτσίστικο,<br />ούτε την αδιάκοπη πορεια της ζωής σου, που μια γίνεται λόγια, μια σιωπές,<br />τίποτα πιο αινιγματικό δεν θα μπορέσεις να μου δώσεις<br />πέρ'απ'το να κοιτάζω τον ύπνο σου<br />τυλιγμένο μες στην αγρύπνια των χεριών μου.<br />Σαν από θαύμα ξαναγίνεσαι παρθένα, από την αθωωτική αγνότητα του ύπνου<br />αμέριμνη, λαμποκοπώντας σα μια χαρούμενη στιγμή που τη διαλέγει η ίδια η μνήμη,<br />να μου χαρίσεις τούτο τ'ακρογιάλι της ζωής σου, π'ούτε κι εσύ η ίδια<br />ακόμα δεν το ξέρεις.<br />Θα ξεχυθώ μες στη γαλήνη σου<br />να εξερευνήσω αυτήν εδώ την πιο απόμακρη ακτή του εαυτού σου<br />κι ίσως σε δω, πρώτη φορά,<br />έτσι όπως θα πρέπει να σε βλέπει ο Θεός,<br />με γκρεμισμένο το μύθο του Χρόνου,<br />δίχως τον έρωτα, χωρίς εμένα. </em></p><p align="right"><br /><strong><span style="font-size:85%;color:#cc0000;">Jorge Luis Borges</span></strong><br /></p><br /><div align="center"><embed src="http://www.youtube.com/v/TIC3oBSrHC4?fs=" width="366" height="300" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" hl="el_GR"></embed> </div><br /><p></p><br /><div align="center"></div><strong><br /><div align="left"><span style="font-size:85%;color:#3333ff;">*Antonio Porchia</span></strong></div><br /><div align="left"></div><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>-γίνεται;</strong></span></div><span style="font-size:85%;"><div align="left"><br /><em>υπάρχει αυτό που λέμε "εμείς"; ή είναι απλώς μια άθροιση από "εγώ" κάθε μας συναναστροφή;<br />αν ο Θεός, ο κόσμος, τα συναισθήματα είναι απλά Μαθηματικά, σε τί εξυπηρετούν -απλοί κώδικες, ψηφία και οι λέξεις;<br />κι όμως φαίνεται πως δεν έχουν σωστή σειρά!!<br />ίσως πάλι, να μην έχουν λάθος, μοναχά...<br />Στην Γραμματική μάθαμε οτι πολλά εγώ φτιάχνουν ένα εμείς.. μας είπαν ψέματα; ή μας απέκρυψαν την αλήθεια;<br />από το Εγώ του μπορεί να ξεφύγει κανείς;<br />και έξω από αυτό,<br />τί πρόκειται να βρει;</em></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2674287643974755395?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-84125097517099160442010-12-13T17:51:00.002+02:002010-12-14T11:35:36.623+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TQc5iGRsi6I/AAAAAAAAAts/eROkoj4bVWk/s1600/28968-2Art_Nature.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550468323720596386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TQc5iGRsi6I/AAAAAAAAAts/eROkoj4bVWk/s400/28968-2Art_Nature.jpg" border="0" /></a><br /><div><div>Καλησπέρα σας!<br />Με μια κούπα ζεστής σοκολάτας στο ένα χέρι.. στιγμές και στο δεύτερο, δυσκολεύομαι να γράψω γρήγορα :)<br />Κάτω η σοκολατίτσα λοιπόν, σήκωμα των μανικιών :)<br />Τα λαμπάκια αναβοσβήνουν σαν τρελά στο σαλόνι και τα καλοριφέρ καίνε στο φουλ!<br />Τελευταία μέρα της άδειας βλέπεις, δικαιούμαι κι εγώ να απολαύσω ένα χειμωνιάτικο απόγευμα προΧριστουγεννιάτικης θαλπωρής!<br />Και κοίτα να δεις φιλενάδα μου που κι εγώ με βροχούλα σου γράφω..<br />Από νωρίς το πρωί που άνοιξα την πόρτα μου να μαζέψω ανατέλλοντα ήλιο, αυτό που αντίκρισα ήταν μια βαριά μα βουβή βροχή<br />Ίδια και απαράλλαχτη βρέχει έως τώρα.. πώς τα καταφέρνει;<br />Εγώ δεν είμαι σίγουρη ότι είμαι η ίδια, εκείνη που άνοιξε την πόρτα σήμερα το πρωί..<br />Τώρα πια, κάθομαι με ανοιχτά τα σκούρα στο γραφείο και την καμαρώνω να χορεύει έτσι αποφασιστική.. μα κρατάω μακριά μου τον δειλό της ήχο.. μην περάσει μέσα μου… μην φτάσει σε σας…<br /><br />Ωραία λοιπόν.. πάμε!… γιατί αν δεν πάμε, άλλα αντί άλλων πάλι θα πούμε..<br />Το γιοφύρι της Άρτας κατάντησε αυτή η ανάρτηση!<br />Πέντε πράγματα που σου αρέσουν και πέντε που δεν σου αρέσουν στο blogging, λέει το παιχνίδι...<br />Κάτσε βρε παιδί μου, μια στιγμή! εγώ ακόμα να καταλάβω τι ζητάει από την ζωή μου! :)))<br />Τι λες; Ένα παιχνίδι είναι..;<br />Το ίδιο λέω κι εγώ.. και ας παίξουμε όπως μπορούμε… εξάλλου τους έχουμε ακυρώσει τους κανόνες, το θυμάσαι αυτό ε; :)<br />Αλλά, επίμενω! γιατί αυτό που δεν καταλαβαίνω καταρχήν είναι η ίδια η ουσία.. τι είναι το blogging;<br />Μιλάμε για το μέσον αυτό καθ’αυτό ή για την πρακτική του; Σας βρίσκεται πρόχειρος ένας ορισμός να τον τοποθετήσω απέναντί μου και να σας πω τι μου αρέσει και τι όχι σε αυτό γιατί κομματάκι δυσκολεύομαι;<br />Μπα, που να τρέχουμε τώρα!<br />Εξάλλου δεν πιστεύετε πως υπάρχει και ορισμός, ε; Επειδή το blogging είναι μέσον, και ως μέσον δεν μπορεί να σταθεί αποκομμένο από τον άνθρωπο και ως γνωστόν φίλοι μου, οτιδήποτε βρίσκεται σε απόλυτη εξάρτηση με τον άνθρωπο, είτε αυτό εφάπτεται στην ψυχολογία του είτε στην κοινωνιολογία του είναι εν πολλοίς απρόβλεπτο, δεν καλουπώνεται ξεκάθαρα σε όρια και κανόνες, είναι από πολύ δύσκολο έως ακατόρθωτο να οριστεί, σωστά;<br />Οπότε, το μόνο που μου βρίσκεται εύκαιρο αυτή τη στιγμή είναι η πρακτική χρήση του από τους bloggers τους οποίους κατά καιρούς έχω διαβάσει ή και γνωρίσει και όχι από τους υπόλοιπους γιατί έτσι θα ήταν σαν να τρέχουμε να τσεκάρουμε την μπουγάδα στις ξένες αυλές… εδώ στα μεταξύ μας λοιπόν.. και κυρίως σε αυτά που και η ίδια συμμετέχω… πώς να πάρεις το αντικείμενο τώρα και να το στήσεις απέναντι; Ανεβαίνει αυτόματα ο βαθμός δυσκολίας και εκείνο μάλλον σε καθρεφτίζει παρά σε «φωτίζει».<br />Ξεκινάμε λοιπόν από τα «δεν».. σαν την meggie κι εγώ πάντα κρατάω για το τέλος το πιο γλυκό.. παιδιόθεν η συνήθεια :)<br /><br />Κάποτε, όταν συνειδητοποίησα ότι δεν πρόκειται να συμβιβαστώ πολύ εύκολα με την ταυτότητα της blogger είχα γράψει: Δεν μου αρέσει αυτό το μέσον. Δεν το αγαπώ. Αυτό λοιπόν που είχα γράψει τότε, παραμένει αλήθεια ως και σήμερα. Ούτε blogger ως τα σήμερα κατάφερα να αισθανθώ…<br />Πάντοτε έβλεπα το blogging ως ένα μέσον, καταρχήν ενημερωτικό και έπειτα ψυχαγωγικό.. με απόλυτη επίγνωση των αδυναμιών του, ιδιαίτερα στον πρώτο ρόλο που του απέδιδα<br />Από την στιγμή όμως που και η ίδια συμμετείχα σε αυτό, το blogging έγινε για μένα ένα μέσον επικοινωνίας, ως τέτοιο και μόνο το χρησιμοποίησα, και με αυτό ως δεδομένο νομίζω είμαι σε θέση κι εγώ να το κρίνω και να το χαρακτηρίσω.. έλα λεξούλα.. έλα.. ανεπαρκές.. μάλλον αυτό!<br /><br />Τα δεδομένα του δεν είναι ικανά να ανταποκριθούν στον συγκεκριμένο ρόλο σε ικανοποιητικό βαθμό, είναι περισσότερο ένα επικοινωνιακό υποκατάστατο σε μια κατά κανόνα μοναχική πραγματικότητα των ανθρώπων που το χρησιμοποιούν.<br />Το πρώτο πράγμα που δεν μου αρέσει λοιπόν είναι η θεοποίηση του από όλους εμάς του χρήστες, πλήρως ή σε στιγμές μερικώς… ότι τάχα μου είναι η ουσιαστική επικοινωνία και μόνο που μας κρατά σε αυτό, ότι τάχα μου καλύπτει τις επικοινωνιακές μας ανάγκες… και όχι πως γλείφει τα κενά μας απλώς… ότι το δημιουργήσαμε και το ορίζουμε και όχι πως μας ορίζει αυτό… μακάρι να ήταν έτσι, θα μπορούσε να είναι έτσι, μερικές φορές είναι έτσι, έτσι για να επιβεβαιώνεται ο κανόνας!<br /><br />Ένα άλλο, που το χω παράπονο, είναι ότι δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι με ικανότητες και ταλέντα περνούν τόσο πολύ από τον πολύτιμο χρόνο τους μπροστά σε μία οθόνη, ώστε να επικοινωνήσουν τον εαυτό τους με άλλα άτομα που θα τους κατανοήσουν και θα ανταποκριθούν σε αυτό που έχουν να πουν… όταν οι ίδιοι άνθρωποι που τους διαβάζουν και τους μιλούν δεν μπορεί παρά να βρίσκονται εκεί έξω… ίσως στην διπλανή τους πόρτα...<br />Φυσικά δεν μιλώ για αυστηρά θεματικά blogs, μιλώ για την πλειονότητα των blogs που είναι προσωπικά και διαπραγματεύονται απλά πράγματα, καθημερινά.<br />Το δεύτερο πράγμα που δεν μου αρέσει στο blogging λοιπόν είναι αυτό να γίνεται αυτοσκοπός και προτεραιότητα.<br /><br />Το τρίτο πράγμα που δεν μου αρέσει στο blogging είναι η αναγωγή της real life στα blogs, ενώ είναι ένας κόσμος που δημιουργήσαμε υποτίθεται ιδανικά! Αυτό δηλαδή που όλοι μας λέμε ότι η μπλογκόσφαιρα είναι ένας μικρόκοσμος με απαράλλαχτα τα στοιχεία της βιόσφαιρας… γιατί πρέπει να είναι τόσο πολύ αυτό;<br />Γιατί δηλαδή τώρα εγώ θα μπορούσα να πω: στο blogging δεν μου αρέσει η αγένεια, η μιζέρια, ο σνομπισμός, ο ατομικισμός, η μονοδιάστατη θεώρηση… και άλλα :) και να είμαι εντάξει; Να έχω δηλαδή μιλήσει για τα blogs, την αγαπημένη ασχολία πολλών - ακριβώς για την ελευθερία που παρέχει, για την ουτοπία του «όπως μου αρέσει» που κέρδισε τους περισσότερους - με όρους καθημερινότητας; Γιατί στο «όπως μας αρέσει» αναπαράγουμε ό,τι δεν μας αρέσει;<br /><br />Αυτά όλα τα είπα μονοκοπανιά.. βλέπεις με ρώτησες κι εγώ έπρεπε κάτι να πω<br />Υποθέτω πω αν έλεγα ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μην μου αρέσει στο blogging δεν θα δεχόσουν ως έγκυρη την απάντηση μου.. και πολύ καλά θα έκανες! :)<br /><br />Αν με διαβάζετε ακόμα και αν ακόμα με ‘αγαπάτε’ μπορώ να συνεχίσω<br /><br />Το τέταρτο πράγμα που δεν αντέχω στο blogging είναι οι δημόσιες σχέσεις.<br />Τρελαίνομαι να βλέπω χώρους με 100 και πλέον αναγνώστες και να σχολιάζουν ελάχιστοι ή κανένας.<br />Παλιά έλεγα, μα καλά! Κανείς δεν το διαβάζει αυτό το blog; Ας δω τι λέει.. τώρα βλέπω στο πλάι πως το «διαβάζουν» τόσοι και απλά ξέρω πως το ίδιο κάνει και ο ίδιος ο blogger.. παρακολουθεί ιστολόγια έτσι, για το θεαθήναι!<br />Αυτό δεν είμαι σίγουρη πόσο με ‘επικοινωνία’ μοιάζει… είναι σαν ο ίδιος ο χρήστη να ακυρώνει από το μέσον του ό,τι θετικό αυτό είναι σε θέση να του παρέχει.<br /><br />Στο ίδιο μήκος κύματος και το πέμπτο και τελευταίο μου «δεν»<br />δεν μου αρέσουν τα blogs που κάνουν σωρηδόν αναρτήσεις τις οποίες και να θέλω δεν προλαβαίνω να δω, να διαβάσω<br />Αυτός που το κάνει αυτό, πρώτον δεν τον ενδιαφέρει να το δω, να το σχολιάσω<br />Δεύτερον, κάνει μόνο αυτό! θέλω να πω αν στην μπλογκοζωή σου είναι συντάκτης συνεχώς, πότε προλαβαίνεις να είσαι αναγνώστης, οεο;<br /><br />Τέλοσπαντων, είναι αλήθεια πως τέτοιου είδους πράγματα δεν ήθελα να τα εντάξω στα «δεν μου αρέσει» μου… επειδή πιστεύω απόλυτα στην ελευθερία του κάθε blogger να πράττει όπως θέλει<br />Δεν μπορώ ας πούμε να πω ότι δεν μου αρέσει να παίζει μουσική σε κάποιο blog.. μα με την μουσική ο άνθρωπος προσπαθεί να εκφραστεί.. τι θα του πω εγώ, να την βγάλει; Θα κλείσω τον ήχο αν δεν μου αρέσει.. μήτε μπορώ να πω ότι δεν μου αρέσει να μην ξεχωρίζουν τα γράμματα από το φόντο και να ξεστραβώνομαι για να διαβάσω μιαν ανάρτηση.. και τα χρώματα επίσης είναι τρόπος έκφρασης.. αν με ενδιαφέρει ο blogger θα τον διαβάσω και το πολύ πολύ να έχω τελικά τόσο κουραστεί που να με απωθήσει το γεγονός από το να του γράψω.. όμως θα τον διαβάσω, ή δεν θα τον διαβάσω…<br /><br />Και αυτό είναι ό,τι μου αρέσει στο blogging περισσότερο, η ελευθερία της επιλογής!<br /><br />Η ελευθερία λοιπόν, ο πλουραλισμός τους, η γοητεία του να έχεις στο πληκτρολόγιό σου και να χειρίζεσαι με τα δέκα σου δάχτυλα τον δικό σου ‘μικρόκοσμο’.. ένας τρόπον τινά μοντελισμός της κοινωνίας που επιλέγεις να ενταχθείς, της ‘γειτονιάς’, της ‘παρέας’, του ίδιου του Εγώ σου, η αίσθηση ότι είσαι μέλος, ότι δημιουργείς, ότι εν μέρει διαμορφώνεις, όλα αυτά τα εν πολλοίς ψευδαισθησιακά ή όχι, και πάνω από όλα το λιγότερο ψευδαισθησιακό από όλα, το μόνο κατά την γνώμη μου αληθινό και γι αυτό εκείνο το ένα που κρατάει και θα κρατάει τα μπλογκς για πολλά χρόνια ακόμα σημαντικό πεδίο επικοινωνίας των ανθρώπων- εύχομαι ως πάντα παρούσα, διαχρονική και μεστή γεύση και όχι ως κυνήγι ανεμόμυλων της κάποτε ανόθευτης ανατολής τους- είναι η αλληλεπίδραση, η ειλικρίνεια και η αμεσότητα στην διαδραστικότητα, η ουσία της επικοινωνίας που μπορεί να μην συμβαίνει πάντα αλλά όσες φορές συμβαίνει είναι ό,τι πραγματικά αξίζει σε αυτό που όλοι μας έχουμε σπαταλήσει κάμποσες ώρες ανθρώπινου χρόνου……….<br /><br />Ουπς.. μάλλον στα είπα μαζεμένα.. μπήκα στα «μου αρέσει» και όρμησα :))<br />για να μην προδώσω το γεγονός πως βάλθηκα να με ακυρώσω..!<br />Είναι απλό.. όσα αρνητικά και να αναγνωρίζεις σε κάτι που ο ίδιος χρησιμοποιείς, η συμμετοχή σου, αν όχι τα ακυρώνει, σίγουρα τα δικαιολογεί από μόνη της…<br />Ας τα πάρουμε με τη σειρά όμως… πέντε είπαμε θέλουμε :)<br /><br />Η ελευθερία της επιλογής… ίσως γιατί είναι αυτό από τα όσα μας προσφέρει που μας λείπει περισσότερο εκεί έξω.. εκεί που και η επιλογή αλλά κυρίως η ελευθερία είναι πλέον απόλυτα αμφισβητήσιμες έννοιες. Είναι στο χέρι σου τι θα διαβάσεις στα blogs, με ποιους θα συγχρωτιστείς, πώς θα πορευτείς.. όσο κι αν παραμένει όπως όλα σαφώς σχετικό, είναι τουλάχιστον πλούσιο το εύρος της προσωπικής ευθύνης και επιλογής.. όπως πλούσιο και ευρύ είναι και το πεδίο του τι θα δημιουργήσεις, τι θα πεις, τι θα προσφέρεις, τι όρους θα δημιουργήσεις μέσα στους οποίους θα κινηθείς και θα περιμένεις αυτό που εξωτερικεύεις να σου επιστραφεί ως μια εν δυνάμει εποικοδομητική ανταπόκριση..<br /><br />Εδώ έρχεται το δεύτερο πολύ σπουδαίο του blogging που νομίζω του έχουμε μεγάλη αδυναμία οι περισσότεροι.. η αμεσότητα στην ανταπόκριση, η διαδραστικότητα, η αλληλεπίδραση.. το χαρακτηριστικό που τα διαφοροποιεί από τα έως χθες γνωστά μέσα επικοινωνίας, αυτό που τα ανεβάζει ένα σκαλί στην αξία ύπαρξη τους και στην εκτίμηση των χρηστών που τα χρησιμοποιούν και έχουν γευτεί αυτή τους την ιδιότητα.<br />Το ίδιο χαρακτηριστικό που ακριβώς επειδή τα διαφοροποιεί, δέχεται και το μεγαλύτερο όγκο της κριτικής κυρίως από όσους δεν τα χρησιμοποιούν και για αυτό δεν τα καταλαβαίνουν αλλά και από τους ίδιους τους χρήστες, τις στιγμές που κι εκείνοι γινόμαστε :) αυτοκριτικοί!<br />Όμως είναι αλήθεια ότι αυτού του είδους η δικτύωση ενεργειών μεταξύ των ανθρώπων με μόνο κριτήριο τη σκέψη, με την ταχύτητα που συμβαίνει, με τις αποστάσεις να αφανίζονται, είναι δικαίως ό,τι πιο θαυμαστό και ταυτόχρονα το σημείο που ο ανθρώπινος παράγοντας έχει ευθύνη να σχηματοποιήσει σε ανθρώπινα, ή μάλλον ανεκτά για τα ανθρώπινα, μέτρα.<br />Είναι αυτό που πιο πάνω ονόμασα υποκατάστατο και δεν το παίρνω πίσω.. η άλλοτε ρούγα - ναι ρούγα βρε παιδιά, στο χωριό δεν είπαμε πως είχα πάει; :) το καφενείο, η αυλή, η γειτονιά.. η οποιαδήποτε συνάθροιση χωρίς όμως.. χωρίς! Χωρίς…<br />Κάθε τι κάτι σου παίρνει και κάτι σου δίνει.. το ερώτημα για το blogging είναι: σου παίρνει τα επιδερμικά και σου προσφέρει τα ουσιαστικά ή το αντίθετο;<br />Σε αυτό το σημείο της ανάρτησης θα συνηγορήσω στο πρώτο.<br />Το γεγονός είναι ότι το έχω βιώσει και έτσι και γιουβέτσι… όπως φαντάζομαι οι περισσότεροι… εκτός αν μου πείτε ότι εσείς υπάρχετε στους ιστοτόπους σας χωρίς κανένα ενδοιασμό, προβληματισμό, δισταγμό.. πάντοτε όρθιοι, στιβαροί, αποφασιστικοί και αδιαίρετα ‘αγκαλιασμένοι’ με τον ιντερνετικό εαυτό σας… εγώ όχι!<br /><br /><br />Εδώ αν θέλετε κάνετε κι εσείς ένα διάλειμμα για τσιγάρο :)<br />Μωρέ τι σαλάτα είναι αυτή που έφτιαξα; Ποπο…<br />Ελάτε να σας πω τι έπαθα, στο χαλαρό…<br />Εγώ δεν ήξερα τι να γράψω… τελικά κατέληξα να μιλάω για το blogging γενικώς και να προσπαθώ να το προσαρμόσω σε προσωπική, όχι κρίση, αλλά αρέσκεια… είναι άλλο το ένα άλλο το άλλο, έτσι δεν είναι;… και τι θα πει τι μου αρέσει και τι όχι… δεν ήθελα να το κάνω αυτό… αφού όλα μου αρέσουν :) σοβαρά τώρα… τα υπόλοιπα δεν υπάρχουν :) ω ναι, προσπαθώ να απλοποιώ την ζωή μου, ακόμα και την μπλογκοζωή μου, όσο είναι δυνατόν!<br />Είναι απλό.. πιο πριν σας έγραψα πως κάποτε έγραψα πως το μέσον αυτό δεν το αγαπώ… αν συνέχιζα θα σας αποκάλυπτα και την συνέχεια, από το ‘αγαπώ όμως τους ανθρώπους του’ και πέρα… :)<br />Κάπως έτσι πορεύτηκα την δυο χρόνων μπλογκοζωή μου…<br />Γιατί τους bloggers τους αγαπώ αληθινά και πάνω από όλα τους σέβομαι.<br />Και το blogging δεν υπήρξε ποτέ κίνητρό μου, ούτε καν όταν ξεκινούσα, το κίνητρο ήταν να γνωρίσω, να έρθω πιο κοντά με τους ανθρώπους που βρίσκονταν πίσω από τους διαδικτυακούς τοίχους του.. γι αυτό πάντοτε υπήρξα κυρίως αναγνώστρια μέσα εδώ και λιγότερο οικοδέσποινα.. και είδα το blogging σαν ένα είδος σχολείου για ενήλικες... και ήταν! αληθινό σχολείο, που διαπλάθει και βελτιώνει, θέλω να πιστεύω… και όχι στείρα ενασχόληση να σκοτώσουμε το χρόνο μας<br /><br />Όλοι οι άνθρωποι δεν είμαστε ίδιοι, άλλοι είναι περισσότερο δημιουργικοί , άλλοι είναι λιγότερο, άλλες ανάγκες έχεις εσύ, άλλες έχω εγώ, άλλους ρυθμούς και άλλα πράγματα που απολαμβάνουμε… εγώ απολαμβάνω πιο πολύ από κάθε τί άλλο (και στο blogging, αφού το ίδιο έκανα ανέκαθεν, από παιδί και παντού) να διαβάζω!<br />Ναι ρε παιδί μου, αυτό το απλό πραγματάκι, εμένα είναι το αγαπημένο μου :)<br />Μου αρέσει να ταξιδεύω σε κόσμους φτιαγμένους με λέξεις… έτσι έκανα τα πιο μαγικά ταξίδια μου. Δεν λέω πως δεν ζητάω να δημιουργήσω τέτοιους κόσμους κατά καιρούς αλλά η ανάγνωση έχει το στοιχείο της έκπληξης που η δικές μου ικανότητες δεν είναι αρκετά εξασκημένες να μου το προσφέρουν ακόμα, εγώ κάθομαι να γράψω όταν ήδη έχω κάνει το ταξίδι με το μυαλό.. και τότε είναι κάπως αργά να θές το ίδιο πολύ να το καταγράψεις…<br /><br />Και δεν ξέρω αν έγραψα πέντε ‘μου αρέσει’ αλλά θα κλείσω κάπου εδώ…<br />Και αυτό που θέλω να πω είναι πως όπου υπάρχουν αληθινοί άνθρωποι δεν έχουν σημασία ούτε τα ντουβάρια, ούτε τα μέσα, δεν έχουν σημασία οι συνθήκες… την ζεστασιά και την ομορφιά σε όλα τα πράγματα την κάνουν οι καρδιές των ανθρώπων, αυτές μετράνε μόνο.<br />Και ίσως το μπλόγκινγκ να έχει κερδίσει τόσο κόσμο επειδή αφήνει τις καρδιές ελεύθερες από όλα αυτά τα ‘γύρω γύρω’ που στην πραγματική ζωή είναι πιο σκληρά και πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμα από ό,τι στην μπλογκόσφαιρα…<br />Το ζήτημα είναι να μην επαναπαυθείς σε μια εικονική πραγματικότητα για όλα αυτά που μπορεί να σου προσφέρει.. μάθε να τα διαλέγεις και να τα συλλέγεις, να της τα αφαιρείς.. για να σου δώσει νέα, υγιή… σαν την τροφή από τον μπαξέ σου… δεν έχεις μπαξέ; Έχεις blog όμως! :)<br /><br />Λέγεται πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα…<br />Εγώ λέω αλίμονο στο σκοπό που θέλει αγιασμό…<br /><br />Αγιασμοί δεν χρειάζονται, το blogging είναι αυτό που είναι<br />Είναι ποιο αποτελεσματικό σε κάποια πράγματα και λιγότερο σε άλλα..<br />Πιο συμβατό με τις λειτουργίες του εγκεφάλου μας,<br />παρά με την δημιουργικότητα ή την ευαισθησία μας.<br />Όλα έχουν θέση,<br />απλά δεν είναι απαραίτητο πως θα ‘πιάσουν’ ,όπως λένε,<br />και πως θα καρποφορήσουν..<br />Από την άλλη, εμείς είμαστε εδώ.. εμείς λιπαίνουμε, μπολιάζουμε, ξεχορταριάζουμε κλαδεύουμε, υπομένουμε…<br />Αν μας αρέσει αυτό που μοιραζόμαστε και προσπαθήσουμε, η αισιόδοξη ματιά, αλλά και η λογική :) λέει πως μπορούμε να έχουμε αυτό ακριβώς που θα σπείρουμε..<br /><br />Αυτά.. όποιος νομίζει ότι είπα πολλά έχω και εναλλακτική αναρτησούλα… αλλά ήταν τόσο μικρή που θα ήταν σαν να σας κορόιδευα, παρόλο που δεν θα το έκανα…<br /><br />Δεν ξεχνώ πως έχω και πέντε προσκλήσεις να δώσω! :)<br /><br />Καταρχήν θέλω πολύ να ξαναδώ στα blogs τη Νίνα. Αν είναι να γυρίσει για να μιλήσει για το blogging, αυτό το παιχνιδάκι θα ανέβει μονομιάς στην εκτίμησή μου!<br /><br />Η elpenor θα ήθελα επίσης να μας χαρίσει αναρτησούλα, κι ας είναι ό,τι να ‘ναι, αν βαριέται το συγκεκριμένο.. της έχω εμπιστοσύνη! (τι πράγμα; η πρόσκληση θεωρείται άκυρη, δεν είναι για το παιχνίδι;;; όοοοχι, δεν το δέχομαι… αφού δεν τηρώ κανόνες… ουφ, μην με μπερδεύεις! :))<br /><br />Ο Νικόλας και ο Fetus θα ήθελα επίσης να παίξουν, ξέρω πως και οι δυο θα το κάνουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο, αν έχουν διάθεση τους περιμένω..! :)<br /><br />-Σε αυτό το σημείο θυμήθηκα τι ξέχασα!!<br />Δεν μου αρέσει στo blogging να μου λείπουν οι φίλοι μου :(<br />και είναι έκτο αυτό!! αλλά τα είπαμε ήδη για τους κανόνες..<br /><br />Στο παιχνίδι(;) καλώ ακόμα την Ναϊάδα, την καλή μου νεράιδα..<br />Το ξέρω πως θα λείψει για λίγο, όπως ξέρω πως θα γυρίσει και πάλι..<br />και θα την περιμένω όποτε θελήσει, δεν καταλαβάινω από χρόνους εγώ..<br /><br />Η Κατερίνα από το whispers of silence θέλω πολύ να παίξει…<br />όπως και η Amor Omnia, το αγαπάκι μου :)<br />Αν το δοκιμάσουν, ξέρω πως θα διαβάσω για το παιχνίδι τις πιο αγαπησιάρικες εκδοχές του.. και θέλω να το δω!!<br /><br />Πολύ θα μου άρεσε να διαβάσω την εκδοχή του Καπετάνιου και της Καπετάνισσας..<br />Για τον θαυμάσιο τρόπο που θα το «πλέξουν» οι δυο τους.. μόνο εσείς μπορείτε να μας το προσφέρετε αυτό..<br /><br />Και τέλος, γιατί θα έρθει ο εμπνευστής της αρχικής ιδέας και θα με κυνηγάει :)<br />Το παιχνίδι θέλω πολύ να το παίξει ο Ναύτης.. στο δελφινάκι του ίσως;… γιατί δεν χορταίνω θαλασσινή ματιά!!!<br /><br />Εννοείται πως όποιος άλλος θέλει να παίξει, θα είναι μεγάλη μου χαρά… από μένα, πείτε τους :)<br />Και όλοι οι παραπάνω αν σας αρέσει και όπως σας αρέσει… είπα εγώ τίποτα για κανόνες;; Δεν είπα! :) </div><br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TQc4PQY--AI/AAAAAAAAAtk/i8kP_GFLnH0/s1600/συνεφφο.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5550466900506376194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 230px; CURSOR: hand; HEIGHT: 154px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_T3kFRLX-1v0/TQc4PQY--AI/AAAAAAAAAtk/i8kP_GFLnH0/s400/%2525CF%252583%2525CF%252585%2525CE%2525BD%2525CE%2525B5%2525CF%252586%2525CF%252586%2525CE%2525BF.jpg" border="0" /></a> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-8412509751709916044?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-39637852756898639522010-12-07T10:20:00.001+02:002010-12-07T10:26:26.051+02:00<embed src="http://www.youtube.com/v/-4ey1s12K0I?fs=" width="480" height="385" type="application/x-shockwave-flash" hl="el_GR" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed><br /><br /><br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/w2HmL5mZwfA?fs=" width="480" height="385" type="application/x-shockwave-flash" hl="el_GR" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"></embed><br /><br /><br />Καλημέρα σας!<br />αυτή είναι μια βιαστική ανάρτηση! :)<br />η καλή μου φίλη, η meggie μου<br />μου ζήτησε πριν αρκετές μέρες να γράψω κι εγώ πέντε πράγματα που μου αρέσουν και άλλα τόσα που δεν μου αρέσουν στο blogging..<br />Συγνώμη meggie μου που καθυστέρησα τόσο.<br />Πάνω κάτω αυτά που θα ακούσετε, ε με λίγη φαντασία, είναι αυτά που θα ήθελα να πω!<br />Η φιλενάδα μου όμως μου ζήτησε να με διαβάσει, όχι να με ακούσει :)<br />θα της το κάνω το χατήρι οπωσδήποτε με την επιστροφή μου..<br />επειδή δεν πρόλαβα μέχρι τώρα δυστυχώς<br />και αυτή τη στιγμή που σας γράφω ετοιμάζομαι να πάω στο χωριό για λίγες μέρες<br />από χθες βλέπετε έχω άδεια και πάω λίγες μέρες να ξεκουραστώ<br />οπότε μάλλον η ίδια ανάρτηση θα έχει και συνέχεια... αυτή τη φορά λεξούλες! :)<br />και τις πέντε προσκλησούλες, που ορίζουν οι κανόνες :)<br />Σας γλυκοφιλώ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3963785275689863952?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-46656293018108752122010-12-01T23:18:00.002+02:002010-12-01T23:24:10.476+02:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/suGg_wI-kI0?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/suGg_wI-kI0?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-4665629301810875212?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-38911937001116212432010-11-25T10:15:00.002+02:002010-11-25T10:22:22.817+02:00<div align="center"><br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/X2WFmioRINk?fs=" width="480" height="385" type="application/x-shockwave-flash" hl="el_GR" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed><br /><br /><br /></div><div align="right"><br />Μια όμορφη Καλημέρα σε όλους :)<br />Χρόνια Πολλά στα όμορφα Κατερινάκια όλου του κόσμου! </div><div align="right"><br />-επιστρέφω mon amour,</div><div align="right">δεν σε ξέχασα ;)</div><div align="right"></div><div align="right"><br />*φιλάκια* </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-3891193700111621243?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-51655484820997836792010-11-22T23:56:00.000+02:002010-11-23T00:26:20.755+02:00<div align="center"><br /><br /><br /><embed src="http://www.youtube.com/v/J85EGmW27d0?fs=" width="480" height="385" type="application/x-shockwave-flash" hl="el_GR" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-5165548482099783679?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-53288612564211397602010-11-21T19:38:00.003+02:002010-11-21T20:08:10.516+02:00<embed src="http://www.youtube.com/v/WUWJAb4axfk?fs=" width="480" height="385" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" hl="el_GR&amp;hd="></embed><br /><br /><br /><br /><div align="right"><strong><em>...για την meggie μου!</em></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-5328861256421139760?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-20441155532182457442010-11-19T15:59:00.003+02:002010-11-19T16:07:15.927+02:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/COWC2QIFbzg?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/COWC2QIFbzg?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2044115553218245744?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-20121625124567562452010-11-17T10:56:00.003+02:002010-11-17T11:33:31.188+02:00<object width="500" height="306"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/rWu0N0qPeME?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;hd=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/rWu0N0qPeME?fs=1&amp;hl=el_GR&amp;hd=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="500" height="306"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-2012162512456756245?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-868023678079196190.post-3813631894579617642010-11-16T03:10:00.002+02:002010-11-16T03:15:06.364+02:00<object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/N65M6k8diko?fs=1&amp;hl=el_GR"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/N65M6k8diko?fs=1&amp;hl=el_GR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/868023678079196190-381363189457961764?l=portagiatonourano.blogspot.com' alt='' /></div>flashhttp://www.blogger.com/profile/16651152458427452734noreply@blogger.com2