Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2011

La Petite Fille de la Mer

2 σχόλια:

  1. Ανώνυμος5/10/11, 9:52 μ.μ.

    "θα σε πάω όπου χαράχτηκαν
    τα παιδιάτικά μου αχνάρια:
    στους αγρούς στα βαλτολίβαδα
    στα σπαρτά τα καρπερά."

    Θαυμαστή αρμονία και γλυκειά μελαγχολία, ανέμελα μονον τα παιδιά κι όσοι απελευθερώνουν κάπου κάπου την κρυμμένη παιδικότητα τους.

    Η άπλα των αγρών και η ελευθερία των βουνών μ εθρεψαν κι ειναι αυτο μεγάλη δύναμη για μένα.
    ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "και στα δάση τα βαθύσκιωτα
    και τα λιόφωτα τ’ ανάρια
    στις βρυσούλες, στ’ ακροθάλασσα
    στα τρεχούμενα νερά"

    Θερμά ευχαριστώ για του
    νου το ταξίδι!

    μην ξεχάσεις ποτέ τί θα πει ψυχής δύναμη για σένα.. είναι ακριβώς αυτό.. ό,τι έγραψε μέσα μας σαν χάδι στις αισθήσεις, αγνό και άδολο.. από την μάνα φύση κυριότερα και από ανθρώπους και καταστάσεις ίσως λιγότερο..
    αυτά είναι η δύναμή μας όλη -τα χαραγμένα μας.

    καλό σου βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή